รื้อกม.กลาโหมบีบทหารยึดอำนาจ

โดย...ทีมข่าวการเมือง

เป็นอีกเกมที่ต้องจับตา เมื่อแกนนำเสื้อแดงจุดพลุให้มีการแก้ไข พ.ร.บ.จัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2551 เป้าหมายเพื่อให้ฝ่ายการเมืองเข้าไปล้วงลูกแต่งตั้งโยกย้ายนายพลได้เหมือนเดิม

“ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ” และ “จตุพร พรหมพันธุ์” ออกโรงปลุกระดมเสื้อแดงเองว่า กฎหมายฉบับนี้ล็อกไม่ให้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนเข้าไปจัดโผโยกย้ายได้ ทำให้นายทหารที่ใช้กำลังปราบปรามประชาชนจนบาดเจ็บล้มตายในการชุมนุมคนเสื้อแดงปี 2553 ได้รับการปูนบำเหน็จถ้วนหน้า

“กฎหมายนี้ออกโดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) และคณะกรรมาธิการที่ยกร่างกฎหมายฉบับนี้ ล้วนแต่เป็นซูเปอร์สตาร์ในบูรพาพยัคฆ์แทบทั้งสิ้น รมว.กลาโหมเพียงคนเดียวจะโหวตอย่างไรก็ไม่ชนะแม่ทัพนายกองที่เข้าร่วมประชุมด้วย ผลที่ออกมาจึงเป็นอย่างที่เห็น กฎหมายนี้จึงเป็นผลไม้พิษที่มาจากเผด็จการ เป็นการวางแผนผ่านอำนาจให้กองทัพได้เปรียบ เราจึงต้องจัดการผลไม้พิษเหล่านี้ให้เป็นประชาธิปไตย” ณัฐวุฒิ กล่าว

 

แม้ว่าพรรคเพื่อไทยอยากจัดระเบียบขุมกำลังในกองทัพใหม่ในช่วงฤดูเกษียณที่ผ่านมา เอาทหารแตงโมเข้าไปมีอำนาจ แต่กลับทำไม่ได้ เพราะกองทัพมีเกราะกำบังจาก พ.ร.บ.จัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2551 ที่กำหนดให้มีคณะกรรมการจาก 7 ผู้นำเหล่าทัพพิจารณาโผโยกย้าย

เจตนารมณ์ของกฎหมายฉบับนี้ ซึ่งออกในรัฐบาล พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ หลังการปฏิวัติ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้การเมืองล้วงลูก โยกย้ายทหารเหมือนที่ผ่านมา โดยให้กองทัพถ่วงดุลและดูแลแต่งตั้งโยกย้ายเพื่อให้เกิดเอกภาพกันเอง

สาระสำคัญอยู่ที่มาตรา 25 ที่ว่าการแต่งตั้งนายทหารชั้นนายพล ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่ง ประกอบด้วยผู้มีอำนาจสูงสุดในกองทัพ 7 คน

1.รมว.กลาโหม 2.รมช.กลาโหม 3.ผู้บัญชาการทหารสูงสุด 4.ผู้บัญชาการทหารบก 5.ผู้บัญชาการทหารเรือ 6.ผู้บัญชาการทหารอากาศ 7.ปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นกรรมการและเลขานุการ

เมื่อไม่มี รมช.กลาโหม จึงเหลือผู้นำเหล่าทัพ 6 คน ที่ชี้ขาด หากกรณีที่ทั้ง 6 คนมีความเห็นไม่ตรงกันก็ให้มีการโหวตตกลงกัน แต่หากเสียงเท่ากันให้ รมว.กลาโหม ในฐานะประธานเป็นผู้ตัดสิน

ทว่า การโยกย้าย 584 นายพลทหารครั้งนี้ เป็นไปตามที่ผู้นำเหล่าทัพเสนอ ไม่มีโหวตแม้แต่ตำแหน่งเดียว เช่นเดียวกับ ตท.12 เพื่อนร่วมรุ่น พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ผบ.ทบ. ที่ได้ดียกแผง

โดยเฉพาะที่พรรคเพื่อไทยไม่พอใจอย่างมาก คือ พล.อ.โปฎก บุนนาค ผบ.หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ กับบทบาทสลายการชุมนุมคนเสื้อแดงที่สี่แยกราชประสงค์ เพราะคุมหน่วยสไนเปอร์ ได้เลื่อนสองขั้น จาก พล.ท. เป็น พล.อ. และอยู่ในไลน์ 5 เสือ ทบ.ในตำแหน่ง ผช.ผบ.ทบ. ส่วน พล.อ.ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ จากเสนาธิการทหารบก เป็น รอง ผบ.ทบ.

เป็นการโยกย้ายที่กองทัพมีชัยเบ็ดเสร็จ ส่วนพรรคเพื่อไทยพ่ายไปยกแรก

ทั้งหมดเพราะ พ.ร.บ.จัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม ที่เป็นป้อมปราการไม่ให้ฝ่ายการเมืองล้วงลูก

ขนาด พล.อ.ยุทธศักดิ์ ศศิประภา รมว.กลาโหม ต่อรองให้ พล.อ.วิทวัส รชตะนันท์ รองปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นปลัดกระทรวงกลาโหม แต่ที่สุดก็ต้องยอมแก้ไข เพราะ ผบ.เหล่าทัพหนุน พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ เป็นปลัดกระทรวงกลาโหม จนต้องมีการประชุมคณะกรรมการ 6 คน ถึง 2 ครั้ง แต่ก็ยังทำไม่ได้

นั่นเพราะขุมกำลังของเพื่อไทยในคณะกรรมการชุดนี้มีเพียง 2 เสียง คือ รมว.กลาโหม และปลัดกระทรวงกลาโหม ส่วนอีก 4 เสียงค่อนข้างเป็นเอกภาพตามผู้นำเหล่าทัพ จะโยกย้ายอะไรก็ไม่มีทางได้ เพราะกองทัพคุมเสียงข้างมากในกรรมการ

ไม่แปลกที่แกนนำเสื้อแดงลั่นว่า ต้องแก้ พ.ร.บ.กลาโหมฯ ให้ได้ ไม่ว่าจะอ้างเหตุผลอย่างไรก็ตาม ส่วนเพื่อไทยเด้งรับอย่างรวดเร็ว นายทหารในเพื่อไทย ทั้ง พล.อ.อ.สุเมธ โพธิ์มณี พล.ท.มะ โพธิ์งาม ระบุว่า พ.ร.บ.ดังกล่าวทำให้รัฐมนตรีบริหารอะไรไม่ได้

เป้าหมายสำคัญที่ทักษิณต้องการ คือ ทุบกองทัพยุค “บิ๊กตู่” พล.อ.ประยุทธ์ ให้อ่อนกำลัง เพราะอยู่คนละขั้วกับเพื่อไทย หากปล่อยให้มีอำนาจต่อไป รัฐบาลเพื่อไทยก็จะระแวงกองทัพไม่สิ้นสุด เพราะเกรงจะเกิดการยึดอำนาจรัฐบาลยิ่งลักษณ์เหมือนอย่างที่พี่ชาย ทักษิณ ชินวัตร ประสบ

การประกาศกร้าวต้องแก้ พ.ร.บ.นี้ เพื่อความเป็นประชาธิปไตย ไม่ว่าจะใช้ช่องทางไหนก็ตาม เช่น การเสนอกฎหมายระดมคนเสื้อแดง 1 หมื่นคน หรือให้ ครม.เสนอ ซึ่งก็ติดเงื่อนไขที่ต้องเสนอโดยสภากลาโหมที่ผู้นำกองทัพคุมอยู่ ก็ทำให้บรรยากาศการเมืองกลับมาตึงเครียดขึ้น

ตำรวจ มหาดไทย กระทรวงการคลัง ฯลฯ รัฐบาลเพื่อไทยใช้อำนาจย้ายคนตามความต้องการได้หมด เหลือเพียงกองทัพแห่งเดียวเท่านั้นที่แตะไม่ได้

ถ้ายิ่งบีบกองทัพมากๆ ใช้เสื้อแดงมากดดัน ชุมนุมเรียกร้อง เพื่อเปิดทางให้การเมืองเข้ามาล้วงลูก แทรกแซงตั้งคนของตัวเอง ระวังอาจเกิดปฏิกิริยาย้อนกลับจากกองทัพ เสมือนบีบผู้นำกองทัพเข้าตาจน และเป็นการประชันหน้าระหว่างกองทัพกับเสื้อแดงที่ขมึงเกลียวมากขึ้น

ใครที่ว่าปฏิวัติไม่น่าเกิดขึ้นอีก บางทีอาจเป็นคำตอบสุดท้ายก็ได้