ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เสื่อมจากประเทศไทย(ตอน ๓)

ปุจฉา : กราบเรียน ท่านพระอาจารย์อารยะวังโส

สืบเนื่องจากวิสัชนา ๒.เรื่องในธรรมส่องโลก “ทำไมพระพุทธศาสนาจึงสูญสลายไปจากชมพูทวีป” และ “ทำไมศาสนาพุทธจึงถูกพราหมณ์ทำลายสูญสิ้นไปจากชมพูทวีป” ขอถวายปุจฉาว่า “ทำอย่างไรพระพุทธศาสนาจึงจะไม่เสื่อมไปจากประเทศไทย!?”

จริงอยู่ว่าการรับฟังวิสัชนาใน ๒ เรื่องข้างต้นนั้น หากน้อมเข้ามาพิเคราะห์พิจารณาโดยดี ก็พอจะได้คำตอบต่อคำถามนี้ แต่โยมอยากกราบขอท่านช่วยเมตตาอนุเคราะห์ประมวลคำตอบ เพื่อเป็นข้อสังวรระวัง หาทางป้องกันไม่ให้เกิด และช่วยกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาในทางที่ชอบที่ควร...สืบไป

กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูง

โยมเกศนี จิรวัฒน์วงศ์

‘กุลบุตรผู้บวชเข้ามาเหล่านั้นจึงไม่อบรมกาย ศีล จิต ปัญญา และต่อไปกุลบุตรผู้บวชเข้ามาแล้วเหล่านั้นก็ไม่สามารถแนะนำสั่งสอน ให้ผู้บวชเข้ามาแล้วเหล่านั้นมีความรู้ความเข้าใจ ใน อธิศีล อธิจิต อธิปัญญาได้เหมือนกัน’

วิสัชนา : ๑.ในอนาคต ภิกษุทั้งหลาย จะไม่อบรมกาย ไม่อบรมศีล ไม่อบรมจิต ไม่อบรมปัญญา เมื่อไม่อบรมกาย ศีล จิต ปัญญา ก็ไม่สามารถแนะนำสั่งสอนให้กุลบุตรผู้บวชเข้ามาให้เข้าถึง อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา

กุลบุตรผู้บวชเข้ามาเหล่านั้นจึงไม่อบรมกาย ศีล จิต ปัญญา และต่อไปกุลบุตรผู้บวชเข้ามาแล้วเหล่านั้น ก็ไม่สามารถแนะนำสั่งสอน ให้ผู้บวชเข้ามาแล้วเหล่านั้นมีความรู้ความเข้าใจ ใน อธิศีล อธิจิต อธิปัญญาได้เหมือนกัน และเมื่อกุลบุตรเหล่านั้น ไม่มี ความรู้ความเข้าใจ จึงไม่อบรมกาย ศีล จิต ปัญญา ให้เป็นไปตามคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา

ดังนั้น จึงมีการประพฤติผิดเพี้ยน บิดเบือนไปจากคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา และเมื่อความประพฤติปฏิบัติผิดเพี้ยนไปจากพระธรรมวินัย ก็ย่อมทำให้พระพุทธศาสนาเละเทะ นั่นคือ วินัยก็เละ ธรรมก็เละ นี่เป็นภัยข้อที่ ๑.ในอนาคต ที่พยากรณ์มาตั้งแต่อดีต ซึ่งปัจจุบันมีให้เห็นมากขึ้น เกลื่อนกลาดไปทั่วแผ่นดิน ใช่หรือไม่...

หากใช่ ก็คงจะพยากรณ์ได้ว่า “สถานการณ์ พระพุทธศาสนาจะเป็นไปอย่างไรในเบื้องหน้าบนแผ่นดินไทยแห่งนี้”

อ่านต่อฉบับวันจันทร์