เปลือยเปลือก ห้าวซ่า อาวริล ลาวิญจ์

ย้อนกลับไปเมื่อราว 8 ปีที่แล้ว...สาวน้อยผมทองวัย 17 จากแคนาดาชื่อว่า อาวริล ลาวิญจ์ก็แนะนำตัวให้โลกได้รู้จัก

ด้วยบุคลิกห้าวซ่าแบบทอมบอยขบถก็ทำให้เธอกลายเป็นที่รักใคร่ชอบพอของหนุ่มสาววัยใสทั่วโลก

จากเด็กสาวธรรมดาๆ กลายมาเป็นซูเปอร์สตาร์ อาวริลเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 8 ครั้ง เป็นเจ้าของ 7จูโน อะวอร์ดส์ ผลงานของเธอมียอดขายมากกว่า 30 ล้านแผ่น และขึ้นไปติดอยู่ในอันดับสูงๆ ของชาร์ต

เพลงฮอตฮิตของเธอรวมถึง Girlfriend, Complicated, Sk8er Boi, I’m With You, Losing Grip, Don’t Tell Me, My Happy Ending, Nobody’s Home, Keep Holding On, When You’re Gone, Hot, The Best Damn Thing ฯลฯ

นอกจากทำผลงานของตัวเองแล้ว อาวริลยังมีเครดิตร่วมแต่งเพลง Alice เพื่อประกอบภาพยนตร์ Alice in Wonderland ของ ทิม เบอร์ตัน อีกต่างหาก

หลังจากเงียบไปพักใหญ่ อาวริล ลาวิญจ์ ในวัย 26 ปีกลับมาพร้อม Goodbye Lullaby สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 งานนี้อาวริลได้แสดงฝีมือในการเขียนเพลงอย่างเต็มที่ ทั้งยังร่วมโปรดิวส์ในบางเพลง โดยมีอดีตเพื่อนร่วมเตียงอย่างสมาชิกวงซัม 41 มาร่วมงาน ส่วนแมกซ์ มาร์ติน ทำหน้าที่โปรดิวเซอร์และร่วมแต่งเพลง

สาวอาวริลบอกว่า งานชุดนี้เกิดขึ้นด้วยความพยายามที่จะผลักดันตัวเองไปข้างหน้า แบบไม่มียั้ง...! ชื่ออัลบั้มนั้นเหมือนตั้งใจจะบอกเล่าถึงสถานการณ์ชีวิตของเจ้าของที่เพิ่งผ่านการเลิกร้างมาใหม่หมาด และแน่นอนทั้งหมดที่ปรากฏในเนื้อเพลงนั้นออกจะเป็นส่วนตั๊วส่วนตัว!!!

ซิงเกิลเปิดอัลบั้มนี้คือ What the Hell เป็นเพลงที่มีจังหวะสนุกสนานแบบ“ชั้นไม่แคร์...” แต่ถ้าฟังไปเรื่อยๆ จะรู้ว่า “ชีแคร์” กับหลายเรื่องและหลายคน

Stop Standing There เป็นเพลงแป๊วๆ มีกลิ่นอายแบบเกิร์ลกรุ๊ปในอดีต ส่วน Smile เป็นเพลงร็อกสนุกสนานแต่งขึ้นเพื่อขอบคุณคนสำคัญในชีวิต Goodbye เพื่อบอกลาอดีตและก้าวไปหาอนาคตอย่างแข็งแกร่ง Not Enough เป็นเพลงอาร์ตๆ สวยงาม

บทเพลงในอัลบั้มนี้เปิดเผยถึงอารมณ์หลากหลายของสาวคนนี้อย่างที่แฟนไม่เคยสัมผัสมาก่อน อารมณ์หวานปนขมปรากฏในเพลงความสัมพันธ์ชื่อ Push ขณะที่ Wish You Were Here เปิดเผยด้านบอบบางของเธอ ฟังและฮัมตามได้เพลินๆ ศิลปินสาวได้ให้สัมภาษณ์ว่า “เวลาที่เราอ่อนโยนและจริงใจเป็นช่วงเวลาที่เราจะสื่อถึงคนอื่นได้ดีที่สุด คนที่ได้ฟังอัลบั้มนี้แล้วจะรู้สึกร่วมไปกับเพลงตามประสบการณ์ที่เคยผ่านมา”

ไม่ว่าจะเป็นจังหวะทุกข์หรือสุข ไม่ว่าจะการเลิกรากับคนรัก ตกงาน หรือครุ่นคิดถึงใครบางคน อารมณ์เหล่านี้ผ่านเข้ามา และจะผ่านไปพร้อมกับตัวเราที่เติบโตขึ้น และภายใต้เปลือกห้าวซ่าที่เคลือบคลุมอยู่ อาวริลมีหลากอารมณ์ให้ค้นพบ

เสียงกีตาร์อะคูสติกโดดเด่น ส่วนใหญ่มาในจังหวะกลางๆ เป็นเพลงที่ค่อนข้างจะผ่อนคลาย และค่อนไปทางเนือยๆ ผิดกับงานในอดีตเมื่อเธออายุ 17 พอสมควรทีเดียว เป็นงานเพลงแบบส่วนตั๊วส่วนตัวสำหรับอาวริล แต่ในบางขณะเราก็พลันรู้สึกว่าตัวตนของเธอนั้นมีส่วนคล้ายคลึงกับบางคนจนยากที่จะบอกว่า โดดเด่นแตกต่าง แต่ถึงอย่างนั้นก็นับได้ว่าเป็นอัลบั้มเพลงป๊อปที่สนุกสนาน