ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงไม่เสื่อมจากประเทศไทย (ตอน ๗)

ปุจฉา : กราบเรียน ท่านพระอาจารย์อารยะวังโส

...สืบเนื่องจากวิสัชนา ๒ เรื่องในธรรมส่องโลก “ทำไมพระพุทธศาสนาจึงสูญสลายไปจากชมพูทวีป” และ “ทำไมศาสนาพุทธจึงถูกพราหมณ์ทำลายสูญสิ้นไปจากชมพูทวีป” ขอถวายปุจฉาว่า “ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เสื่อมไปจากประเทศไทย!?”

จริงอยู่ว่าการรับฟังวิสัชนาใน ๒ เรื่องข้างต้นนั้น หากน้อมเข้ามาพิเคราะห์พิจารณาโดยดี ก็พอจะได้คำตอบต่อคำถามนี้ แต่โยมอยากกราบขอท่านช่วยเมตตาอนุเคราะห์ประมวลคำตอบ เพื่อเป็นข้อสังวรระวัง หาทางป้องกันไม่ให้เกิด และช่วยกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาในทางที่ชอบที่ควร...สืบไป

กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูง

โยมเกศนี จิรวัฒน์วงศ์

วิสัชนา : โดยเฉพาะภิกษุที่ไม่ประพฤติให้ถูกต้องตามพระธรรมวินัย ตั้งอยู่ในความประมาท และกระทำการปรามาสธรรมอยู่เนืองๆ อันเป็นมูลเหตุสำคัญยิ่งที่นำไปสู่การบ่อนทำลายพระพุทธศาสนา ให้เสื่อมสูญไปจากโลกนี้ในทุกกาลสมัย ดังภัยที่จะเกิดขึ้นในเบื้องหน้า ซึ่งพระพุทธองค์ทรงกล่าวไว้ และบัดนี้ได้ประกาศความจริงดังกล่าวให้ปรากฏเห็นชัดแล้ว ในภัยต่อพระพุทธศาสนาที่เกิดขึ้นจากภิกษุผู้มีความเสื่อมจากพระธรรมวินัย ซึ่งมีให้เห็นมากมายในยุคสังคมที่เสื่อมถอยจากหลักศีลธรรม โดยทรงกล่าวไว้ในอนาคตภัยดังกล่าวว่า “ภิกษุทั้งหลาย ภัยในอนาคต 5 ประการนี้ ซึ่งเกิดในอนาคต (หมายถึงปัจจุบันนี้ ตามที่เห็นประจักษ์) ภัยเหล่านี้เธอควรจับตามอง เพื่อรู้ทัน เมื่อรู้ทันแล้ว ให้พยายามขจัดเสียให้สิ้นไป

โดยในเบื้องหน้าภิกษุต้องการจีวรงดงาม และละเลยการถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร และจะละเลยเสนาสนะป่า เพื่อการฝึกอบรมจิต จะหลั่งไหลเข้าบ้านเมือง เพื่อทำการแสวงหาอันไม่ควร... ในข้อนี้คงหมายถึงบรรดาผู้ที่บวชเลือกวัด มุ่งหาวัดใหญ่ๆ มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในเขตทำเลดีๆ เพื่อการได้ลาภสักการะจากสาธุชน เจ้าสัว นายห้างทั้งหลาย... และภิกษุประเภทนี้มักจะมุ่งแสวงหาอาหารอันประณีต จนละเลยต่อการเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร

เที่ยวแสวงหาลาภปัจจัยอันไม่ควร ดุจคฤหัสถ์ผู้ครองเรือน ประพฤติตนไม่เหมาะสม เพราะการแสวงหาอาหารเป็นเหตุ ดังเช่นภาพพระภิกษุบางรูปยังเฝ้าตลาดสดตลาดนัด หรือยืนเฝ้าร้านอาหาร เพื่อรอคอยผู้มาซื้ออาหาร ได้นำอาหารมาใส่บาตร ทำตัวดุจสุกรเฝ้ารางอาหาร รอคอยผู้เลี้ยงดู นำอาหารมาใส่รางให้กิน เพื่อขุนไว้ให้อ้วนท้วน จะได้ถึงกำหนดฆ่านำเนื้อไปเป็นอาหาร หรือภิกษุที่มุ่งแสวงหาเสนาสนะดีงาม

อยู่กุฏิที่พักชั้นเลิศยิ่งกว่าโรงแรมห้าดาวก็มี จนเสพติดกุฏิที่พัก และให้ละเลยต่อเสนาสนะป่าอันเงียบสงัด เหมาะแก่การวิเวก เมื่อแสวงหาอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่พักอย่างดีแล้ว สิ่งที่ขาดไปไม่ได้ คือ การคลุกคลีกับหมู่คณะ หรือบุคคล โดยเฉพาะกับมาตุคามหรือผู้หญิง

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้