มีตัวจึงมีเงา!

การสงบชั่วคราวของการเมืองไทยในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา แม้จะไม่ใช่การสงบที่แท้จริง เพราะ “เงื่อนไขสงคราม” ยังดำรงอยู่ แต่มันก็ทำให้ผู้ประกอบการท่องเที่ยวไทยได้หายใจหายคอกันได้เฮือกเล็กๆ ในท่ามกลางวิกฤตค่าเงินยูโรที่ลดลง

ผู้ประกอบการการท่องเที่ยวหวังว่าหลังปีใหม่ไปแล้ว เหตุการณ์ทางการเมืองคงจะดีขึ้น แต่ผลปรากฏว่าวันนี้มีการชุมทางการเมืองเพื่อ “สร้างสถานการณ์” เพื่อ “สยบสถานการณ์” หรือสร้างสถานการณ์เพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเพื่อหาสมดุลให้สังคมอีกครั้งตามกฎธรรมชาติ

ไม่ต้องบอกว่าผู้ประกอบการท่องเที่ยวไทยกังวลกับการชุมนุมทางการเมืองมากมายเพียงใด เพราะการชุมนุมแต่ละครั้งก็คือการ “ไล่แขก” ทำให้ผู้ประกอบการขาดรายได้ บางรายเป็นหนี้เป็นสิน จนถึงกับต้องขายกิจการของตัวไปให้ผู้ประกอบการที่ “แข็งแรงกว่า” หรือขายให้ “ต่างชาติ” ที่เดินทางมากว้านซื้อ “ของถูก”

ท่านผู้อ่านครับ! ตราบใดที่ “เหตุแห่งปัญหา” หรือ “เงื่อนไขสงคราม” ที่ทำให้สังคมไทยทั้งระบบ “ไม่ได้ดุล” ตราบนั้น การเคลื่อนไหวการเมืองเพื่อหา “จุดสมดุล” ก็จะยังคงดำรงอยู่ แบบเดียวกับ “ตาชั่ง” หรือวัตถุอื่นใดที่ไม่ได้ดุล การเมืองของเราจะ “หยุดดิ้น” ก็ต่อเมื่อเรามีการปกครองที่ยังประโยชน์แก่ชนทุกชั้นอย่างเสมอภาคแล้วเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ถ้าผู้ประกอบการท่องเที่ยวไทยอยากให้การเมืองนิ่งเพื่อจะได้ตั้งหน้าทำมาหากิน โดยไม่ต้องถูกต่างชาติหรือทุนที่แข็งแรงกว่ามา “เทกโอเวอร์” กิจการของเรา เราก็ต้องช่วยกันขจัดเหตุแห่งทุกข์นั้นลงเสียตามอริยสัจ 4