คนบ้านเดียวกัน

เคยฟังพระท่านเทศน์ว่า รุกขเทวดาแท้จริงแล้วก็คือเพื่อนบ้านของเรานั่นเอง

โดย.. ปู โลกเบี้ยว

เคยฟังพระท่านเทศน์ว่า รุกขเทวดาแท้จริงแล้วก็คือเพื่อนบ้านของเรานั่นเอง ไม่ได้ลบหลู่หรือไม่เชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ แต่มันคือความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา

เรากราบไหว้รุกขเทวดาแทบทุกวันเลย แต่ทำไมรุกขเทวดาไม่เฝ้าบ้านให้ ขโมยยังขึ้นบ้านได้อยู่เลย ไม่เหมือนเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะพวกชอบสอดรู้สอดเห็น ชอบแอบมองดู (แล) บ้านให้เรา ใครไปใครมารู้หมด ยิ่งกว่าญาติซะอีก เพราะต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต ญาติๆ ยังนาน...น้าน มาหาสักที แต่นี่ยังไงเราก็ต้องได้เจอคุณเพื่อนบ้านทุกวันทุกคืน

ถ้ามีเพื่อนบ้านดีก็ดีไป รักกัน กินอะไร ไปไหนมาก็มีของฝากกัน แบ่งปันกันมีความสุขดี แต่ถ้าถูกหวยเจอเพื่อนบ้านแบบที่ชอบเขม่นหมั่นไส้กัน ไม่ถูกกันละก็ แย่เหมือนกัน

ยิ่งถ้าบ้านติดกันละก็ อึ๊ย! ไม่ต้องพูดถึง ยิงกันตายเป็นข่าวกันอยู่บ่อยๆ

เคยมีคนบอกปูว่า ถ้ากลัวว่าจะกระทบกระทั่งกันก็ทำกำแพงกั้นซะเลย เพราะถึงยังไงก็ยังคงเป็นเพื่อนบ้านกันอยู่ดี มีอะไรที่เป็นส่วนตัวก็ยังพอที่จะปกปิดได้บ้าง ถ้าเปิดซะหมดเห็นกันบ่อยๆ ก็อาจจะทำให้มีเรื่องขัดใจขัดหูขัดตากันกระทบกระทั่งกันได้ แต่ถ้าปิดซะมิด ไม่คบใครเลยก็ไม่ดีอีก เหมือนคนไม่มีสังคม มนุษย์ถ้ำงี้ และทุกสังคมก็ต้องมีตัวป่วนประจำเมืองอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นที่ทำงานหรือที่โรงเรียน แต่ถ้าเป็นเพื่อนบ้านเราล่ะ คงหนีไปไหนไม่พ้นแน่เลย

มีพี่คนหนึ่งอยู่หมู่บ้านเล็กๆ เล็กจริงๆ คือมีกันอยู่ 9 หลัง เป็นเหมือนโฮมออฟฟิศ แต่ส่วนใหญ่จะใช้อยู่อาศัยมากกว่า ตอนมาอยู่ใหม่ๆ ทางเพื่อนบ้านบอกว่า “ไฟหน้าหมู่บ้านอ่ะขอใช้ไฟของคุณพี่ได้มั้ยคะ การทำบุญทำทานบริจาคไฟเนี่ยมันได้บุญมากนะคะ” พี่เขาก็เอาซี่ ไม่เป็นไร เพราะคิดแล้วว่าอย่างมากก็เดือนละร้อยกว่าบาท

ต่อมาไม่นาน เพื่อนบ้านก็มาขอสร้างศาลพระภูมิประจำหมู่บ้านบริเวณหน้าบ้านพี่เขาอีก เพราะบ้านพี่เขาอยู่ด้านในสุดติดกำแพง และพวกเขาบอกว่าไปทรงเจ้ามา แล้วบอกว่าตรงนี้เหมาะที่สุด ใจจริงอ่ะก็ไม่อยาก เพราะกลัวว่าจะเกะกะเวลาจะเอารถเข้าออกบ้าน ครั้นจะไปขัดก็ไม่ได้อีก เพราะต้องอาศัยอยู่ร่วมกัน เลยให้สร้างแบบที่ไม่รบกวนมากนัก

ปีแรกๆ ก็ยังไม่มีอะไรกวนใจมาก สักพักเท่านั้นแหละ คนข้างบ้านเริ่มเข้ามาเจรจาว่า คุณคะ บ้านคุณพี่ใกล้ศาลพระภูมิที่สุด แล้วยังมีสวิตช์ไฟอยู่นอกบ้านด้วย สะดวกต่อการเปิดปิดไฟ ได้บุญอีกต่างหาก “นั่นปะไร เอาอีกแล้วตรู”

บางวันกลับบ้านมาสี่ห้าโมงเย็น ไฟศาลเปิดแล้ว ดูพวกเขาซิ ลองใช้ไฟบ้านตัวเองละก็ คงไม่เปิดแต่หัววันอย่างงี้หรอก

ยังไม่วายพวกจอมจุ้นทั้งหลายหาเรื่องอีก งานเข้าซิ เพราะอยู่ๆ ดันมีคนในหมู่บ้านตาย แต่แกแก่แล้วเป็นโรคหอบ เพื่อนบ้านจอมจุ้นบอกว่าไปเข้าทรงมา เขาว่าเมื่อก่อนที่หมู่บ้านเราเคยเป็นสุสานมาก่อน ต้องทำบุญใหญ่ ไม่งั้นจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอีก โอ๊ย! จะบ้าตาย อยู่มา 7 ปี ก็เพิ่งจะมีคนตายนี่แหละ ถ้าผีสางจะเล่นงานทำไมไม่เล่นพวกเราซะตั้งแต่เข้ามาอยู่ใหม่ๆ ล่ะ นี่ล่อเข้าไป 7 ปีแล้วนี่นะ ไม่ว่าที่ไหนก็มีคนตายทั้งนั้นแหละ พ่อคู้ณแม่คู้ณ

ที่ร้ายก็คือ มาขอเรี่ยไรเงินบ้านละ 5,000 บาท...คร่า เพราะต้องทำพิธีใหญ่ ต้องใช้เกจิอาจารย์ชื่อดังแถวๆ ฝั่งธนมาทำพิธี ข้าวตอกดอกไม้เซ่นไหว้ใหญ่โต ไอ้เจ้าตัวของคุณพี่แกก็ไม่ค่อยได้อยู่บ้านนี้สักเท่าไร เพราะมีทั้งคอนโดมิเนียมและบ้าน ก็เลยกลัวว่าถ้าไม่ร่วมมืออาจทำให้พวกเขาโกรธมาแกล้งได้

เพื่อนข้างบ้านติดกันบอกให้ได้พันเดียวเท่านั้นแหละ เพราะก็ต้องทำมาหากิน มีลูกมีเมียต้องเลี้ยง คงลำบาก ไหนจะต้องเรี่ยไรเงินทำป้ายหมู่บ้านอีก มีกันแค่ 9 หลังเนี่ยนะ

แล้ววันหนึ่งจู่ๆ ยัยจุ้นจ้านเสมือนกำนันหญิงของหมู่บ้านก็มาหาเป็นตัวแทนของบ้านถัดไปมาขอยืมเงิน 5 หมื่น บอกว่าจะไปคิดดอกเบี้ย 7 เปอร์เซ็นต์ แบ่งกัน ให้ 5 เขาขอ 2 เปอร์เซ็นต์นะ คนบ้านเดียวกันช่วยๆ กันนะ ได้ดอกเบี้ยมากกว่าธนาคารอีกนะ นะ คุณพี่แกก็ให้ไป หนึ่ง เห็นว่าอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงคงไม่หนีไปไหนหรอก สอง ได้ดอกเบี้ยมากกว่าฝากธนาคารอีก สี่ห้าเดือนแรกก็ผ่อนให้มาพร้อมดอกล่ะ ดูดีไม่เบี้ยวเป็นลูกหนี้ที่ดีมาก ได้ใจฮ้า!

มาขอยืมเพิ่มอีกบอกว่าไม่พอใช้ คุณพี่เขาก็ไม่ได้คิดอะไร คนบ้านเดียวกันอ่ะนะ คงไม่หนีไปไหน ของเก่าบวกของใหม่ก็เข้าไป 6 หมื่นบาท แกก็ส่งให้สองสามเดือนเท่านั้นแหละ หายไปเลย ปิดมือถือ ปิดบ้านหายไป 2 เดือนแล้ว

โทร.หาปรึกษาปูบอกทำไงดีล่ะ พี่จะได้เงินคืนมั้ย กำนันหญิงประจำหมู่บ้านก็หายแจ๋นเชียว เพราะได้ข่าวว่าบ้านอื่นๆ ก็โดนด้วย พอถามเข้าก็บอกว่า “โอ๊ย คุณขา! พี่ก็โดนเหมือนกันนะคะเนี่ย จะมาต่อว่าอะไรกันล่ะ อุตส่าห์หารายได้พิเศษมาให้นะ ใครจะไปรู้ล่ะ ก็คนหมู่บ้านเดียวกันนี่...นี่...นี่...นี่ คร้า”