ฝึกปฏิบัติ-รับกรรมฐาน สำหรับผู้สนใจ (๓)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส [email protected]

ปุจฉา : กราบนมัสการพระอาจารย์อารยะวังโส

ทราบมาว่าทางโพสต์ทูเดย์ได้จัดทำหนังสือ “ธรรมส่องโลก” รวมเล่ม ดิฉันมีความสนใจอยากเก็บไว้อ่านและนำมาฝึกปฏิบัติ ไม่ทราบว่าทำอย่างไรถึงจะได้หนังสือเล่มนี้ เพราะทุกวันนี้ใช้วิธีตัดเก็บไว้อ่าน ซึ่งก็ตกหล่นหายบ้าง เปื่อยบ้าง

หวังว่าจะได้รับความกรุณาจากพระอาจารย์
กราบนมัสการ
สิริฉัตร อรรถเวทยวรวุฒิ

วิสัชนา : แต่ถ้าจิตรวมลง สามารถละอารมณ์หรือความนึกคิดปรุงแต่งต่างๆ ออกไปได้ จิตก็จะสงบนิ่งลง รวมลงสู่ความเป็นหนึ่ง (เอกัคคตาจิต) มีอุเบกขารมณ์ เป็นลักษณะธรรมที่ปรากฏในจิตอันเป็นธาตุตัวรู้ในขณะนั้น แล้วเรากำหนดรู้อยู่ในตัวรู้นั้น กำหนดรู้เข้าไปในตัวรู้นั้น จนพัฒนากำลังความรู้ในความเป็นจริง อันเป็นไปตามกฎธรรมชาติได้ว่า “สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา” ซึ่งต้องรู้จริงด้วยญาณรู้ อันนำไปสู่ความรู้อันหมดจดในสภาวธรรมทั้งหลายที่กระทบเกิดขึ้นทั้งจากภายใน จากภายนอก จะละเอียดหรือหยาบ เลวหรือประณีต ในที่ใกล้หรือจากที่ไกล พึงกำหนดรู้เท่าทัน และละหรือปหานะ เมื่อรู้แจ้งตามธรรมก็จะนำไปสู่ปัญญา อันรู้ชอบ... อันรู้ยิ่งในธรรมที่ปรากฏเกิดขึ้นนั้นๆ ซึ่งจะรวมความรู้ลงที่ความเป็นจริงในกฎธรรมชาติว่า “มันเป็นอนัตตา...” ซึ่งความรู้ดังกล่าวเป็น “ปัจจัตตัง” เป็นความรู้เฉพาะผู้รู้นั้นๆ และเมื่อจะออกจากสมาธิพึงภาวนาที่จิตว่า

“อะหัง สุขิโต โหมิ 
นิททุกโข โหมิ
อะเวโร โหมิ   
อัพพะยาปัชโฌ โหมิ
อะนีโฆ โหมิ   
สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ”

โดยแปลเป็นภาษาไทย ให้รวมลงในจิตอีกครั้งว่า “ขอข้าพเจ้าจงมีความสุข ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากทุกข์ ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากเวร ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากความพยาบาท ความเบียดเบียน ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากความคับแค้นใจ ความทุกข์ใจ ขอข้าพเจ้าจงถึงซึ่งความสุขกายสุขใจ พ้นจากทุกข์ พ้นจากโรค พ้นจากภัยทั้งปวงเถิด” แล้วบริกรรมรวมลงที่จิตสั้นๆ ว่า “ขอข้าพเจ้าจงมีความสุข พ้นจากทุกข์โรคภัยทั้งปวงเถิด” จนจิตของเราเกิดกำลังเมตตา มีปีติสุขเกิดขึ้นในดวงจิต เป็นลักษณะปรากฏ พึงกำหนดเมตตาภาวนา แผ่ให้ตนเองหลายๆ ครั้ง และเมื่อเมตตาตนเองแล้ว เราก็ต้องเมตตาผู้อื่นด้วย เราก็รวมเมตตาจิตไว้ที่ศูนย์กลางกาย แล้วบริกรรมภายในจิตของเราว่า...

“สัพเพ สัตตา
สัพเพ ภูตา
สัพเพ ปาณา
สัพเพ ปุคคลา
สัพเพ อัตตะปริยาปันนา
สุขิตา โหนตุ อะเวรา โหนตุ อัพพะยาปัชฌา โหนตุ
อะนีฆา โหนตุ สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ”
ให้เราแปลเป็นภาษาไทย บริกรรมที่จิตของเราว่า

“ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายในทุกภพภูมิ ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายที่เกิดมา ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายที่มีชีวิต ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายที่มีสภาพของการเป็นตัวตนบุคคล ขอสัตว์ทั้งหลายที่มีอัตภาพของขันธ์ ๕ มีรูปนามขันธ์ ๕ จงมีความสุขเถิด จงอย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย จงอย่าได้มีความพยาบาท ความเบียดเบียนเลย จงอย่าได้มีความคับแค้นใจ ความทุกข์ใจเลย ขอให้ถึงซึ่งความสุขกายสุขใจ พ้นจากทุกข์โรคภัยทั้งปวงเถิด”

อ่านต่อฉบับหน้า

**ส่งคำถามหรือ แสดงความเห็นในเรื่องต่างๆได้ที่ คอลัมน์ธรรมส่องโลก หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ อาคารบางกอกโพสต์ 136 ถนน ณ ระนอง แยกสุนทรโกษา คลองเตย กทม. 10110 โทรสาร 02-671-3132