คลายปม (ในใจ) ที่ปลายทาง

ทุกคนล้วนมีปม และต่างหาหนทางเพื่อจะได้คลายปมที่เกาะกินใจให้หลุดพ้นไป

โดย...นโรจน์

ทุกคนล้วนมีปม และต่างหาหนทางเพื่อจะได้คลายปมที่เกาะกินใจให้หลุดพ้นไป

A Long Walk คือหนังดีอีกเรื่องหนึ่งที่หยิบปมลึกในใจของผู้คนมาบอกเล่าได้อย่างลึกซึ้ง โดยทิ้งความเหงาเศร้าให้เกาะกินใจคนดูเอาไว้ชนิดที่ไม่รู้ตัว เสมือนได้ร่วมอยู่ในเหตุการณ์ เพราะนั่นคือความจริงอันแสนเจ็บปวดที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ แม้จะไม่อยากรับรู้ แต่ก็ยากที่จะปฏิเสธ

 

หนังเล่าถึง ยาสึดะ มัตสึทาโร ครูใหญ่วัยเกษียณผู้มีแผลในใจ ซึ่งไม่สามารถจะย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้อีก หลังจากที่ภรรยาเสียไปเขาตั้งใจจะเดินทางจะไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบ ณ ที่แห่งหนึ่งในชนบท

ณ ที่นี่เองเขาบังเอิญไปพบกับเด็กหญิงวัย 5 ขวบ ที่ชอบนั่งอยู่เพียงลำพัง ด้วยแววตาที่ว่างเปล่า และปิดกั้นใจตัวเองจากสิ่งรอบข้างโดยสิ้นเชิง เหตุเพราะเธอถูกเลี้ยงดูอย่างทิ้งๆ ขว้างๆ และถูกกระทำทารุณจากแม่ใจร้าย

สิ่งเดียวที่เธอมีก็คือปีกกระดาษที่ติดอยู่บนหลัง คุณตายาสึดะเฝ้ามองพฤติกรรมของนางฟ้าตัวน้อยแล้วทำให้เขานึกถึงเรื่องราวอันเลวร้ายในอดีต อันเป็นแรงบันดาลใจให้เขาอยากช่วยเหลือให้นางฟ้าในโลกมืดได้เป็นอิสระและค้นพบกับแสงสว่าง

 

ทั้งสองจึงร่วมกันออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ดินแดนที่ที่คุณตาสัญญากับนางฟ้าตัวน้อยว่า ณ ที่นั่น เราจะได้มองเห็นท้องฟ้าสีฟ้าและก้อนเมฆสีขาว

ระหว่างทางเด็กน้อยค่อยๆ เปิดใจให้กับคุณตาใจดี เขาจึงทำทุกอย่างเพื่อให้เด็กน้อยหลุดพ้นจากความทุกข์นั้นและเพื่อให้ตัวเขาเองได้หลุดพ้นจากความทุกข์ที่กินใจในอดีตนั้นด้วย จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่ทำให้บาดแผลในใจของชายชราค่อยคลายลง

ระหว่างนั้นเขาทั้งสองได้เจอกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีบุคลิกง่ายๆ ทว่ากลับมีปมร้ายที่ฝังลึกกับความรู้สึกถึงความไม่ยุติธรรมที่เกิดขึ้นจริงบนโลกใบนี้ ซึ่งค่อยๆ เปิดเผยขึ้นจากแววตาอันเปลี่ยวเหงาของเขา ทั้งสามร่วมเดินทางไปด้วยกันซึ่งพวกเขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าปลายทางนั้นอยู่ที่ใด

 

จะว่าไปแล้วการเดินทางของชายชรากับเด็กน้อย หรือการจากไปของเด็กหนุ่มอันเป็นตัวพลิกผันของเรื่อง ต่างก็คือการพยายามค้นหาอะไรบางอย่างของชีวิต หรือไม่ก็หนีให้พ้นจากความจริงอันโหดร้าย เพื่อไปยังสถานที่แห่งความหวัง แห่งความฝัน แม้มันจะไม่มีอยู่จริงก็ตามที มันช่างเป็นภาพสะท้อนของหนังที่เขาตั้งใจสื่อถึงคนดูให้ได้รับรู้ถึงแกนแห่งความเปลี่ยวเหงาของผู้คนยุคสมัยนี้ได้อย่างลึกซึ้งและแอบปวดลึกในใจ

กระทั่งเนื้อหาของบทเพลงส่งท้าย ยังตอกย้ำให้เห็นปมลึกในใจของผู้คนยุคนี้อย่างเด่นชัดที่สุด “ความวุ่นวายของโลกใบนี้ นั่นคือข่าวที่ฉันอ่านจากหนังสือพิมพ์เมื่อเช้านี้ แต่มันไม่ใช่ปัญหาของฉัน วันนี้ฝนตก แต่ฉันไม่มีร่ม ฉันต้องไปแล้ว ไปเจอเธอ ไปยังเมืองที่เธออยู่”

ความเป็นจริงบนโลกใบใหญ่ บางครั้งก็ไม่มีอิทธิพลใดๆ กับคนเล็กๆ และคนเล็กๆ ก็มักถูกมองข้ามจากผู้คนจากโลกใบใหญ่เสมอ

&<2288;

&<2288;

&<2288;

&<2288;