‘ไทย’ อันตราย

อิรักอันตรายเพราะอะไร เพราะใครนั้น เป็นที่รู้อยู่ บ้านเมืองของเขาผ่านศึกสงครามมา บ้านเมืองเข้าสู่ยุคไร้ขื่อแป รัฐบาลไม่สามารถควบคุมรักษาความมั่นคงปลอดภัยได้

ส่วนพี่น้องภาคใต้ของไทยก็กำลังเผชิญกับความเสี่ยงจากผู้ก่อการร้ายไม่ต่างกัน แต่ผมอยากจะบอกว่าสถานการณ์ของเราอาจจะย่ำแย่กว่าในอิรักด้วยซ้ำ เพราะเราไม่รู้ว่าใครคือศัตรู ศัตรูคือคนกลุ่มไหน เหมือนสู้อยู่กับผีร้ายที่ไม่มีตัวตน และสถานการณ์ก็ยิ่งรุนแรงขึ้นทุกวันๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ซ้ำร้ายยังมาเจอข่าวฉาวกับเครื่องตรวจจับระเบิดจีที 200 ที่โอละพ่อ ผลการตรวจสอบใช้การไม่ได้ ไร้ประโยชน์ ไม่มีผลต่อความแม่นยำ มีผลต่อทางด้านจิตใจเท่านั้น แล้วจะใช้ไปทำไม

นี่แหละครับเมืองไทย ปัญหาภาคใต้แก้ไม่ตกอยู่แล้ว อุปกรณ์ป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนยังกลับใช้การไม่ได้อีก และที่น่าเจ็บใจที่สุดคือซื้อมาแพง และแห่กันซื้อมาใช้เสียหลายองค์กรเสียด้วย แถมซื้อหามาในราคาไม่เท่ากันเสียอีก ยิ่งซื้อเยอะยิ่งแพง แปลกดีไหม...!

กลับมาที่เรื่องประเทศไทยอันตราย ผมเห็นด้วยว่าประเทศไทยนับวันยิ่งอันตรายจริง ไม่เพียงสถานการณ์ก่อการร้ายในภาคใต้ ในสังคมไทยทั่วไปนับวันก็ยิ่งเต็มไปด้วยอันตรายมากขึ้น ไม่น่าเชื่อว่าเราเคยได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเมืองแห่งรอยยิ้ม

ปัญหาความคิดแตกต่างทางการเมืองที่ทำให้สังคมไทยแตกแยกรุนแรง ซึ่งมีโอกาสปะทุขึ้นเป็นสงครามกลางเมืองได้ทุกวินาที

ปัญหาการเมืองแหลกเหลว พลอยทำให้เกิดปัญหาสังคมเรื้อรังซ้ำเติมไปอีกด้วย อาชญากรเดินกันอยู่เกลื่อนเมือง ไว้ใจใครไม่ได้จริงๆ หนำซ้ำประเทศไทยยังกลายเป็นแหล่งหากินของอาชญากรต่างชาติจากรัสเซีย จากจีน จากแอฟริกา และอีกหลายๆ ที่

ถามว่าในเมืองนอก ในประเทศพัฒนาไม่มีอาชญากรรมบ้างเลยหรือ ก็ตอบว่ามีแหละครับ แต่ความรุนแรงคงจะไม่เท่ากับในบ้านเรา หัวขโมยไอ้มืดในสหรัฐอย่างรุนแรงก็ฉกกระเป๋าตามป้ายรถเมล์ แต่ไม่ถึงกับบีบคอฆ่าให้ตายเหมือนบ้านเรา เพราะกฎหมายเขาศักดิ์สิทธิ์และรุนแรง

บ้านเมืองของเรานอกจากกฎหมายไม่แรงพอ แถมยังไม่ศักดิ์สิทธิ์ และผู้รักษาดูแลความสงบของบ้านเมืองทำงานไม่เต็มที่ ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองว่าคืออะไร

ปัญหาหนึ่งของประเทศอิรักก็คือ ตำรวจขาดฝีมือไร้น้ำยาดูแลประชาชน

แต่อย่าถามผมเลยครับว่าเมืองไทยมีปัญหาแบบเดียวกับอิรักหรือเปล่า...!