ปุจฉาจากเสวนาธรรมที่สถาบันพระปกเกล้า(ตอน๙)

ปุจฉา : คำถามที่ ๓ ที่มีการกลั่นกรองนำมาถวายจากคณะสาธุชนผู้มาร่วมฟังการเสวนาธรรมที่สถาบันพระปกเกล้า

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส 

ปุจฉา : คำถามที่ ๓ ที่มีการกลั่นกรองนำมาถวายจากคณะสาธุชนผู้มาร่วมฟังการเสวนาธรรมที่สถาบันพระปกเกล้า เนื่องในเทศกาลเฉลิมฉลองมาฆบูชาโลกที่อินเดีย และเมื่อจบมาฆบูชาโลกแล้ว ก็จะขอตอบคำถามนี้ เพื่อจะได้เผยแผ่ให้ได้รับรู้สืบเนื่องทำปัญญากันต่อไป เพื่อจะได้เข้าใจเข้าถึงคุณค่าแห่งพระพุทธศาสนา จะได้เป็นประโยชน์กับผู้อ่านทั้งหลายด้วย โดยมีคำถามดังนี้

“กรณีผู้บริหารของหน่วยงานไม่ประพฤติตนในศีลธรรมอันดี ผู้ที่อยู่ด้วยในองค์กรควรปฏิบัติตนอย่างไร ขอบคุณค่ะ”

วิสัชนา : แก่นธรรมของจิต คือ ปัญญา ถ้าเรามีปัญญา สิ่งดีไม่ดีรอบตัวเราจะทำให้เราไม่ประมาท เมื่อรังเกียจคนไม่ดี เราก็ต้องทำความดี แล้วก็เอาความดีนั้นเป็นเกราะคุ้มครอง ส่วนเรานั้นให้มั่นคงในความดี ความดีจะรักษาเรา และรู้จักอยู่อย่างมีวิธีการ ไม่ว่าจะอยู่กับคนดี หรือคนชั่ว การอยู่อย่างมีวิธีการ เรียกว่า มีปัญญาให้เราอยู่ในสังคมและสิ่งแวดล้อมได้อย่างไม่สูญค่าของความดี พระพุทธศาสนาสอนให้เรามีปัญญาเพื่ออยู่ได้กับโลกนี้อย่างไม่สูญเสียจิตใจไปตามกระแสที่มีความไม่เที่ยง มีความเป็นทุกข์ และอนัตตา และไม่สูญเสียว่า “โอ โลกนี้เป็นทุกข์นะ” ก็เลยมาจมกับความทุกข์ แต่ให้เราอยู่ในวิถีของความเป็นสัตว์โลกที่เคลื่อนไหวในความไม่เที่ยง เพื่อดำรงตนไปหาความดี พระพุทธเจ้าตรัสว่า “ให้เราขวนขวายทวนกระแสโลก หรือออกไปจากวิถีโลก...” พระพุทธศาสนาสอนให้ถอยออกจากโลกที่ไม่มีความเที่ยงแท้ คนอาจจะหาอามิสสุขจากโลก แต่ในพระศาสนาบอกว่า โลกเป็นที่ประชุมของความทุกข์ และเป็นอนัตตา ฉะนั้น ถ้าค้นคว้าสืบสาวแล้ว จะเห็นความไม่สวยไม่งาม ไม่เที่ยงแท้แน่นอน