
‘พวกเขา’... ไม่ได้อยู่คนเดียว
พื้นที่ชายแดนภาคใต้ห่างไกลเพียงระยะทาง... ทว่าแสนชิดใกล้เสมอเหมือนในความมีเลือดเนื้อจิตใจ
พื้นที่ชายแดนภาคใต้ห่างไกลเพียงระยะทาง... ทว่าแสนชิดใกล้เสมอเหมือนในความมีเลือดเนื้อจิตใจ
โดย..ณัฏฐ์ฐิติ อำไพวรรณ
พื้นที่ชายแดนภาคใต้ห่างไกลเพียงระยะทาง... ทว่าแสนชิดใกล้เสมอเหมือนในความมีเลือดเนื้อจิตใจ
ในโรงเรียนมีแววตาของเด็กๆ ที่เป็นจริงเป็นจัง... ทั้งความหวังและการรอคอย
บนถนนหรือซอกเมืองนั้นเล่า โกหกกันไปก็เท่านั้น มากด้วยความหวาดหวั่นและดวงใจบาดเจ็บ
ต่อเลยเข้ามาถึงในบ้านเรือนของพวกเขา อาจคล้ายความสงบเป็นเรื่องห่างไกลจากการรับรู้
ยิ่งในวันที่พวกเขา “โดดเดี่ยว” ขึ้นเรื่อยๆ
เกือบอาทิตย์ที่นั่น ขอบคุณใครหลายคนที่กำลังสร้าง “สะพาน” ที่มันทอดยาวมานาน สั่นคลอน และพังทลายลง
สะพานที่ต้องใช้เพียง “ความรัก” ของคนเราด้วยกัน
หักร้างถางถากพื้นที่รกร้างอันเปลี่ยวเหงา สุ่มเสี่ยง และหวาดระแวง
ขอบคุณ : เครือข่ายช่างภาพชายแดนใต้ (Deep South Photographers) ที่ชักชวนลงไปตระเวนทั่ว 3 จังหวัดชายแดนใต้







