เที่ยวด่วน กินเร็ว

เมื่อวันศุกร์ก่อน เกิดมีธุระด่วนต้องไปหัวหิน กะว่า จะไปเช้า เย็นกลับ ก็ออกแต่เช้ามืด การออกเช้าๆ

โดย...สุธน สุขพิศิษฐ์

เมื่อวันศุกร์ก่อน เกิดมีธุระด่วนต้องไปหัวหิน กะว่า จะไปเช้า เย็นกลับ ก็ออกแต่เช้ามืด การออกเช้าๆ และไม่ใช่วันหยุดนั้นดีอย่างตรงรถออกน้อย แต่ดูด้านกลับกันที่รถวิ่งเข้าเมืองเยอะเอาเรื่องเหมือนกัน วิ่งถึงเขาย้อย เพชรบุรี ก็เสียดายว่าแวะกินข้าวแกงไม่ได้ เพราะกินอาหารเช้าจากบ้านมาเรียบร้อยแล้ว

ข้าวแกงเขาย้อยนี่มีอยู่ 2 เจ้า อยู่ใกล้ๆ กัน เจ้าที่ถึงก่อนชื่อ แม่ล้วน ถัดไปชื่อ ตุ๊กข้าวแกง ถ้าเลี้ยวเข้าร้านแม่ล้วนไม่ทัน ก็เลยไปกิน ตุ๊กข้าวแกง ฝีมือทั้ง 2 ร้านนี้อร่อยไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน เป็นข้าวแกงแบบเพชรบุรี รสเข้มข้นและมีพวกแกงคั่วหอยแมลงภู่ แกงขี้เหล็กใส่ปลาทะเลย่าง เป็นธรรมดาของคนอยู่ใกล้ทะเล ผมชอบแกงพะแนงต่างๆ แกงเขียวหวาน แกงขี้เหล็ก ข้าวแกงเขาย้อยนี่นอกจากอร่อยใช้ได้แล้ว ผมยังชอบระบบการจัดการ เมื่อจะกินอะไรก็ไปยืนสั่งที่หน้าตู้ สั่งหลายอย่างก็เอาใส่ถาดมา แล้วมาที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน ใครจะไปสั่งของกินมาแล้วและจะไปนั่งโต๊ะกินเลยก็ทำได้ แต่จะไม่มีช้อนส้อมสำหรับกิน เพราะเวลาจ่ายเงินนั้น ที่เคาน์เตอร์เขาจะเป็นคนให้ช้อนส้อม และเขาเป็นคนหยิบให้เองด้วย

อีกอย่างหนึ่งคือความคล่องตัว คนหน้าตู้นั้นมีหลายคน และชำนาญงาน ขนาดรถทัวร์ลงพร้อมๆ กัน ก็ได้เร็ว อาจจะมีหงุดหงิดอยู่บ้าง ที่คนเรามักไม่ค่อยชอบเข้าคิว แต่ก็ไม่มีปัญหา

ไปทำธุระที่หัวหินเสียเวลานิดหน่อย ตัวการที่ทำให้เสียเวลาไม่ใช่คน กลับเป็นฝน เมื่อเสียเวลา ตีรถกลับเลยจะเหนื่อยไป ก็หาที่ค้างคืนเสียเลย ชมทะเล รีสอร์ต หาดเจ้าสำราญ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดและว่างพอดีเสียด้วย เมื่อได้ที่พักเรียบร้อยแล้วก็เรื่อยเปื่อย แวะที่เพลินวานกันเชยดีกว่า เดี๋ยวนี้ใครไปหัวหินแล้วไม่แวะเพลินวานจะเชยนิดๆ

เพลินวานนั้นเป็นที่เที่ยวฉีกแนวไปจากที่อื่นๆ ของหัวหิน ดีเหมือนกันที่เอาความเป็นชุมชนห้องแถวไม้มาเป็นจุดขาย ทำร้านโน้นร้านนี้ เช่น ร้านถ่ายรูป ขายกาแฟ ขายเสื้อผ้า ขายของเล่น ทั้งรูปร่างหน้าตาร้าน ตกแต่งด้วยสิ่งของนั้นไม่หลุดจากความเป็นจริง ถึงคนทำเป็นคนรุ่นใหม่ แต่มีความเข้าใจ เก็บรายละเอียดไม่ตกหล่น แล้วดูประสบความสำเร็จ สำเร็จด้วยการสร้างฉาก

ผมว่าน่าจะมีก๋วยเตี๋ยวแบบเก่าๆ อย่างบะหมี่ราชวงศ์ด้วยก็ดี ต้องอร่อยแบบดั้งเดิมด้วย ซึ่งอาจจะยากสักหน่อย ที่จะทำร้านก๋วยเตี๋ยวให้คนติดอย่างชนิดต้องไปกินให้ได้ ร้านก๋วยเตี๋ยวเงียบๆ คนทำนั่งอยู่หลังตู้ ใครสั่งทีก็ลุกทำที อย่างนั้นดูไม่ค่อยเร้าใจให้กิน ร้านก๋วยเตี๋ยวหรือบะหมี่นั้น ตัวบะหมี่กับเฟอร์นิเจอร์ของบะหมี่ต้องเต็มตู้ ไอน้ำร้อนจากหม้อต้มนั้นต้องพวยพุ่ง มีคนกินพอประมาณ อย่างนั้นถึงจะชวนให้กิน พออร่อยเดี๋ยวคนก็ติดเอง

ที่เพลินวานนี่ ผมชอบคนรุ่นใหม่ๆ ที่ไปเที่ยว ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ล้วนมีความเชื่อมั่นในตัวมาก เวลาโพสท่าให้คนถ่ายรูป มีเอียงตัวบิดซ้าย บิดขวา ยิ้ม ทแยงขาเข่าอะไรทำนองนั้น ท่าทางมันส์สะใจดี ผมว่าช่างภาพ นายแบบ นางแบบ แฟชั่น ต้องไปศึกษาท่าทางคนไปเที่ยวที่นั่น สำหรับเอามาถ่ายแฟชั่น รับรองเพริศสุดๆ

ออกจากหัวหินมาทางชะอำ แล้วแวะพรีเมียมเอาต์เลต เดินๆ ดูไม่อยากได้อะไรก็ไปต่อ ผมมาได้เส้นทางตัดจากเพชรเกษมเข้าหาดเจ้าสำราญใหม่ พอวิ่งมาถึงตัวตลาดท่ายาง ก่อนถึงไฟแดงท่ายางสัก 50 เมตร มีทางเลี้ยวซ้ายที่เขียนว่าไปแก่งกระจาน ต้องไปทางนั้น พอเห็นช่องกลับรถได้ก็กลับทันที แล้วชิดขวาจะมีอุโมงค์ลอดถนนเพชรเกษมนั่นเอง ขึ้นจากอุโมงค์แล้วตรงดิ่งอย่างเดียว ถนนจะวิ่งเรียบไปกับคลองชลประทาน เป็นทางที่น่าดูมาก มีสวน มีต้นไม้ร่มรื่นตลอดทาง ได้เห็นสภาพธรรมชาติเพชรบุรีชัดๆ น่าอยู่มากธรรมชาติยังดีๆ อยู่ พออีกเดี๋ยวเดียวก็เป็นท้องนากว้างๆ พอหลุดจากท้องนาก็ถึงหาดเจ้าสำราญพอดี เดี๋ยวนี้ถนนเรียบทะเล กำลังจะมีรีสอร์ตใหม่ๆ เกิดขึ้นอีกพอสมควร

ผมนั้นไม่เคยเปลี่ยนใจ มาที่นี่ต้องอยู่ชมทะเลรีสอร์ตอย่างเดียว อยู่ห้องไหนก็เห็นทะเลและมีต้นไม้ร่มรื่นอีกด้วย แต่เรื่องกินที่หาดเจ้าสำราญนี่ผมพยายามหาร้านอาหารทะเลที่ถูกใจยังไม่เจอ มีแต่ระดับกินให้อิ่มเท่านั้น

เช้าก็ตีเข้าบ้านแหลม หมายมั่นไปซื้อขนมไข่เจ๊อาภรณ์ เมื่อวิ่งเรียบนาเกลือมาเรื่อยๆ ก่อนจะเข้าบ้านแหลม จะเจอวงเวียน ต้องเลี้ยวขวา ถนนจะอ้อมไปเรื่อยๆ พอเห็นซอยที่ปากซอยมีธนาคารกสิกรไทย ก็เข้าซอยนั้น จะไปชนถนนภายใน ตรงหัวมุมถนนภายในนั้น ตรงขวามือเป็นบ้านทรงไทยทาสีเหลืองอ๋อย ใกล้บ้านนั้นมีข้าวเหนียวปิ้งอร่อย โดยเฉพาะไส้เผือก แต่ขายบ้างไม่ขายบ้างไม่รู้เป็นอะไร ติดๆ กันก็จะมีข้าวแช่ นี่ก็อร่อย แล้วช่างเหมือนกันอีกต่างหากว่า ขายบ้างไม่ขายบ้าง อยากกิน 2 เจ้านี้ สงสัยว่าต้องบนเจ้าพ่อวัดต้นสนก่อน

ขนมไข่เจ๊อาภรณ์ จะอยู่ทางซ้าย จากปากซอยที่ว่า เลี้ยวนิดเดียวก็จะเห็นซอยทางขวามือ จอดรถข้างนอกดีที่สุด ขนมไข่เจ๊อาภรณ์ยังอร่อยเหมือนเดิม ใช้อบด้วยถ่านไม้ เห็นคนทำแล้วไม่ต้องแปลกใจที่ใส่หมวกคลุมหน้าเหมือนไอ้โม่ง เจาะแต่ลูกตา เพราะไอร้อนจากเตาถ่านนั่นเองที่ร้อนเอาเรื่อง

ขนมไข่เจ๊อาภรณ์ ซื้อมาแล้วกินไม่ทัน ใส่ตู้เย็นก็ได้ กินเย็นๆ ก็อร่อย ยิ่งกินกับไอศกรีมก็เรี่ยม

นี่ก็เป็นการเที่ยวด่วน กินเร็ว อีกวันหนึ่งครับ