ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงไม่เสื่อมจากประเทศไทย (ตอน ๘)

ปุจฉา : กราบเรียนท่านพระอาจารย์อารยะวังโส

...สืบเนื่องจากวิสัชนา ๒ เรื่องในธรรมส่องโลก “ทำไมพระพุทธศาสนาจึงสูญสลายไปจากชมพูทวีป” และ “ทำไมศาสนาพุทธจึงถูกพราหมณ์ทำลายสูญสิ้นไปจากชมพูทวีป” ขอถวายปุจฉาว่า “ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เสื่อมไปจากประเทศไทย!?”

จริงอยู่ว่าการรับฟังวิสัชนาใน ๒ เรื่องข้างต้นนั้น หากน้อมเข้ามาพิเคราะห์พิจารณาโดยดี ก็พอจะได้คำตอบต่อคำถามนี้ แต่โยมอยากกราบขอท่านช่วยเมตตาอนุเคราะห์ประมวลคำตอบ เพื่อเป็นข้อสังวรระวัง หาทางป้องกันไม่ให้เกิด และช่วยกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาในทางที่ชอบที่ควร...สืบไป

กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูง

โยมเกศนี จิรวัฒน์วงศ์

วิสัชนา : ทั้งเป็นนักบวชและชาวบ้าน และเมื่อเสพการติดต่อกันมากๆ เข้า ก็มักจะให้ละเลยต่อการปฏิบัติ มิหนำซ้ำยังกลับไปประพฤติทุรกรรม ก่ออาบัติหยาบชั่วให้กับตน และอย่างหนักหนานัก คือ การลาสิกขาออกไป เพื่อกลับไปอยู่ในทางต่ำ

ในประการสุดท้ายของภัยที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า คือ การที่ภิกษุคลุกคลีกับหมู่คณะ อันได้แก่ สามเณรและคนวัด จนเกินพอดี จึงทำให้มุ่งไปสู่การสะสมเครื่องบริโภคต่างๆจับจองที่ดินไร่นา เพื่อลาสิกขาออกไปใช้อาชีพดุจคฤหัสถ์ทั้งหลาย ดังที่มีอดีตภิกษุจำนวนไม่น้อยลาสิกขาออกไป โดยมีเงินทองทรัพย์สมบัติติดตัวไป เพื่อการประกอบอาชีพอยู่กับโลก ซึ่งมีให้เห็นเป็นข่าวอยู่บ่อยครั้ง จนทำให้สาธุชนจำนวนหนึ่งเอือมระอาต่อพฤติกรรมน่ารังเกียจของกลุ่มนักบวชเหล่านั้น ยังให้เกิดความไม่ศรัทธาต่อกุลบุตรผู้ยังไม่ศรัทธา และยังให้เกิดความเสื่อมศรัทธาต่อผู้ที่มีศรัทธาอยู่แล้ว

ประการสำคัญนอกเหนือจากภัยตามที่กล่าวมาแล้วนั้น ยังมีมหาภัยอีกเรื่องหนึ่งที่ทำลายพระพุทธศาสนาได้ยิ่งกว่าภัยอื่นๆตามที่กล่าวมา ได้แก่ ภัยของภิกษุผู้เสื่อมจากความรู้ความเข้าใจในพระพุทธธรรม ที่บังอาจกล้าหาญนำพระธรรมไปเผยแผ่ อย่างผิดๆ ถูกๆ มีการดัดแปลงต่อเติม หรือตัดทอนพระพุทธพจน์แท้ จนสูญเสียคุณค่าความบริสุทธิ์แห่งพระสัจธรรมแท้ จนกลายเป็นสัทธรรมปฏิรูป หรือสัทธรรมปลอม ที่ผสมปนเปเข้ามาในพระพุทธศาสนา และบิดเบือนให้หลักธรรมพระพุทธศาสนาผิดเพี้ยนไปอย่างหน้าด้าน ไม่มียางอาย อย่างเช่นพวกที่สอนให้นิพพานเป็นอัตตา เป็นต้น สมดังคำกล่าวในหนังสือเล่มหนึ่งทางสายหลวงพ่อพุทธทาสที่ว่า

“ปัญญาชนชาวพุทธรุ่นใหม่ในเมืองไทยเบื่อหน่ายภิกษุสงฆ์ ที่นำเอาคำสอนของพราหมณ์ เรื่องเวียนว่ายตายเกิดตามผลกรรมมาสอน เพื่อแสวงหาผลประโยชน์รายได้จากการขายบุญ ขายสวรรค์ โดยไม่ประกาศพรหมจรรย์ เพื่อถอนอุปาทานขันธ์ 5 ดับทุกข์สิ้นกิเลส หรือไม่สอนนิพพานในชีวิตประจำวันตามปัญญาตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ที่มหาชนในปัจจุบันเขารู้กันทั่วไป เขาจึงมองภิกษุสงฆ์ที่สอนชาวพุทธให้เป็นพราหมณ์อย่างนั้น เป็นโมฆบุรุษ เป็นผู้ทำลายพระพุทธศาสนา จึงจำเป็นที่ชาวพุทธในเมืองไทยจะต้องรีบเร่งปฏิรูปการศึกษาพุทธศาสนาในเมืองไทย ให้พ้นภัยจากพุทธศาสนาเนื้องอกโดยพลัน อย่าให้พุทธศาสนาที่ถูกตรงตามปัญญาตรัสรู้สูญสิ้นไปจากเมืองไทย เพราะการกระทำของโมฆบุรุษเหล่านั้น”

จากคำกล่าวดังกล่าว ก็คงตรงกับหลักธรรมที่แสดงให้เห็นในมุมหนึ่งว่า ภิกษุสามารถทำให้ศาสนาเสื่อมได้ด้วยการไม่หมั่นเพียร เล่าเรียนพระสูตร อันถือกันมาด้วยบทพยัญชนะ ตลอดถึงความหมาย ที่ใช้กันถูก โดยมีนัยอันถูกต้องตรงกัน

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้