หนังน่าดู : God Man Dog ศรัทธา...พระเจ้า

พระเจ้า/คน/หมา เกี่ยวข้องกันอย่างไม่ต้องสงสัย สามสิ่งที่นี้อยู่ใกล้กันแค่ปลายจมูก

โดย...อัคร เกียรติอาจิณ

หนังจากไต้หวันเรื่องนี้ คารวะแด่ พระเจ้า/ คน/หมา โดยผู้กำกับที่เหมือนว่าจะให้ค่าศรัทธาต่อสามสิ่งในระดับเดียวกัน

คนที่หวังพึ่งโชคชะตา นั่ง-นอนรอฟ้าประทาน จะทำอะไรก็มักขอพรจากพระเจ้า ขอให้รวย ขอให้ได้แฟนหล่อ-สวย ขอให้หน้าที่การงานรุ่งเรือง ขอให้...? สารพัดจะขอได้ตราบยังมีลมหายใจ คนแบบนี้มีเกลื่อนกล่นบนโลก สังคมใดที่หล่อหลอมและเคร่งครัดวัฒนธรรมการขอย่อมเห็นได้ชัด

พระเจ้ามีกี่องค์ไม่รู้หรอก พระเจ้ามีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้อีก แต่ขอให้ได้ขอเป็นพอ สัญลักษณ์ทางจิตใจของผู้คน พระเจ้าถูกให้กลายเป็นบุคคลหยั่งรู้ คิดอะไรไม่ออกบอกพระเจ้า (ลูกเดียว)

ทุกๆ สังคมล้วนอาศัยพระเจ้าเป็นที่พึ่ง มากน้อยสุดแต่ความเชื่อของคน คนมีที่พึ่งแล้วหันกลับมามองหมาล่ะ ที่พึ่งของมันคืออะไร

เคยเห็นหมานั่งสวดอ้อนวอนพระเจ้าไหมล่ะ ทุกข์ร้อน หรือทำผิด หมาเคยไปสารภาพบาปต่อหน้าพระหรือเปล่า ไม่มีแน่ๆ สุข-ทุกข์ก็ตามอัตภาพแบบหมาๆ แต่คนไม่ใช่ พอสุขลืมพระเจ้า เมื่อใดมีทุกข์ก็วิ่งโร่เข้าหาพระเจ้า

God Man Dog สะท้อนภาพความอัปยศของคนที่ศรัทธาในพระเจ้า (จริงๆ น่าเรียกว่าหมกมุ่นจะเหมาะกว่า) ตัวละครชนชั้นกลางถูกแทนที่ด้วยอาการจิตตก

คนขับรถขี้เมาหวังจะเลิกเหล้าก็ต้องหันพึ่งบาทหลวงที่โบสถ์ นัยว่าที่นั่นศักดิ์สิทธิ์ ไปแล้วพระเจ้าอาจคุ้มครอง กล่อมใจให้พ้นจากวังวนน้ำเมาได้

ส่วนฝ่ายเมียก็หวังถูกแจ็กพอตกับการชิงรางวัล จึงตะบี้ตะบันตัดกล่องน้ำผลไม้เก่าใส่ซองล่าเงินก้อนโต โดยในใจก็ได้แต่ภาวนาให้พระเจ้าช่วย

นางแบบโฆษณาถูกพรากลูกน้อยไปจากอก วิตกเป็นกังวัลจนต้องร้องหาพระเจ้า ทั้งๆ ที่การตายของทารกคืออุบัติเหตุ

ขณะที่สามีหลังการเสียชีวิตของลูกน้อย เขาก็เพียรพยายามเข้าวัดเพื่อขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์มอบ แก้วตาดวงใจคนใหม่ โดยลืมคิดไปว่าความล้มเหลวของการไม่มีลูกเพราะตัวเขานั่นเอง ที่ไม่ยอมทำการบ้านกับเมีย

ต่างกันกับหมาที่ใช้ชีวิตบนถนน ร่อนเร่ไปทั่ว ไม่มีบ้านถาวรอยู่เป็นหลักแหล่ง ค่ำไหนนอนนั่น แต่มันก็กลับไม่เคยเดือดร้อนที่จะหวังพึ่งใครหน้าไหน ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้า หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ผ่านมาก็ผ่านไป มันไม่เคยแวะเพื่อให้คุ้มครองสักครา

ไม่มีลูกมันก็ผสมพันธุ์ ตัวไหนนิสัยแย่ๆ ก็โดน จ่าฝูงจัดการ ไม่มีอาหาร ไม่มีบ้าน มันก็ไม่ย่อท้อที่จะออกหา ไม่ยอมงอเท้าขอเป็นอาจิณจนติดเป็นสันดาน

ภาพสุดขั้วระหว่างคนกับหมา ดูแล้วก็รู้สึก จุกอก เปรียบเทียบฉากต่อฉาก มองกันให้เห็นจะจะว่าคนกับหมา คุณเป็นอะไรดีล่ะ หนังไม่รวบรัดและไม่อ้อยอิ่งเกินไป ทำให้ซึมซับแง่คิดได้มาก

 จุดเด่นที่ต้องขอชื่นชม นั่นคือการกำกับภาพ ทุกภาพที่ฉายออกมาบอกเล่าเรื่องราวได้เต็มอารมณ์ ระยะการวางตำแหน่งภาพแม่น แถมยังใช้ซิมโบลิกแทนที่จะสื่อตรงๆ ซึ่งอาจไม่น่าดูเท่าไหร่ และภาพก็สวยมาก โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งบทสนทนาก็ย่อมได้

บรรยากาศตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง จึงเป็นไปอย่างเรียบรื่น แม้จะมีบางอย่างตีความไม่ออกก็ตาม แต่โดยรวมไม่ยากที่จะเข้าใจในนัยที่หนังซ่อนไว้

ก็บอกแล้วไง... พระเจ้า/คน/หมา เกี่ยวข้องกันอย่างไม่ต้องสงสัย 3 สิ่งที่นี้อยู่ใกล้กันแค่ปลายจมูก (จริงๆ นะ)

 

ปี 2007

ประเทศ ไต้หวัน

ประเภท ชีวิต

ความยาว 119 นาที

ภาษา จีนกลาง

กำกับ เฉินชิงชิง

แสดงนำ เทรซี ฉู่/แจ็ค เกา/จางฮั่น/โจนาธาน ฉาง/เสี่ยวหั่นตู