น่าเป็น"ห่วง"

แต่ประเด็นที่น่าเป็น “ห่วง” ในกระแสฮูลาฮูป คือ สรรพคุณ ยิ่งไปอ่านโฆษณาชวนเชื่อขายฮูลาฮูป บางเจ้าแทบไม่ต่างจากสินค้าตระกูลลดความอ้วนทั้งหลายที่ชอบส่งมาเป็นฟอร์เวิร์ดเมล

โดย...ธนพล บางยี่ขัน

กลายเป็นปรากฏการณ์ “ฮูลาฮูปฟีเวอร์” ที่ จู่...จู่...คนทั้งบ้านทั้งเมืองพร้อมใจกันออกมาส่ายเอวเพื่อสุขภาพ ถ้าวัดรวมแรงสั่นสะเทือนจากการแกว่งทั้งประเทศคงจะได้หลายริกเตอร์

ตั้งแต่ลูกเด็กเล็กแดงไปถึงผู้เฒ่าผู้แก่ที่กระดูกกระเดี้ยวยังอำนวย ไม่รู้ทำไมถึงติดใจในฮูลาฮูป มาออกกำลังกายประกอบลีลารูปแบบใหม่ อีกทั้งยังยากจะหาต้นตอว่า ใครเป็นคนจุดกระแส

ดัชนีสะท้อนความนิยมวัดได้จาก ฮูลาฮูปที่ถูกนำวางขายกันเกลื่อนกลาด ตั้งแต่ห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ไปจนถึงร้านขายของชำ ตลาดนัดข้างทาง

เรียกว่าหาซื้อกันง่ายกว่าน้ำมันปาล์มในยุคสมัยไข่ชั่งกิโลขาย !!!

น่าสนใจและยังไร้คำตอบตรงที่ “อุปสงค์” ของ ฮูลาฮูปที่ล้นทะลักตลาดในวันนี้ มาจาก “อุปทาน” ความต้องการของชาวบ้านเพียงอย่างเดียว หรือผนวกด้วยปัจจัยอะไรอีกบ้าง

ทว่า แน่ๆ เวลานี้เราจะได้เห็นดีไซน์ใหม่ๆ ถูกสรรค์สร้างออกมาอย่างน่าตกใจ ทั้งขนาดเล็กกะทัดรัด ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ ไปจนถึงขนาดใหญ่มาก มีให้คอฮูลาฮูปมือใหม่มือเก่าได้เลือกซื้อหา

 

ยังไม่รวมกับวัสดุรูปแบบใหม่ๆ ที่นำมาใช้ผลิต ทั้ง ยางแข็ง ยางอ่อน ฟองน้ำอ่อนๆ เหมือนของเล่นเด็ก พลาสติก หรือแม้แต่เวอร์ชันที่ใส่น้ำอยู่ภายในให้รู้สึกกระดุกกระดิกอยู่รอบเอว

แรกๆ มันอาจจะเป็นเรื่องไกลตัวของคนอย่างผมที่ไม่ได้พิสมัยการแกว่งเอวหาห่วง จึงได้แต่คอยทำหน้าที่ผู้สังเกตการณ์เฝ้ามองดูความเปลี่ยนแปลงในสังคมอย่างห่างๆ

สะดุดอารมณ์อีกที ก็ตอนที่คนรอบตัวหลายต่อหลายคนต่างกระโจนเข้าสู่กระแสฮูลาฮูปที่กำลังเชี่ยวกรากเวลานี้ จนแอบคิดไปว่าหรือวันหนึ่งผมอาจจะถูกดูดไปอยู่ในกระแสฮูลาฮูปในที่สุด

ในวันที่ผมยังไม่มี “ห่วง” เป็นของตัวเอง... แต่ไม่รู้ทำไมชีวิตช่วงนี้ถึงมี “ห่วง” เข้ามาในชีวิตประจำวัน ชนิดจะเดินไปทางไหน เหนือ ใต้ ออก ตก ป่า เขา ลำธาร ทะเล ฯลฯ ก็ต้องเจอ “ห่วง”

หลังๆ เดินทางไปหลายจังหวัด พบว่า “ฮูลาฮูป” เหมือนจะกลายเป็นกิจกรรมภาคบังคับยามเย็นของแต่ละชุมชนให้ต้องออกมาส่ายเอวกันไปเสียแล้ว

ภาพคนยืนแกว่งเอวอยู่หน้าบ้าน หน้าร้านค้า แหล่งรวมตัวของชุมชน บางกลุ่มยืนส่ายเอวเล่นฮูลาฮูปไปพลาง คุยกันไปพลาง ราวกับเจ้าห่วงนี้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันพวกเขา จึงกลายเป็นภาพชินตาที่พบเห็นได้ทั่วไป

กิจกรรมลานแอโรบิกที่เคยเห็นออกมาเต้นกันตอนเย็นๆ แถวบ้านระหว่างทาง แต่เดิมเคยมีแค่ไม้พลองไว้ประกอบกายบริหาร ทุกวันนี้ บางแห่งนำฮูลาฮูปมาเป็นอุปกรณ์เสริม

สนามแบดมินตันที่เคยใช้บริการมานานหลายปี ช่วงนี้ยังแอบเห็นสมาชิกคอร์ตข้างๆ พกฮูลาฮูปมาโชว์ลีลาระหว่างหมดเซตรอลงสนามรอบต่อไป

ไปร่วมงานกิจกรรมท้องถิ่น หลายที่จัดการแสดง “โชว์รับแขก” โดยให้เด็กนักเรียนวัยกำลังน่าเอ็นดู มาโชว์ลีลาฮูลาฮูปตั้งแต่แบบ “ปกติ” ไล่ไปจนถึงแบบ “พิเศษ” เลี้ยงฮูลาฮูปทีละหลายๆ อันบ้าง เลี้ยงฮูลาฮูปไปพลาง กระโดดโลดเต้นไปพลาง ฯลฯ

จัดเป็นวิวัฒนาการ “โชว์รับแขก” ที่น่าศึกษา จากเดิมที่มีแต่ รำไทย ระบำท้องถิ่น ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นรีวิวประกอบเพลงบ้าง แต่ระยะหลังกิจกรรม “ฮูลาฮูป” ดูจะมาแรงที่สุด

แม้แต่ระดับผู้หลักผู้ใหญ่เองก็หนีไม่พ้น ในงานเปิดกิจกรรมเพื่อสุขภาพแห่งหนึ่ง ทีมงานผุดไอเดียเปิดงานให้ “ประธาน” เลี้ยงฮูลาฮูปบนเอวระหว่างถือคบเพลิงจากขอบสนามบอลไปจุดในกระถางที่ห่างราว 10 ก้าว

พลาดตรงที่เอาเข้าจริงผู้ใหญ่ท่านนี้ กว่าจะเดินไปถึงตำแหน่งจุดคบเพลิง ต้องก้มหยิบฮูลาฮูปที่ร่วงหล่นทุลักทุเล ในขณะที่อีกมือยังต้องพะวงกับคบเพลิง กลายเป็นภาพข่าวที่โทรทัศน์หยิบมาแซวในช่วงหัวค่ำวันนั้น

ทั้งหลาย ทั้งปวง สะท้อนปรากฏการณ์ “ฮูลาฮูปฟีเวอร์” ในหลายบริบท

การได้รับความนิยมโดยไม่ต้องพึ่ง “จอร์จ” กับ “ซารา” มาการันตีสรรพคุณ เหมือนในรายการขายอุปกรณ์ออกกำลังกายทางโทรทัศน์ช่วงดึกๆ อย่างที่คุ้นตากัน ย่อมทำให้เป็นที่สงสัยว่า กระแสฮูลาฮูปนี้ใครเป็นคนจุดขึ้นมา แต่นั่นยังไม่สำคัญว่าอะไรที่ทำให้คนส่วนใหญ่หันมาตามกระแส

ข้อมูลจาก “ประชาชาติธุรกิจ” เปิดเผยว่า ยอดขายฮูลาฮูปในร้านค้าย่านสำเพ็งสูงถึงเดือนละ 1 ล้านบาท ขณะที่โรงงานผลิตกันไม่ทันจากยอดขายเฉลี่ยเดือนละ 1 หมื่นวง จนมีโรงงานเกิดขึ้นใหม่กว่า 30 แห่ง ยังไม่รวมกับฮูลาฮูปที่นำเข้าจากจีน

มาสะดุดอารมณ์ ก็ตรงเนื้อหาในรายงานข่าวฉบับเดียวกันนี้ที่ระบุว่า แผนการตลาดเชิงลึกของบริษัทผลิตอุปกรณ์กีฬายี่ห้อหนึ่ง เจาะกลุ่มหน่วยงานราชการ กทม. อบต. อบจ. ฯลฯ ที่มีงบประมาณสนับสนุนการซื้ออุปกรณ์กีฬา

ภาพที่เคยเห็นคนเล่นฮูลาฮูปกันทั่วบ้านทั่วเมือง “แฟลชแบ็ก” กลับมาเหมือนในหนัง ร้อยเรียงสรุปต้นสายปลายเหตุ เชื่อมต่อไปถึงเหตุการณ์หลังจากนี้ ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

คงไม่ต้องหาเหตุผลไปหักล้างในประเด็นเรื่อง ข้อดีของการออกกำลังกาย เมื่อขยับเท่ากับออกกำลังกาย

แต่ประเด็นที่น่าเป็น “ห่วง” ในกระแสฮูลาฮูป คือ สรรพคุณที่ระยะหลังรู้สึกว่า “ฮูลาฮูป” จะถูกโปรโมตให้กลายเป็นสุดยอดอุปกรณ์ออกกำลังกาย พกพาง่าย ใช้ได้ทุกเพศ ทุกวัย ราคาไม่แพง เสริมสร้างสมาธิ พัฒนาบุคลิกภาพ

ทั้งที่จุดกำเนิดของมันมาจากของเล่นในยุคอียิปต์โบราณที่ทำจากเถาองุ่นแห้ง ผ่านการปรุงแต่งของการเวลาและยุคสมัย กลายเป็นสินค้ายอดนิยม ในบ้านนี้เมืองนี้

ยิ่งไปอ่านโฆษณาชวนเชื่อขายฮูลาฮูป บางเจ้าแทบไม่ต่างจากสินค้าตระกูลลดความอ้วนทั้งหลายที่ชอบส่งมาเป็นฟอร์เวิร์ดเมล

“...รูปร่างดี...ยืนหลังตรง เสริมบุคลิกภาพ...”

“ของแท้ต้องมีน้ำในห่วง เพื่อช่วยตีกระแทก และนวดหน้าท้อง”

“หน้าท้องและพุงยุบได้จริง 100%” (ถ้าไม่มีน้ำ จะเล่นเพื่อสนุกเฉยๆ ไม่ช่วยอะไรเลยค่ะ)

คงได้แต่บอกว่า น่าเป็นห่วง...