ต่างสี...ต่างเสี้ยว หัวใจเดียวกัน

ชญานุตม์ ศิริไชยา & ชญานุช บุญธนาพิบูลย์ ผู้นำเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 66....

โดย...พี่ชายที่แสนดี

สัปดาห์นี้...เริงร่าเหมือนได้รับดับเบิลพอยต์!

เพราะอะไรน่ะเหรอครับ ก็มีเดตกับสองสาวแห่งรั้วอุดมศึกษาชั้นนำระดับประเทศน่ะสิ ไม่ใช่ธรรมดานะคุณ ทั้งคู่เป็นตัวแทนผู้นำเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 66 งานกีฬา ยิ่งใหญ่ของหนุ่มสาวมหาวิทยาลัยที่เพิ่งเสร็จสิ้นไปวานนี้

ปีนี้จุฬาฯ เป็นเจ้าภาพ เลยสบโอกาสเหมาะนัดสองคนงามที่สนามจุ๊บ (สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ช่วงบ่ายแก่ๆ แหม...เรียกว่าแดดส่องหน้า ฟ้าสว่างใส แต่ก็ยังน้อยเกินไปเมื่อสองดาวจรัสแสงดอดมา??ั่งเคียงข้างบนอัฒจันทร์เชียร์ วู้ว!! โปรดอย่าอิจฉาขอรับ หุหุ

ผู้นำเชียร์คนแรกทางปีกซ้าย นุช-ชญานุตม์ ศิริไชยา นักศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการละคอน ปี 1 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอีกสาวทางปีกขวา อิ๊ง-ชญานุช บุญธนาพิบูลย์ นิสิตคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชื่อของทั้งคู่อ่านเหมือนกัน ทว่าน่ารักคนละแบบ

"ที่เอกการละคอนตอนนี้นุชเรียนหนักเรื่องวิชาพื้นฐานค่ะ เพราะเรายังปี 1 เรียกว่ากำลังสนุกกับบทละครเวทีต่างๆ ทั้งตะวันตกและตะวันออกสมใจที่เลือกเรียน เพราะการแสดงสดมันมีเสน่ห์ดึงดูดมากค่ะ ถ้ามีโอกาสสร้างเองได้สักเรื่องจะทำ มิวสิเคิลแบบครบรส สุข เศร้า และขำด้วย ที่สำคัญต้องหักมุม (หน้าชวนฝันที่สุด)

ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยมานุชก็ร่วมกิจกรรมกับพี่ๆ เพื่อนๆ ตลอดค่ะ ทั้งรับน้อง??หม่ กีฬาเฟรชชี แถมยังต้องไปช่วยงานเพื่อนสาขาพัตราภรณ์ และงานละครเวทีของรุ่นพี่อีกด้วยค่ะ" นุชเริ่มเล่าก่อน

นุช-ชญานุตม์ ศิริไชยา และ อิ๊ง-ชญานุช บุญธนาพิบูลย์

หันมาอีกทีทางฝั่งขวาก็ทำตาพริ้มฟังเรื่องเพื่อนต่างรั้ว เป็นคิวของลูกสาวคนสุดท้องของพี่น้อง 4 คนอย่างอิ๊งบ้างแล้ว

"อิ๊งชอบงานครีเอทีฟอย่างการสร้างสรรค์โฆษณาและออกแบบผลิตภัณฑ์ค่ะ ใฝ่ฝันอยากทำโฆษณาให้ได้รางวัลสักชิ้น (ยิ้มแก้มปริ) ส่วนการเข้ามาร่วมกิจกรรมเชียร์ลีดเดอร์ เพราะได้เห็นภาพความ ยิ่งใหญ่ของปีที่ผ่านๆ มา เลยอยากขอเป็นส่วนหนึ่งตรงนี้ งานนี้คัดตัวนักศึกษาจาก 90 คน ชาย-หญิงรวมกัน เหลือ 13 คน"

"พอกันเลยค่ะ...ของนุช 80 คน เหลือ 9 คน" ฝั่งธรรมศาสตร์เสริมบ้าง

"พี่ๆ เขาดูตามความเหมาะสม องค์ประกอบโดยรวม" อิ๊งบอก

"ใช่...แต่ต้องซ้อมหนัก อย่างของนุชนะ ทุกคนผ่านด่านการซ้อมหนัก 3 เดือนทั้ง 90 คนเลย สิ่งที่เขาพิจารณาคือ บุคลิกภาพ การทำงานร่วมกับคนอื่น พอรอบสุดท้าย ก็มีการคิดสร้างสรรค์ท่าเฉพาะตัวใน บางเพลงเชียร์ ดูองค์ประกอบโดยรวมว่ามีความน่าสนใจอย่างไรที่เข้ามาคัด" นุชเพิ่มเติม

"ใครๆ ก็ว่าพวกผู้นำเชียร์สวยอย่างเดียว แถมมีเส้นด้วย จริงๆ เป็นไงครับ" ผมหยิกแกมหยอก

"ไม่เลยเนอะ...เราต้องลุยมาก" อิ๊งบอก หันมาทางนุช

"คนอื่นอาจมองอย่างนั้น แต่จริงๆ ใช้ความสามารถมากนะคะ และต้องอดทน มีวินัย เพราะต้องผ่านการทดสอบนับเดือน ส่วนหนึ่งก็พิจารณาเรื่องผลการเรียนด้วย เพราะถ้าอ่อนมากเกินไป พอมาทำกิจกรรมจะยิ่งมีเวลาเรียนน้อย ยิ่งทำให้เรียนอ่อนลงอีก" นุชเฉลย

"ทั้งสองมหาวิทยาลัยคงเรียนหนักมาก แล้วยังต้องมานำเชียร์อีก" ผมทึ่งกึ่งถาม

"เพราะคิดว่าชีวิตในรั้ว 4 ปี น่าจะเร็ว ไม่อยากเรียนอย่างเดียว อยากมีประสบการณ์ในการทำกิจกรรมให้มากที่สุดค่ะ" รั้วตะแบกสารภาพก่อน

"กิจกรรมเชียร์ลีดทำให้อิ๊งก้าวหน้าไปอีกขั้น เพราะเราออกกำลังน้อย เป็นลีดจะมีการวิ่ง วอร์มร่างกาย มีวินัย รับผิดชอบมากขึ้น ตรงต่อเวลา ร่วมกันเป็นทีม ตลอดการคัดเลือกมาซ้อม 2 เดือนกว่า ซ้อมทุกวัน เรื่องการเรียนก็เต็มที่ หลังเลิกเรียนตอนเย็นก็ซ้อมถึงค่ำ แต่ที่บ้านก็โอเค เพื่อนก็ช่วยตามเรื่องเรียน ทบทวน และให้กำลังใจตลอดค่ะ"

"สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่การเรียน ต้องทำกิจกรรมเสริมด้วย" นุชบอก

"ไม่ว่าจะเลือกทำกิจกรรมอะไรก็ขอ ให้อดทน มีวินัย และเรียนรู้การแก้ปัญหา ที่สำคัญทำงานร่วมกับคนอื่นๆ สร้างสังคมและความสามัคคี" อิ๊งเสริม

"ไม่ว่ามาจากรั้วไหน เรียนคณะอะไร ชายหรือหญิง กิจกรรมหรือกีฬาก็ทำให้เรากลมเกลียวค่ะ"

นุชกับอิ๊งมีชื่อจริงเดียวกัน แต่ความ น่ารักและความหวานใสไม่แตกต่างเลย นุชมองดูหยิ่งๆ แต่ที่จริงตลก สนุกกว่า ที่เห็น ส่วนอิ๊งนั้นถ้าคุณเจอเธอระยะ 100 เมตร ไม่ผิดตัวแน่ เพราะเธอสูงที่สุดในบรรดาผู้นำเชียร์รุ่นล่าสุดของจุฬาฯ แต่ก็แอบขี้น้อยใจ ใครว่าอวบ อ้วน เป็นไม่ได้ แหม ผมว่าน้องหุ่นดี หน้าตาน่ารักทั้งคู่เลย กังวลอารายย!

"หนุ่มในสเปก ไม่ต้องหล่อ เพอร์เฟกต์ เพราะเราไม่ได้มองแต่ภายนอก ขอให้คุยแล้วเข้าใจกัน อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ไม่เหมือนคนหน้าตาดี ต้องคอยกังวลว่าจะมีใครมาเกาะแกะ (หัวเราะ) นุชชอบคน อบอุ่น คอยดูแลกันได้ค่ะ" สาวทางปีกซ้ายบอกความในใจ ก่อนปีกขวาจะเอ่ยบ้าง

"หนุ่มๆ ในอุดมคติก็แบบพี่เคน ธีรเดช ไงคะ...อบอุ่น น่ารัก อันที่จริงไม่จำเป็นต้องหล่อก็ได้ แต่เข้าใจเรา แต่ขอสูงนิดหนึ่ง (หัวเราะ)" ก็คงต้องสูง เพราะน้องเขาสูง 174 ซม. ยังไม่รวมรองเท้า หุหุ

ฟังแล้วปวดใจ อบอุ่นเอาใจน่ะใช่ แต่สูง เท่ประมาณเคนน่ะ มองตัวเองแล้ว ไม่ใกล้เคียงเลย งานนี้คงได้แต่มองน้องสองคนโบกมือลา

และสีสันการแข่งขันฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 66 ก็เป็นเช่นทุกๆ ปีที่มากมายความสนุกสนาน อิ่มเอมด้วยความรัก เต็มล้นด้วยความสามัคคี เห็นแล้วปลื้มใจผู้ใหญ่ผู้น้อยในสังคม

"แพ้-ชนะไม่เกี่ยว แม้จะคน ละสี คนละเสี้ยว ทั้งสองรั้วก็ยัง กลมเกลียว...เป็นหนึ่งใจเดียวกัน"