ทะเลสวย น้ำใส ที่ติมอร์ตะวันออก

ทะเลสวย น้ำใส หาดทรายขาว

นี่คือคำจำกัดความสั้นๆ จากสิ่งที่เราได้เห็นและไปสัมผัสมา จึงอยากจะมาบอกเล่าต่อ ถึงเรื่องราวอันหลากหลายในประเทศติมอร์ตะวันออก

ด้วยความที่ประเทศติมอร์ตะวันออกถูกห้อมล้อมด้วยทะเล วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่นี่จึงผูกพันอยู่กับทะเลมาแต่ช้านาน นับย้อนหลังไปเมื่อสมัยที่โปรตุเกสเดินทางมาขึ้นฝั่งที่นี่ พร้อมกับได้ทิ้งร่องรอยและอารยธรรมของชาติล่าอาณานิคมไว้ จวบจนถึงปัจจุบันเมื่อประเทศติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราช การฟื้นฟูพัฒนาประเทศ คือเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก โดยอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคือหนึ่งในแผนและนโยบายหลักในการนำมาเงินตราเข้าสู่ประเทศ โดยที่ฝากความหวังไว้กับทรัพยากรทางทะเลนั่นเอง เพื่อเป็นการพิสูจน์ให้เห็นกับตา เราจึงเดินทางมาที่เมืองลอสปาลอส เมืองซึ่งตั้งอยู่ปลายแหลมสุดด้านตะวันออกของประเทศ แต่เส้นทางของการเดินทางในครั้งนี้ก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หากแต่โรยด้วยก้อนกรวดของถนนลูกรัง สลับกับถนนลาดยางแบบหยาบๆ ที่มีหลุมน้อยใหญ่ให้ได้ฝึกทักษะการควบพวงมาลัยรถ จึงทำให้ไม่สามารถทำความเร็วได้มากนัก ดังนั้นการมาประเทศนี้นอกจากต้องเผื่อเวลาแล้วก็ต้องเผื่อใจอีกด้วย แต่ก็ดูเหมือนว่าไม่ใช่เป็นอุปสรรคที่หนักหนาสำหรับนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบการผจญภัยสักเท่าไหร่ เพราะจากสถิติพบว่าเพื่อนบ้านอย่างออสเตรเลีย เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวมากที่สุด รองลงมาคือนักท่องเที่ยวชาวยุโรป ที่ต่างก็ชื่นชอบในความดิบ สด โหด ใหม่ ซึ่งในอนาคตข้างหน้า หากมีการพัฒนาก็อาจทำให้เหล่านักท่องเที่ยวขาลุยไม่ปลื้มก็เป็นได้ แต่หากจะมองในเชิงธุรกิจแล้ว นักท่องเที่ยวเหล่านี้เป็นเพียงนักท่องเที่ยวเฉพาะกลุ่มและมีจำนวนไม่มากนัก

เสน่ห์ดึงดูดใจของลอสปาลอสคงหนีไม่พ้นเรื่องของทะเล โดยเฉพาะที่เกาะจาโค (Jaco) เกาะซึ่งมีขนาดไม่ใหญ่โตมากนัก หากแต่ว่านี่คือจุดดำน้ำที่สวยงามที่สุด นักท่องเที่ยวหลายคนจึงยอมบุกป่าฝ่าดงมาสัมผัสให้เห็นกับตา ถึงความสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเล ที่ยังไม่ถูกรบกวนจากนักท่องเที่ยว เพราะการเดินทางมาก็แสนจะลำบาก อีกทั้งยังไม่มีโรงแรมที่มีมาตรฐาน มีแต่เพียงบังกะโลในสไตล์พื้นบ้าน ที่มีเพียงสุขาแต่ไม่มีห้องอาบน้ำ ดังนั้นหากจะมองหาความสะดวกสบายก็ต้องบอกว่าไม่มี แต่หากจะมองถึงความคุ้มค่าของการได้มาสัมผัสกับธรรมชาติที่สวยงาม ที่นี่แหละคือคำตอบ

ตัวเลือกของสถานที่ท่องเที่ยวทางทะเลในประเทศติมอร์ตะวันออกไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เพราะไม่ไกลจากกรุงดิลี ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศนี้ ก็เป็นที่ตั้งของเกาะอตาอูโร (Atauro) ที่ใช้เวลาในการเดินทางด้วยเรือเพียง 12 ชั่วโมงเท่านั้น

เกาะอตาอูโรคือเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดรองจากเกาะติมอร์ ซึ่งเป็นเกาะหลักและเป็นที่ตั้งของประเทศติมอร์ตะวันออก ในวันที่อากาศดีๆ เราสามารถมองเห็นเกาะอตาอูโรจากชายฝั่งของกรุงดิลีได้ ซึ่งสภาพโดยทั่วไปบนเกาะเราเห็นชุมชนเล็กๆ ที่ตั้งกระจัดกระจายกันไปตามแนวชายฝั่ง ที่นี่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครันไม่แพ้บนฝั่ง ทั้งไฟฟ้า น้ำประปา สถานีอนามัยและรวมถึงโรงเรียน

ทั้งๆ ที่การเดินไปมาระหว่างเกาะอตาอูโรและกรุงดิลี มีเพียงเรือเฟอร์รีที่วิ่งสัปดาห์ละ 1 เที่ยวเท่านั้น

แต่สำหรับนักท่องเที่ยวก็สามารถเช่าเรือเพื่อมาดำน้ำดูปะการังได้ทุกวัน ซึ่งผู้ประกอบธุรกิจดำน้ำที่นี่เป็นชาวออสเตรเลียเสียส่วนใหญ่ และหากว่าใครต้องการที่จะมาพักผ่อนที่บนเกาะแห่งนี้ ก็มีบังกะโลให้บริการเพียงสองแห่งเท่านั้น และบังกะโลที่มีชื่อว่า Barry Place เราได้มีโอกาสพูดคุยกับมิสเตอร์แบร์รี่ ชาวออสเตรเลีย ซึ่งเป็นเจ้าของบังกะโลแห่งนี้ มิสเตอร์แบร์รี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่และบอกกับเราว่า กิจการในช่วงนี้ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เพราะลูกค้ามีจำนวนลดลงเมื่อเทียบกับ 67 ปีก่อน ที่รายได้หลักของเขามาจากเจ้าหน้าที่และทหารยูเอ็น ที่เข้ามาทำภารกิจในประเทศนี้เป็นจำนวนมาก และมักจะมาพักผ่อนกันที่บังกะโลของเขา แต่เมื่อสถานการณ์กลับเข้าสู่ปกติพร้อมกับการถอนกำลังและเจ้าหน้าที่กลับ ลูกค้าของเขาก็พลอยลดฮวบตามไปด้วย เราจึงถามเขาอีกว่า เพราะเหตุใดถึงเลือกมาทำธุรกิจในประเทศนี้ มิสเตอร์แบร์รี่ยิ้มอย่างอายๆ แล้วตอบว่า เขาชอบอัธยาศัยไมตรีของผู้คนชาวติมอร์ (มิสเตอร์แบร์รี่มีภรรยาเป็นชาวติมอร์) และวิถีชีวิตที่เรียบง่ายในการใช้ชีวิต จึงทำให้เขายอมทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิดมาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศนี้ ก่อนจากกันเขากล่าวทิ้งท้ายกับเราว่า บังกะโลของเขาสร้างด้วยวัสดุที่หาได้ในท้องถิ่น เพราะตั้งใจว่าจะไม่ทำลายทัศนียภาพของเกาะอตาอูโร และที่สำคัญบังกะโลของเขามีอินเทอร์เน็ต WiFi ให้บริการฟรีแห่งแรกและแห่งเดียวบนเกาะอตาอูโร

ความสวยงามและน่าสนใจในประเทศติมอร์ตะวันออกยังมีอีกมากมายและกำลังรอให้นักท่องเที่ยวได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่าทุกสถานที่ที่เราเดินทางไปจะพบเห็นถึงปัญหาในเรื่องของความไม่พร้อม อาทิ ถนนหนทาง ร้านอาหาร และโรงแรม แต่เราก็เชื่อว่านี่ไม่ใช่เป็นปัญหาและอุปสรรคที่ใหญ่โตนัก เพราะในอนาคตอันใกล้นี้ ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวจะกลายเป็นธุรกิจที่สามารถทำเงินได้อย่างมหาศาลในประเทศนี้ และจะนำมาซึ่งการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ โดยที่มีต้นทุนคือทรัพยากรทางทะเลที่สมบูรณ์รองรับอยู่ และสิ่งที่สำคัญมากที่สุดคือความมีน้ำใจและไมตรีจิต อันเป็นบุคลิกพื้นฐานของชาวติมอร์ ก็ดูเหมือนว่าเป็นต้นทุนสำคัญที่ไม่มีใครสามารถมาปั้นแต่ง สรรค์สร้าง หรือลอกเลียนแบบไปได้ แต่ถึงอย่างไรก็ตามทีเราก็ไม่อาจทราบได้ว่า อีก 5 ปี 10 ปีข้างหน้านี้จะเป็นอย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่น่าติดตาม ก็คือเรื่องของวิถีชีวิตแบบดั่งเดิมของผู้คนที่นี่ จะสามารถสืบทอดหรือสูญสลายไปพร้อมกับความเจริญที่รุกคืบเข้ามาทุกขณะ &<2288;