'กฤชยา เจริญพิริยะเวศ' ว่าที่นักวิทยาศาสตร์อนาคตไกล

รู้จักสาวน้อยรูปร่างบอบบาง หน้าตากระจุ๋มกระจิ๋มใสๆ แต่กลับไม่ใส่ใจวงการบันเทิง มุ่งหน้าเดินตามความฝันตั้งแต่เด็กว่าอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์

โดย...อนุสรา ทองอุไร

วัยรุ่นวัยสาวสมัยนี้ร้อยทั้งร้อยหากใครหน้าตาดีก็มักจะสนใจแวดวงบันเทิง และพุ่งเป้าเข้าสู่ถนนสายบันเทิงกันเสียเป็นส่วนใหญ่

แต่สำหรับสาวน้อยคนนี้ ลูกนก- กฤชยา เจริญพิริยะเวศ สาวน้อยรูปร่างบอบบาง หน้าตากระจุ๋มกระจิ๋มใสๆ กลับไม่ใส่ใจวงการบันเทิงเท่าไหร่ แต่เธอกลับ มุ่งมั่นมาแต่เด็กว่าอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์

"หนูชอบทำงานในห้องปฏิบัติการเพื่อได้ค้นคว้าอะไรใหม่ๆ ตอนเด็กๆ เรียนที่โรงเรียนรุ่งอรุณ เป็นโรงเรียนวิถีพุทธ ที่เน้นให้เด็กได้มีเวลาปฏิบัติจากประสบการณ์จริงนอกห้องเรียนมากกว่า ภาคทฤษฎีในตำรา จนจบชั้นมัธยมปลาย จึงเลือกเรียนต่อทางด้านชีววิทยา ภาคอินเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยมหิดลค่ะ"

 

 

อยากเป็นอาจารย์
ลูกนก บอกว่า ตอนนี้เรียนหนักเวลา ทั้งหมดเธอจึงอุทิศให้กับการเรียนเป็นสำคัญและทุ่มเทให้อย่างเต็มที่ หลังจากเรียนจบ เธอจะเรียนปริญญาโทต่อทันทีด้วยเหตุผลว่า "ถ้าหนูจบตอนนี้ แค่ปริญญาตรียังไม่รู้จะทำงานอะไรดีวุฒิยังน้อย เพราะหนูอยากเป็นอาจารย์หรือไม่ก็เป็นนักวิจัยในห้องปฏิบัติการ ก็ควรจะมีประสบการณ์มีวุฒิการศึกษาให้มากกว่านี้ ซึ่งพอจบปริญญาโทแล้วค่อยทำงานหาประสบการณ์อีกสักพักก็หาทุนเรียนต่ออีกครั้ง เพราะหากว่าหนูทำเกรดให้ดีๆ ก็คงหาทุนได้ไม่ยาก ก็เตรียมพร้อมมาตั้งแต่แรกๆ ว่าเราควรทำเกรดให้ดีๆ จะได้หาทุนได้ง่ายๆ เพราะหนูอยากเป็นสองอย่างคือถ้าไม่เป็นนักวิทยาศาสตร์ก็เป็นอาจารย์"

รู้จักแบ่งเวลา
หากใครที่เคยติดภาพเดิมๆ ของนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ในห้องแล็บที่ดูเคร่งเครียด ใส่แว่นตาหนาเตอะ แต่งตัวเป็นทางการไม่สนใจแฟชั่น นั่นเป็นภาพอดีตเมื่อหลายปีนานมาแล้ว แต่ถ้าเป็นรุ่นใหม่ไฟแรงแบบลูกนกนั้น เรียนดี ชีวิตรอบตัวก็ทันโลกทันเหตุการณ์ แฟชั่น บันเทิง ครบทุกอารมณ์ ไม่ตกกระแสโลกอย่างแน่นอน

เธอว่าถ้ารู้จักแบ่งเวลาเรียนก็เรียน เต็มที่ แม้การเรียนจะหนักและต้องให้เวลาอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอต้องสูญเสียโลกทางด้านอื่นๆ ไป เธอยังใช้ชีวิตไม่ต่างกับวัยรุ่นทั่วไป ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ แฟชั่น "ถ้าเรารู้จักแบ่งเวลา เมื่อตอนเรียนก็เรียนให้เต็มที่ มีสมาธิกับการเรียน หลังเรียนเสร็จก็ทบทวน ทำการบ้าน เมื่อตอนถึงเวลาสอบก็ให้เวลามากหน่อยกับการอ่านหนังสือ ส่วนที่เหลือเราก็มีชีวิตด้านอื่นๆ ไปช็อปปิ้ง กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ทำอะไรได้อีกตั้งหลายอย่าง"

อยู่หอฝึกความรับผิดชอบ
ลูกนก เคยใช้ชีวิตเป็นชาวหอเมื่อเรียนอยู่ชั้นปี 1 ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีสำหรับเธอได้ ทำอะไรหลายอย่างด้วยตัวเอง ทำความสะอาดห้อง ดูแลเสื้อผ้า เพราะตอนอยู่บ้านเราไม่ได้ทำ การอยู่หอทำให้ได้ทำหลายอย่างที่ไม่เคยทำ ที่สำคัญก็คือทำให้มีเวลามากขึ้นในการเรียนและทำกิจกรรมกับคณะ เพราะไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง ทุกอย่างเป็นเรื่องแปลกใหม่ที่เราไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน โลกนี้คือการเรียนรู้อย่างแท้จริงมีเรื่องใหม่ๆ ให้ได้เรียนทุกวัน

แต่บางคนก็อาจจะเหลิงกับอิสรภาพที่เพิ่งได้มา แต่อย่าลืมหน้าที่ของตนเองว่าการเป็นวัยรุ่นก็ต้องมีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องเรียน ทุกคนล้วนมีหน้าที่ ของตน ชีวิตวัยรุ่นส่วนใหญ่ไม่มีอะไรมาก ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับเรื่องเรียน แค่รู้หน้าที่ และทำให้ดีที่สุดก็พอแล้ว เราสามารถใช้ชีวิตได้เต็มที่ ในแบบของวัยรุ่น แต่ต้องเป็นไปในทางที่ถูกต้องเหมาะสม เรียน เล่น ให้รู้จักเวลา

หัดมองโลกในแง่ดี
ชีวิตวัยเรียนสำหรับเธอเป็นเรื่องสนุก แม้บางครั้งจะเรียนหนักหรือมีปัญหาบ้าง ก็ค่อยๆ แก้ไขกันไป ปัญหาทุกปัญหา มีทางออกเสมอคุณแม่สอนไว้ ค่อยๆ คิด ค่อยๆ แก้อย่างมีสติ ไม่ใช้อารมณ์ วู่วาม หยุดมองปัญหาแล้วแก้ไขอย่างมีสติ เมื่อโกรธจงหยุดทบทวนก่อนจะตัดสินใจทำอะไรลงไปการแก้ปัญหาด้วยอารมณ์มักส่งผลร้ายมากกว่าผลดี

"เวลาที่รู้สึกแย่มากๆ กับปัญหาอะไรก็ตาม หนูจะหยุดและเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นหรือเดินออกไปจากตรงนั้น ไปดูทีวี ไปเล่นเกม ไปอ่านหนังสือ ไปเล่นแมว อารมณ์เย็นลงค่อยเข้ามาใหม่ การมีอารมณ์อย่างเดียวไม่เกิดประโยชน์"

สำหรับเวลาว่างๆ ลูกนก บอกว่าเธอ จะชอบอ่านหนังสือ เพราะหนังสือเป็นทั้งความบันเทิง คลายเครียด เป็นครูที่ดี ที่ให้มุมมองใหม่ๆ แก่เราได้ เราสามารถเลือกครูได้เอง หากมีเวลาก็จะว่ายน้ำ ตีแบดมินตัน เพื่อเป็นการออกกำลังกายที่ดี ชีวิตคนเราต้องมีหลายรสชาติ มีสุข มีทุกข์ สมหวัง ผิดหวัง ถือว่าเป็นการ ให้วัคซีนใจแก่ร่างกายเพื่อให้เรารับได้ ทุกอารมณ์ที่ต้องพบเจอ