เกียรติยศของคนกล้า

เพี้ยนบ้า ฮาขื่น เพ้อเจ้อ เลอะเทอะ แต่โค-ต-รกินใจและจริงใจ ตลกร้าย

โดย... วิชช์ญะ ยุติ

เพี้ยนบ้า ฮาขื่น เพ้อเจ้อ เลอะเทอะ แต่โค-ต-รกินใจและจริงใจ ตลกร้าย และไม่ลดราวาศอกที่จะจิกกัดสังคมด้วยทีเล่นทีจริง ไม่แคร์คนดูและไม่แคร์สื่อ แถมยังมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก นี่ล่ะคือนิยามหนังของตาเฒ่า “ทาเคชิ คิตาโน”

ผลงานของทาเคชิโดยมาก จะไม่ได้แสดงถึงความเป็นแมส หนำซ้ำบางเรื่องก็เกินกว่าจะทำความเข้าใจได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ ถ้าจะจัดหมวดหมู่ก็คงเข้าตำรา “หนังอาร์ต” และตัวทาเคชิเองก็ต้องถูกยกให้เป็น “ผู้กำกับอาร์ตตัวพ่อ” ด้วยเช่นกัน

 

ไม่แปลกที่หนังของเขาจะกลายเป็นขวัญใจนักวิจารณ์และเป็นตัวแทนชิงชัยบนเทศกาลหนังสำคัญๆ อย่างต่อเนื่อง โดยมีแนวทางการทำงานค่อนข้างชัดเจน โดดเด้งไม่เหมือนใครตรงที่วิธีการนำเสนอ ซึ่งผูกปมเรื่องแบบเลื่อนลอย คล้ายไม่มีแก่นสารอะไร ทว่าตัวละครที่เขาสร้างขึ้นก็มักซ่อนคำตอบไว้เสมอ

อีกหนึ่งผลงานที่ยังคงลายเซ็นทาเคชิไว้ได้แบบไม่มีตกหล่น Glory to the Filmmaker! แน่นอนบทหนังรสแซบและนักแสดงนำชาย ย่อมจะหนีไม่พ้นทาเคชิ เรื่องนี้ผู้กำกับวัยดึกพยายามจะตีแผ่ผสมแฉเบื้องหลังวงการหนังญี่ปุ่น

 

จากยุคเก่ามาสู่ยุคใหม่ จากยุคผู้กำกับลายครามมาสู่ยุคผู้กำกับทาเคชิ อะไรที่เขาเจอมากับตัวเอง ได้ถูกนำมาเล่าให้ฟังอย่างหมดเปลือก

คอมพิวเตอร์กราฟฟิก สเปเชียลเอฟเฟกต์ มันสำคัญเหนือกว่าบทที่แข็งแรงใช่มั้ย ฉากอลังการสุดล้ำเท่านั้นหรือ ถึงจะขายได้และโกยเงินเป็นว่าเล่น เหล่านี้ล้วนเป็นการตั้งคำถามของทาเคชิต่อคนดู

จะเรียกว่าเป็นการระบายอารมณ์ก็ได้ จะเรียกว่าเป็นการแบ่งปันประสบการณ์ชีวิตก็ใช่ หรือใครจะมองว่าเป็นความคับแค้นสุมอกที่ทาเคชิระเบิดตูมเดียวก็ถูก

 

ในฐานะคนทำหนังที่ไม่ง้อนายทุน และนายทุนไม่เอา ผู้เฒ่าทาเคชิก็ไม่เคยยี่หระ หรือยอมแพ้และรอคอยแต่วาสนา สิ่งหนึ่งที่หนังสะท้อนให้เห็น คือ คนอย่างทาเคชิยังมุ่งมั่นที่จะทำหนังต่อไป ตราบเท่าที่มีพลังแรงใจ แม้ว่าหนังนั้นอาจไม่ทำเงิน หรือโดนวิจารณ์ซะเละ

การเดินเรื่องโดยไม่ประนีประนอมคนดูเอาเสียเลย ไม่ค่อยประติดประต่อเรื่องราวและเหตุการณ์ หนังสลับไปมาระหว่างฉากทาเคชิหอบหิ้วตุ๊กตาสีฟ้า ซึ่งเป็นตัวแทนเขาไปยังทุกหนแห่ง กับฉากสำคัญในผลงานที่ทาเคชิเคยกำกับ

หนังจึงประกอบไปด้วยหนังสั้นและตัวละครมากมาย ละลานตาแต่ก็ไม่ยากเกินไปนักที่จะแยกแยะว่าพวกเขามาจากหนังเรื่องอะไร ในส่วนของคนดู (ที่เป็นสาวกตัวยงหนังทาเคชิ) ก็เหมือนเป็นการย้อนกลับสู่บรรยากาศเก่าๆ ตัวละครเดิมๆ

อย่างไรก็ดี สิ่งที่ทาเคชิได้เน้นย้ำเป็นดอกจันดวงโตๆ ในหนังเรื่องนี้ นั่นก็คือ ฉากและชีวิตของคนญี่ปุ่นที่ถูกเล่าผ่านคาแรกเตอร์ตัวละคร รวมถึงความจริงและความลวงของวงการหนังแดนปลาดิบ

Glory to the Filmmaker! อาจไม่ได้สร้างความสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นให้แก่วงการหนังญี่ปุ่นมากนัก แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องขอปรบมือให้ดังๆ ทาเคชิคือ คนกล้าที่จะเอาความรู้สึกจากก้นบึ้งมายั่วล้อ โดยมีเกียรติยศของคนทำหนัง...เป็นเดิมพัน

&<2288;