หมู เห็ด เป็ด ไก่

เรื่อง สมวุฒิ สุนทรวิจิตร / ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ผมว่าคำว่า หมู เห็ด เป็ด ไก่ เป็นเรื่องคำคล้องจองมากกว่า เวลาที่เรามีของกินอะไรเหลือเฟือตามเทศกาล

แต่การจะรับประทานอาหารเนื้อสัตว์หลายๆ อย่างภายในวันเดียวมันคงไม่อร่อย ยกเว้นรับประทานกันหลายคน

ในวงโต๊ะจีนอย่างละนิดละหน่อย กินกันไป คุยกันไป

ผมเกิดมาในครอบครัวที่เป็นคนไทยเชื้อสายจีน ดังนั้นการกิน หมู เห็ด เป็ด ไก่ ตามเทศกาล จึงไม่ได้เป็นเรื่องแปลกหรือขาดแคลน

สมัยเด็กๆ ตามเทศกาลเราเคยไหว้เจ้าด้วยหัวหมู แล้วยังมีหางหมูติดมาด้วย พร้อมกับไก่บ้าง เป็ดบ้าง เครื่องในไก่บ้าง

ปลาหมึกแห้ง หรือไม่ก็ไข่ต้ม ถาดนั้นเขาเรียก ซาแซ คือมีของสามอย่าง ไม่ค่อยมีโหงวแซ หรือของถึงห้าอย่าง

การไหว้ด้วยหัวหมูและหางหมูเป็นนัยว่าถวายหมูทั้งตัว แต่หลอกเจ้าโดยการหันหัวหมูไปข้างหน้า จะใช้หมูทั้งตัวไหว้เพื่อจุดประสงค์นั้นก็ดูกระไร

เรื่องหมูผมจะไม่กล่าวมาก แต่ก็ชอบเกาเหลาเลือดหมูกับต้มกระดูกหมูใส่เครื่องยาจีนที่เรียกว่า บะกุ๊ดเต๋ หากไปกินบะกุ๊ดเต๋ที่หาดใหญ่ เขาจะถือเตาอั้งโล่ใส่ถ่านแดงๆ มาวางที่พื้นข้างโต๊ะ ต้องระวังใครอย่าไปเตะเตาเข้า

เตาอั้งโล่นั้นเขาตั้งกาไว้ชงน้ำชาให้ดื่มหลังมื้อบะกุ๊ดเต๋และติ่มซำ

รับประทานกับข้าวต้มนั้น คุณสุธน สุขพิศิษฐ์ คอลัมนิสต์นักชิมเคยบอกว่า ให้นำกุนเชียงไปต้มให้สุกสักชั้นหนึ่งก่อนแล้วนำไปลงกระทะทอด

การทอดกุนเชียงหลังต้ม หากกุนเชียงมีมันอยู่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องใส่น้ำมันทอด เพียงแต่ใช้ไฟอ่อนหรือไฟกลาง

ประเดี๋ยวเดียวก็จะได้กุนเชียงทอดอร่อย กรอบนอกนุ่มในเหมือนกุนเชียงอร่อยที่ร้านข้าวหมูแดงชื่อดัง

ที่เมืองจีนหลังจากชมพระราชวังแล้วเดินออกมา มีมันเผา ขายกับจักรยานคันใหญ่ กินตอนหนาวๆ อร่อยดี เลี้ยวมาหน่อยมีกุนเชียงปิ้งเสียบไม้ให้กินเล่น แต่หวานจัง กินแล้วอยากได้ข้าวต้มสักชาม ข้าวต้มที่เมืองจีนนั้นเขาต้มข้าวเปล่าๆ แต่ใส่ถั่วเขียวบ้าง เผือกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ บ้างต้มลงไปด้วย อร่อยจัง

ใครชอบหมูผัดหนำเลี้ยบ จะอบกับข้าวสวยหรือกินเป็นกับข้าวต้ม ทำง่ายมากๆ หาหมูสับดีๆ มาขยำกับเนื้อหนำเลี้ยบ ปลิ้นเอาเม็ดแข็งออก ใช้หนำเลี้ยบสองเม็ดตามปริมาณหมูสับสักสามขีดก็พอผัดได้หนึ่งจาน ตอนผัดเจียวกระเทียมให้เหลือง นำหมูลงผัด ใส่น้ำซุป หรือถ้าไม่มีใช้น้ำสุกก็ได้ พอสุกทั่วถึงดี โรยต้นหอมซอย ตักขึ้น เจียวไข่หอมๆ ก่อนหน้าสักจาน รับประทานเป็นกับข้าวต้ม ผ่านวัน รอดชีวิตไปได้.. ไม่ต้องไปร้าน

เรื่องเห็ดคงจะคุยได้อีกมาก ชอบเห็ดโคน ที่เมืองกาญจน์เห็ดฟางสดๆ ดีๆ ซื้อที่ไหนก็ได้ ต้มเปล่าๆ รับประทานกับน้ำปลา มะนาว พริกขี้หนู หรือน้ำพริกตาแดง แล้วมีปลาดุกย่างสักตัวก็วิเศษ เห็ดหูหนูต้มแกงจืดใส่วุ้นเส้น หรือใส่กับไก่ผัดขิง เห็ดหอมสดจะทอดหรือผัด ทำอะไรก็อร่อย

นึกถึงร้านมิตรใหม่ยูนนาน ถนนราชมรรคา ที่เชียงใหม่ กับร้านเห็ดหอมสด ที่ภูเรือ จ.เลย จนไปถึงเห็ดทรัฟเฟิลของแพง ได้รับประทานแล้วก็ไม่ดิ้นรนหากินอีก เขาฝานทรัฟเฟิลบางๆ ผัดมาให้ ใช้ทรัฟเฟิลดอกเดียว โรยหน้ามาบนพาสตาที่ต้มสุกระดับ Al Dante (ขบกับฟันได้ที่พอดี ไม่สุกหรือแข็งไป) ว่าไปแล้วทรัฟเฟิลนั้นกลิ่นเหมือนหนำเลี้ยบจีนทุกประการ

เรื่องเป็ด หากไปกินเป็ดปักกิ่งที่ปักกิ่ง เขาจะมีหมายเลขเป็ดว่าที่ย่างมานี้เป็นตัวที่เท่าไรของร้าน ก็ฮือฮากันมาก เหมือนเลขประจำตัวนักเรียน และที่ปักกิ่งเขากินเป็ดไม่ได้กินหนัง แต่มีเนื้อติดมาด้วย ที่มาคือคนจีนบางกลุ่มเป็นมุสลิมกินหมูหันไม่ได้ จึงหันมากินเป็ดแทน การห่อด้วยแป้งเปาะเปี๊ยะ แนมด้วยแตงกวา ต้นหอม น้ำจิ้มเหมือนเมืองไทยทุกประการ

เรื่องไก่นั้น แนะนำว่าไม่ควรหรือไม่ใช้กับน้ำปลา ซึ่งไม่เหมาะกับไก่ จะปรุงทำอย่างไรก็ใช้เต้าเจี้ยว ซีอิ๊วขาวเป็นประมาณ หรือใช้เกลือดีที่สุด ยกเว้นไก่แช่น้ำปลาที่ไม่เคยกิน นิยมแต่ไก่แช่เหล้า มีร้านบะหมี่ใน International Building ใกล้สถานทูตไทยในสิงคโปร์

ติดกับร้านสุกี้โคคาสาขาตึกนั้นทำไก่แช่เหล้าอร่อยดี ข้าวมันไก่แชตเตอร์บอกซ์ (Chatterbox) ของสิงคโปร์ที่เคยชิมก็นับว่าอร่อย แต่แพงเหลือใจ ได้ซื้อเสื้อยืดลายไก่ลูกค้าอุปถัมภ์มาใส่เท่หนึ่งตัว

ก็จบเรื่องของ หมู เห็ด เป็ด ไก่ โดยย่อลงด้วยประการฉะนี้