สู่ถ้ำโพธิสัตว์‘ตั๊กม้อ’ปฏิสันถารกับพระจีน(ตอน ๙)

ปุจฉา : กราบนมัสการหลวงพ่อพระอาจารย์อารยะวังโส

โดย..พระอาจารย์อารยะวังโส

ตามที่ทราบว่า หลวงพ่อได้เดินทางไปเจริญสมณธรรมที่ถ้ำปรมาจารย์ตั๊กม้อ วัดเส้าหลิน ประเทศจีน จึงใคร่ขออาราธนาให้เล่าเรื่องราวจากประสบการณ์ เพื่อเป็นแนวทางศึกษาปฏิบัติของสาธุชน และจะได้ร่วมอนุโมทนาในการบำเพ็ญกุศลครั้งนี้ด้วย

เคารพอย่างสูง

อารีย์ เตชะหรูวิจิตร

ผู้พิพากษา หัวหน้าคณะศาลอุทธรณ์กลาง

วิสัชนา : หลวงพ่อ ถ้าทำเป็น กี่ชั่วโมงก็ได้ ตัวเขาจะเหมือนหิน ผลักไม่เขยื้อน แข็ง ถ้าจิตเขานิ่งตัวแข็งเร็วมาก รวมจิตให้แข็งดึงให้แข็ง แข็งกายขึ้นทั้งตัว ๓๔ ชั่วโมง ได้หมด ถ้าไม่ถอยจิตออก จิตแยกจากกายแล้ว มันอยู่ที่จุดๆ นี้ ข้างหน้ารวมเป็นหนึ่งแล้ว เพราะฉะนั้นจึงไม่แปลก ที่ท่านตั๊กม้อนั่งได้นานๆ ด้วยจิตใจที่เป็นหนึ่ง เมื่อกี้ที่ถามว่า เร็วมาก จิตเลื่อนไปขั้น ๔ คิดว่าจะสอนให้พรุ่งนี้เป็นส่วนตัว ทำได้เร็วมาก และจะรู้ว่านั่งได้กี่ชั่วโมงก็ได้ เมื่อกี้ที่ถามว่าถ้ามีอำนาจฌานอยู่ มันไม่หิวเลย จิตอิ่ม ปีติ ไม่หิว มีกำลังตลอด ที่ถามว่าหลับ ตัวนี้ แก้ตัวหลับ มันจ้า ภาษาบาลีเรียก ชาคระ จิตสว่างตลอดเวลา ถ้าเข้าไปแล้วต้องออก ถ้าไม่ออกแข็งติดอยู่อย่างนี้ จะต้องถอนออกด้วย บอกให้เข้า ถ้าไม่ออกก็อยู่อย่างนี้ เดี๋ยวจะบอกให้ออกต้องถอนออกเป็น

ต่อไปเวลาออกจากสมาธิ (รูปฌาน) จะต้องรู้จักวิธีการออกจากสมาธิด้วย โดยใช้หลักเข้าฌานอย่างไร ต้องถอยออกเป็นลำดับอย่างนั้น เช่น เพ่งรู้จิตอยู่ข้างหน้า ค่อยๆ ผ่อนคลายจิตให้ลงมาที่ฌานสุข บริกรรมเร็วขึ้นๆ แรงขึ้นเต็มที่ จนลดระดับจิตลงมาที่ปีติ และออกจากปีติมาสู่ภาวะปกติ เวลาออกจากสมาธิต้องออกให้หมด ไม่หมดมึนหัวเหมือนถูกบีบขมับ เดี๋ยวพรุ่งนี้จดเป็นขั้นๆ ให้ และจะพูดกันเข้าใจมากกว่านี้อีก

พระสงฆ์จีน อันนี้เป็นพลังหรือไม่ อย่างเขาเข้าไปช้า เวลาช้า คือ ค่อยๆ ไป

หลวงพ่อ จิตเวลามันเข้าที่แล้ว ถ้าเดินเป็น ชั่วลัดนิ้วมือเดียวก็เข้าแล้ว อยู่ที่ว่าเรารู้วิธีการเข้าไหม กับที่เราอยู่ทั่วไปคือ เจริญสติธรรมดาๆ ตามวิธีการที่จะเข้าเพื่อให้เกิดสมาธิขั้นสูง เข้าเร็วนี้มันคนละเรื่องกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้ลองทำแล้วค่อยถาม ทำแล้วค่อยถาม ถ้าทำแล้วมาถาม จะคุยกันรู้เรื่อง (ต้องกลับลงมาจากภูเขาก่อนตอน ๘ โมง) เช้าดีกว่า อย่ากินอะไรมาก ถ้ากินมากจิตจะไม่รวม

พระสงฆ์จีน ขอเรียนช่วงเช้า

หลวงพ่อ เป็นวิธีการเข้าที่เร็ว อยู่ได้ ตั้งไว้ ๑๒ ชั่วโมง รักษาจิตไว้ ๑๒ ชั่วโมง ไม่ต้องดูนาฬิกา พอถึง ๒ ชั่วโมง จิตถอนเอง ไม่ต้องมีนาฬิกา ถึงเวลามันถอนเอง ตรงเวลาเป๊ะ ส่วนเรื่องวิปัสสนาญาณหลังจากตรงนี้เดี๋ยวมาพูดว่า วิปัสสนาญาณคืออะไร การทำปัญญารู้แจ้งก็อีกอันหนึ่ง ตรงนี้เป็นพื้นฐานของตรงนั้น

พระสงฆ์จีน ความรู้สึกทางร่างกาย การเจ็บ เมื่อยอะไรต่างๆ จะจัดการได้อย่างไร

หลวงพ่อ ถ้าจิตเข้าแล้ว มันหยุดอารมณ์นี้หมดเลย มันหยุดเวทนาทั้งหมด เรียกว่า เวทนาหยุด ณ ขณะนี้หยุดหมดเลย จนกว่าจิตจะถอนกลับมา จิตมันยกขึ้นสูงไปแล้ว มันพ้นไปแล้ว ทำให้นั่งได้นาน และเมื่อเราไปเจริญวิปัสสนาญาณ ทำได้นาน เพราะว่ามันไม่แพ้เวทนา ถ้าเราทำสมาธิได้เข้มแข็งแบบเมื่อกี้แล้ว มันอยู่ได้นาน จิตมันไม่ลงมา ถ้าจิตมันมีเวทนาอยู่ มันวิปัสสนาไม่ออก ถ้ามันแพ้อารมณ์ มันไปไม่ได้ จิตมันปรุงแต่ง ปฏิบัตินี้ให้ได้ แล้วจะได้ผล

พระสงฆ์จีน เคยฝึกฌาน ครั้งหนึ่งออกจากฌาน ดูแก้ว หรืออะไรก็ตาม มันช้ามาก เหมือนช้ามาก

หลวงพ่อ ถูกต้อง คำว่าช้าจริงๆ จิตมันละเอียด จิตมันอยู่ในอารมณ์อันหนึ่งที่เสวยอยู่ เหมือนอยู่ในอารมณ์หนึ่ง อารมณ์นี้ยังไม่ได้คลายออกทั้งหมด แสดงว่าไม่ได้ถอนออก ออกจากสมาธิ ออกเฉยๆ ไม่ได้คลายจิตออกเป็นธรรมชาติ ยังติดในอารมณ์นั้นอยู่ ทำให้มันช้า บางทีมันซึมไปเลยก็มี ไม่ได้ออก เข้าอย่างเดียว ออกก็ลืมตาออกอย่างเดียว

พระสงฆ์จีน ที่ช้านี้ เวลาค่อนข้างนานเลย

หลวงพ่อ ใช่ เพราะจิตอยู่ในอารมณ์ของความเป็นสมาธิอยู่

พระสงฆ์จีน ถ้าเจอปัญหาแบบนี้อยู่อีก มีวิธีอย่างไร จะต้องทำอย่างไรจึงจะถอนได้เร็ว

หลวงพ่อ วิธีการถอนให้เร็ว ให้ใช้ลมหายใจเข้าออก หลายๆครั้ง ให้ผ่อนกาย ผ่อนจิต ให้มีความสัมพันธ์กันก่อน จิตกับกายมันไม่สัมพันธ์กัน แล้วอีกอันหนึ่ง คือ ทำความสะอาดให้เร็วที่สุด อย่าไปติดอยู่ในอารมณ์นั้น มันจะติดอยู่ตลอด มีอุบายวิธี ส่วนใหญ่ก็จะเช็ดถูห้อง เพื่อให้มันคลายออกมา จิตก็มีสติมากขึ้นกว่าเดิม แล้วเมื่อนั่งต่อไปจะดีกว่าเดิมด้วย

พระสงฆ์จีน ถามแทนเพื่อน สนใจในลมหายใจเข้าออก ฝึกมา ๖ ปีแล้ว ถึงขั้นกลางคืน ไม่ต้องนอน แต่รู้สึกว่ามันไม่เห็นก้าวหน้าเลย

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้