ที่เก่า วิวใหม่

เที่ยวที่เก่าอีกแล้ว ที่เก่าที่ว่าคือเส้นทางไปประจวบคีรีขันธ์ แต่กะว่าจะไปแค่กุยบุรี บ่อนอก เท่านั้น

โดย...สุธน สุขพิศิษฐ์

เที่ยวที่เก่าอีกแล้ว ที่เก่าที่ว่าคือเส้นทางไปประจวบคีรีขันธ์ แต่กะว่าจะไปแค่กุยบุรี บ่อนอก เท่านั้น เพราะเวลามีไม่มากพอที่จะไปไกลกว่านั่น เริ่มก็ออกแต่เช้า ผ่านเขาย้อยก็ยังไม่ถึงเวลากินมื้อกลางวัน ก็เลยไม่ได้กินข้าวแกงอีกเช่นเคย ที่นี่ครั้งที่แล้วผมพลาดอย่างจัง ที่บอกชื่อร้านข้าวแกงร้านตุ๊โภชนา ผมไปเรียกเอาตุ๊กข้าวแกงเข้า ต้องขอแจ้งข่าวครับ

จากเขาย้อยกะว่าไปกินอาหารทะเลที่เขากะโหลก ปราณบุรี แต่คำนวณเวลาแล้ว อาจจะเลยเที่ยง เผลอๆ จะเป็นบ่ายกว่าๆ ด้วยซ้ำไป เลยเปลี่ยนใจ เข้าไปกินก๋วยเตี๋ยวในเพชรบุรีดีกว่า

ที่จริงก๋วยเตี๋ยวเพชรบุรีนั้นมีก๋วยเตี๋ยวเจ๊กเม้ง ที่อยู่หน้าเขาวัง เป็นเจ้าเชิดหน้าชูตาของเพชรบุรีอยู่แล้ว แต่ผมชอบก๋วยเตี๋ยวตรงใกล้ๆ วัดกำแพงแลงมากกว่า ความที่ไม่ค่อยคุ้นทางในตัวเมืองเพชรบุรีมากนัก ต้องเสียเวลาเอาเรื่อง ก๋วยเตี๋ยวเจ้าที่ว่านี้ เมื่อผ่านหน้าเขาวังแล้ว เลี้ยวขวา ผ่านเทศบาล ไปตามทางที่จะไปวังบ้านปืน จะเจอสี่แยก ที่ทางซ้ายมือเขียนว่าทางไปวัดกำแพงแลง ก็เลี้ยวไปทางนั้น ตรงดิ่งข้ามสะพานไป วิ่งตรงไปอีก เจอสามแยกก็เลี้ยวขวา เข้าไปสัก 100 เมตร ก็จะเจอรถเข็นขายก๋วยเตี๋ยวทางขวามือ เขียนว่า แดงโรงฝ้าย ใช่เลยร้านนี้ ที่จริงเมื่อก่อนนั้นอยู่ซ้ายมือ เช่าหน้าบ้านคนอื่นเขาขาย เห็นว่าค่าเช่าแพงเลยย้ายใหม่ มาเช่าที่ขายใหม่อยู่ทางขวา

ขายก๋วยเตี๋ยวเนื้อครับ เป็นก๋วยเตี๋ยวแบบโบร่ำโบราณของเพชรบุรี น้ำก๋วยเตี๋ยวหวานนำนิดๆ ต้องปรุงรสเผ็ดเพิ่ม โดยใส่พริกดอง ซึ่งมีทั้งอย่างดองเผ็ดสะเด็ดกับเผ็ดปานกลาง แล้วยังมีซอสพริกด้วย ใครชอบแบบไหนก็ตามสะดวก คนเพชรนิยมใส่ซอสพริก เห็นเทกันเหลืองอร่ามเต็มชาม

แต่ก๋วยเตี๋ยวเจ้านี้ไม่ใช่เด็ดดวงเฉพาะก๋วยเตี๋ยวอย่างเดียว มีแกงเขียวหวานเนื้อ กับเขียวหวานไก่ กินกับขนมจีนที่เยี่ยมยุทธอีกด้วย รสชาติจะเผ็ดหน่อยครับ เรียกว่าพอเริ่มกินแล้วไม่ต้องหยุด ถ้าหยุดครึ่งทางแล้วกินน้ำเบรกจะยิ่งเผ็ดใหญ่ ต้องกินให้เบ็ดเสร็จไปเลย เมื่อก่อนนั้นเขาตั้งเป็นหม้อ ใช้ตักใส่จาน แต่ปรากฏว่าคนชอบซื้อใส่ถุงกลับบ้าน ตอนนี้เพื่อไม่ให้เสียเวลาเขาเลยใส่ถุงมัดไว้เป็นชุดเลย แต่กลับกลายว่า เมื่อเวลาใครอยากจะกินตอนนั้น เขาต้องแกะจากถุงใส่จาน ไปๆ มาๆ ก็เสียเวลาเหมือนกัน เสียดายว่า เมื่อก่อนมีหอยแมลงภู่ตากแห้งผัดเค็มหวานด้วย เดี๋ยวนี้ไม่มีเสียแล้ว จะกินเจ้านี้ต้องมาก่อนเที่ยงนิดหน่อยถึงจะดีครับ

กินเสร็จก็เดินต่อไปอีก 80 เมตร มีลอดช่องสิงคโปร์ ใส่น้ำเชื่อมที่ใช้น้ำตาลเพชรหวานอร่อย จะแปลกกว่าลอดช่องสิงคโปร์ที่อื่นๆ

จากนั้นก็ตีรถเข้าหาดสามร้อยยอด เข้าพักที่เดิม แล้วออกไปทำบุญที่ศาลเจ้าลุ่ยอิมยี่ ซึ่งอยู่บนถนนเพชรเกษมเลย อ.สามร้อยยอด ไป เป็นทางเข้าเดียวกับวัดสามร้อยยอด ด้านหลังศาลเจ้าแห่งนี้จะพิงกับภูเขาใหญ่ของเทือกเขาสามร้อยยอด บริเวณและบรรยากาศของศาลเจ้านั้นมีทั้งความเด่นสง่า สงบ สะอาด ภายในเงียบขลัง น่าศรัทธา ยิ่งดูรูปเก่าๆ ของศาลเจ้าที่อยู่ในอัลบั้มของผู้ดูแลแล้ว อัศจรรย์จริงๆ เมื่อก่อนใครจะเข้าไปต้องเดินบนสะพานไม้ ข้ามห้วย หนองบึง เข้าไป เดี๋ยวนี้เป็นถนนอย่างดี ที่มีถนนอย่างดีนั้น เพราะมีบึงบัวในเขตอุทยานแห่งชาติ ซึ่งอยู่ในแผนที่ท่องเที่ยว แต่คนที่อยากไปดูบึงบัวนั้น ตอนนี้มีแต่บึงครับ ไม่มีบัว เพราะสู้น้ำเค็มจากบ่อเลี้ยงกุ้งกุลาดำไม่ไหว

อีกวันหนึ่งไปดูต้นไม้ ต้นมะพร้าว แถวบ้านพุน้อย เกือบเที่ยง ไปกินข้าวร้านยกซด ซึ่งอยู่ตรงทางที่จะเข้าวัดบางปู หรือชุมชนบางปู ที่ปากทางจะเขียนว่า ทางไปถ้ำพระยานคร จริงๆ เป็นแค่ที่ลงเรือไปถ้ำพระยานครเท่านั้น ไม่ถึงตัวถ้ำ

พูดถึงชุมชนบางปูก่อนครับ เป็นหมู่บ้านชาวประมง ค่อนข้างหนาแน่นแออัด เนื่องจากคนเยอะและขยายอยู่เรื่อยๆ จึงไม่ค่อยมีระเบียบ ถนน ซอก ซอยไม่เป็นระบบเท่าไหร่ มีร้านอาหารริมทะเลที่อาศัยที่วัดอยู่นั้น ผมขอพูดตรงๆ ถึงจะน่านั่ง วิวดี ก็จริง แต่ไม่อร่อยแล้วหัวจะแบะเอาง่ายๆ

ผมกินร้านยกซดอย่างเดียว ซึ่งร้านนี้อยู่ริมถนนก่อนถึงชุมชนบางปู ปูม้าสดใครสั่งก็ไปดึงถุงอวนที่ขังปูอยู่ในคลองข้างร้านมานึ่งให้กิน ถ้าวันไหนมีปูทะเล ใครชอบปูผัดผงกะหรี่ไม่ผิดหวัง ปลาทอดสามรส ที่ใช้สับปะรดสับเป็นหน้าสามรสนี่ก็อร่อย ตอนนี้หน้าฝนกระถินเยอะ มียำกระถินกับกุ้งสด ถ้าใครชอบยำถั่วพู ลองยำยอดกระถินบ้างจะชอบ ร้านนี้ต้องกินมื้อกลางวันถึงจะดี ถ้ามื้อเย็นต้องเลยทุ่มหนึ่งไปแล้ว ตอนนั้นยุงกลับบ้านไปแล้ว

กินเสร็จเดินหน้าเที่ยวต่อ ที่จริงผมค่อนข้างจะเที่ยวในเขตอุทยานแห่งชาติสามร้อยยอดบ่อย แต่ความที่ไม่ค่อยชอบนากุ้งกุลาดำ จึงมักจะไม่ค่อยสนใจหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆ บ่อเลี้ยงกุ้ง แล้วมีหมู่บ้านเขาแดง ซึ่งอยู่ไม่ห่างบ่อกุ้งที่ว่า ผมผ่านหลายครั้งไม่เคยแวะเข้าไป ครั้งนี้ลองแวะเข้าไป พอเข้าไปจริงๆ แล้วน่าสนใจมาก เป็นหมู่บ้านเล็กๆ เป็นระเบียบมาก ถนนดีวิ่งได้รอบหมู่บ้าน มีร้านอาหารตามสั่งอยู่ร้านเดียว น่านั่งดี เลยไปคุยกับลุงคนหนึ่ง จำไม่ได้ว่าคุยกันท่าไหน แกเลยพาเดินเข้าซอยโน้น ทะลุซอยนี้ ยิ่งเห็นความน่าอยู่ของหมู่บ้าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้แบบพื้นถิ่น มีบริเวณและมักจะปลูกต้นมะขามร่มรื่น แล้วออกมาถึงท่าเรือหรือสะพานปลาของหมู่บ้าน วิวตรงสะพานปลานั้นสุดยอด เป็นคลองเล็กๆ น้ำในคลองวันนั้นใสมาก อาจจะเป็นเพราะปลายคลองที่ห่างไปนิดเดียวก็ออกทะเลแล้ว และวันนั้นเรือประมงจอดตามแนวคลองเยอะแยะ วิวคลองที่ลึกเข้าไปนั้นโค้งได้ที่ วิ่งเข้าไปหาภูเขาสูงๆ วิวแบบนี้สวยไม่แพ้ ปากน้ำท่าตะโกที่ชุมพร กับที่ปากน้ำสิเกาที่ตรัง เอาเป็นอันซีนก็แล้วกัน

ผมใช้เวลาที่นั่นนาน ยิ่งดูยิ่งชอบ และคิดว่าคงไม่ใช่ครั้งนี้ครั้งเดียวที่จะไปที่นั่น ซึ่งครั้งนี้ได้เห็นวิวใหม่แล้ว ครั้งหน้าอาจจะได้เห็นวิวใหม่ๆ เพิ่มอีกก็ได้ครับ