ชนาภัทร กฤติยานนท์ นิเทศฯ ภาคภาษาอังกฤษ ...ใช่เลย! ที่อยากเรียน!!!

ดาวมหาวิทยาลัยขอพาไปรู้จักกับ “น้องเต้” ชนาภัทร กฤติยานนท์ ดาวคณะนิเทศศาสตร์ (ภาคภาษาอังกฤษ) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย...

เรื่อง : ปอย ภาพ : กิจจา อภิชนรจเรข

เลือกเรียนเพราะได้ทำในสิ่งที่เรารัก ไม่ได้มองไกลอะไรเลย (นะ) ว่าร่ำเรียนจบไปแล้วจะมีงานให้ทำหรือเปล่า? “น้องเต้” ชนาภัทร กฤติยานนท์ สาวน้อยบุคลิกเรียบๆ ดูเป็นคุณหนูๆ เด็กเนิร์ด บอกพร้อมรอยยิ้มบางๆ นี่คือสาเหตุหลักให้ดาวคณะนิเทศศาสตร์ (ภาคภาษาอังกฤษ) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลือกเอนทรานซ์เข้ามาเรียนที่คณะนี้ สาวน้อยนักศึกษาคณะนิเทศฯ ขออธิบายเหตุผลเพิ่มเติม ถ้าคนเราได้เลือกทำสิ่งที่ตัวเองรักตัวเองชอบ ได้เรียนประชาสัมพันธ์ โฆษณา เรียนฟิล์มการทำหนังสั้น-ภาพยนตร์ ผลลัพธ์ก็ไปในด้านบวกได้ด้วยตัวของมันเอง

“เต้ชอบเรียนภาษาอังกฤษด้วยค่ะ แล้วเราก็ชอบดูหนังฟังเพลงจึงทดลองฝึกภาษาจากการดูหนังโดยไม่มีก๊อบปี้บรรยาย ตอนแรกก็หลับนะคะไม่ค่อยเข้าใจ เพราะภาษาอังกฤษ 1 คำ มีหลายความหมาย แต่ก็ฝึกๆ ไปเรื่อยๆ แล้วก็รู้สึกสนุกกับการดูหนัง วิจารณ์หนัง แถมมาโดยไม่รู้ตัว พอมีคณะนิเทศฯ ภาษาอังกฤษ จุฬาฯ ก็ลงตัวใช่เลยค่ะ” ชนาภัทร เริ่มต้นบทสนทนา

ตอนนี้เรียนปี 2 แล้วค่ะ ก็กำลังสนุกกับการเรียนถ่ายภาพอีกอย่างด้วย

“ก่อนมาเรียนคณะนี้เวลาดูหนัง ดูโฆษณา ก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกนะคะว่าภาพแต่ละภาพถ่ายทำออกมาด้วยวิธีไหน? พอได้มาศึกษาเรียนรู้ขั้นตอน ได้ลองถ่ายรูป ก็สนุกดีนะคะ (บอกพร้อมรอยยิ้ม) เต้ชอบภาพถ่ายแนวโล่งคลาสสิก ห้องไม้สีขาวๆ โล่งๆ แต่องค์ประกอบมีต้นไม้มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในภาพนั้นด้วย ถ่ายไปเรื่อยๆ ค่ะ ไม่เร่งรัดว่าต้องเอกซ์เพิร์ต ช่วงอายุตอนนี้อยากเรียนรู้อยากค้นหาไปก่อนว่าเราชอบ เราอยากเป็นอะไร

ความฝันในวัยเต้คิดว่า (ยัง) เปลี่ยนแปลงไปได้เรื่อยๆ นะคะ สมัยเรียนมัธยมปลายที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เป็นเด็กกระโปรงแดงค่ะ (หัวเราะ) อยากเป็นหมอเพราะชอบเรียนเลข อยากเป็นแอร์โฮสเตสเพราะชอบเรียนภาษาอังกฤษ คุณยายก็บอกว่าเป็นหมอต้องเจอเลือดนะ เลยเปลี่ยนใจ หันความสนใจมาที่ภาษาอังกฤษ ซึ่งเต้คิดว่าแค่เรียนในห้องคงไม่พอนะคะ จะต้องไปเรียนเพิ่มเติมอีกมากๆ เลย ตอนนี้ก็อยากเป็นแอร์โฮสเตสอยู่เสมอนะคะ

มองไว้ที่สายการบินคาเธย์แปซิฟิก กับแจล (สายการบินเจแปน แอร์ไลน์ส) เสียดายเหมือนกันนะคะที่ต้องทิ้งการเรียนเลขไป เต้ว่าโจทย์มันท้าทาย สนุกดี” ชนาภัทร บอกพร้อมรอยยิ้มสไตล์สาวเรียบร้อย

ขอยืนยันเป็นคนบุคลิกเนิบๆ ไม่ค่อยเถียงใคร ถ้าใครมีเรื่องมีราวก็ไม่พูดไม่ว่าต่อปากต่อคำกับเขาด้วย

“เป็นบุคลิกของเราตั้งแต่เด็กแล้วนะคะ เต้ไม่ชอบตะโกน ไม่ชอบการถกเถียงกับใคร แต่พอได้มาทำกิจกรรมกับพื่อนๆ เมื่อตอนงาน ‘วัฒนาแฟร์’ เนิบๆ ช้าๆ อย่างนี้แต่ก็สามารถริเริ่มทำงานได้เหมือนกันนะคะ (ยิ้มคอนเฟิร์ม) ตอนนั้นเต้กับเพื่อน 3-4 คน รวบรวมสตางค์เป็นทุน 1 ก้อน ตั้งบูธขายของทำน้ำผลไม้ทำแพนเค้กขาย คืนเดียวขายได้เงินเป็นหมื่นแล้วเอาเงินก้อนนี้ไปทำงานกีฬาสีกันต่อ พอมาเรียนนิเทศฯ ก็เข้าทางเลย เต้เป็นนักกิจกรรมค่ะ” ชนาภัทร บอก

ส่วนกิจกรรมคณะนิเทศฯ ที่สาวน้อยนักกิจกรรมอยากพูดถึง คือผลงานหนังสั้น Disguise เธอเป็นคนวางพล็อตเรื่องซึ่งเกี่ยวกับความผูกพันของเพื่อนในกลุ่มที่มี 3-4 คน เป็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างกำกวม ไม่เปิดใจต่อกัน และเธอเป็นนักแสดงอีกหน้าที่หนึ่งด้วย

“เต้แสดงบทเพื่อนที่เป็นตัวโกงค่ะ” ชนาภัทร บอกพลางหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าเซอร์ไพรส์คนฟัง “คือเรื่องนี้พูดถึงเพื่อนๆ ในกลุ่มที่คบกันโดยไม่มีใครรู้ว่า ใครหักหลังกัน แต่หนังสั้นความยาว 15 นาที เมื่อหนังจบสรุปแล้วก็ไม่บอกว่าให้คนดูตัดสินกันเอาเองว่า คือใครที่ซ่อนเร้น ตอนแรกเต้ไม่ได้อยากเล่น เพราะเป็นคนวางพล็อตมีหน้าที่อยู่แล้ว แต่ตอนเข้าฉากตัวประกอบต้องเสิร์ฟน้ำ เพื่อนที่เป็นผู้กำกับมองหน้าแล้วบอก...เฮ้ย! หน้าแกร้ายว่ะ!!! เลยบอกให้ลองแสดงบทเพื่อนที่ชอบพูดโกหกดู มีบทพูดตะโกน...ฉันไม่ได้ทำนะ ปรากฏว่าฉากเดียวผ่านค่ะ ผู้กำกับชม สตรอเบอแหล...มั่กๆ เลยเพื่อน” ชนาภัทร บอกพร้อมเสียงหัวเราะอีกครั้ง เรื่องอย่างนี้ก็แสดงได้ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย

สาวน้อยนิเทศศาสตร์ทำได้ทั้งเบื้องหน้าเบื้องหลัง แต่เธอยังยืนยันวัยนี้บอกไม่แน่นอน อยากเป็นอะไรๆ อีกหลายอย่าง งานด้านสื่อสิ่งพิมพ์แมกกาซีนก็น่าสนุกดีเหมือนกัน วัยนี้คือวัยค้นคว้าหาคำตอบ

ชิ้นนี้ (อาจเป็น) คำตอบของอนาคต

หนังสือเล่มนี้ It’s not how good you are คือแรงบันดาลทำให้เต้เอนทรานซ์ติดเลยนะคะ คนเขียน Paul Arden บอกแนวคิดให้เราคิดเกินกว่าที่เราคิดอยู่ ณ เวลานี้ และมีคำพูดหนึ่งของเขาในหนังสือที่เต้ชอบมาก “No gain without pain ไม่มีอะไรที่จะได้มาง่ายๆ หรอก” เต้ไม่ใช่คนเรียนเก่ง จบจากวัฒนาวิทยาลัย เกรด 2.7 รู้ตัวเลยว่าเอนทรานซ์ไม่ติดแน่ ถ้าเราไม่พยายาม แล้วทุกคนก็มีความพยายามเข้าจุฬาฯ กันทั้งนั้น จึงต้องอ่านหนังสือหนักเลยค่ะ ตอนนี้ปี 2 เกรดเฉลี่ย 3.3 ก็อยากได้เยอะกว่านี้ค่ะ แต่ไม่แข่งขันกับใครนะแข่งกับตัวเองจะรู้สึกว่าตัวเองพัฒนาขึ้นมากกว่า”

แหวนเพชร-นาฬิกา “คุณแม่บอกว่าถ้าเต้ไม่ทำของหายอีกเมื่อไร แม่จะให้ใส่แหวนเพชรวงนี้ที่แม่ใส่ติดนิ้วมานานแล้ว ซึ่งก่อนหน้านั้นตอนเรียนวัฒนาฯ เต้ทำของหายรายวันเลย แหวนวงนี้ได้มาเพราะเต้กล้าบอกแม่ว่า เต้รับผิดชอบได้แล้ว ไม่ทำของหายแล้ว แม่เลยยกแหวนให้เพราะลูกยืนยันว่าลูกพร้อมแล้ว และแม่ก็เลิกบ่นด้วย (หัวเราะ) ส่วนนาฬิกาทอยวอช กับเบบี้จี คุณพ่อกับคุณแม่ซื้อให้เนื่องในโอกาสเรียนจบมัธยมปลาย”

ซีดีเพลงแนวบอสซาโนวา จากการผสมผสานดนตรีแจ๊ซของแอฟริกัน-อเมริกันกับดนตรีแซมบา ดนตรีพื้นบ้านของบราซิล เต้ชอบฟังอีซีๆ ดีค่ะ

หนังสือ Shop Image Graphic in Paris อีกเล่มโปรดที่ได้ดูดีไซน์ร้านรวง ร้านค้าต่างๆ ในปารีส แล้วนำมาปรับใช้กับการเรียนนิเทศฯ ได้อย่างดี