สุดา แก้วก้อง กุลสตรี...พิถีพิถัน

น้ำพริกอ่อง น้ำฝรั่งสด รำไทย และหัวใจรักสิ่งแวดล้อม นี่คือสิ่งโปรดของ หยก-เหมสุดา แก้วก้อง สาวเมืองแพร่ผู้น่ารักประจำดาวมหาวิทยาลัยคราวนี้....

เรื่อง พี่ชายที่แสนดี / ภาพ พงษ์ไทย วัฒนาวณิชวุฒิ

น้ำพริกอ่อง น้ำฝรั่งสด รำไทย และหัวใจรักสิ่งแวดล้อม นี่คือสิ่งโปรดของ หยก-เหมสุดา แก้วก้อง สาวเมืองแพร่ผู้น่ารักประจำดาวมหาวิทยาลัยคราวนี้

สาวสวยหน้าหยกสมชื่อ นักศึกษาปี 2 จากคณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาจุลชีววิทยา สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มาเยือนถิ่นโพสต์ทูเดย์ตามคำเชิญ เหตุผลหนึ่งเพราะเธอนั้นสวย เหตุผลสอง เพราะเธอนั้นเรียบร้อยน่ารัก เหตุผลสามน่ะรักเรียนและเป็นนักกิจกรรมตัวกลั่น เหตุผลอื่นๆ อีกมากมายที่ทำให้เราอยากรู้จักน้องสาวเมืองเหนือคนนี้

“การเลือกเรียนภาควิชาจุลชีววิทยา สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เพราะว่าชอบวิเคราะห์ว่าเราได้อะไรบ้างจากสิ่งที่กินทุกมื้อทุกวัน สมุนไพรเหล่านั้นมีประโยชน์อะไรบ้าง ความสนใจเริ่มต้นจากว่าการกินเป็นเรื่องใกล้ตัว และมักจะหาอ่านเพิ่มเติมเสมอ และชอบที่มหาวิทยาลัยนี้มีชื่อเสียงด้านเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ด้วยค่ะ

คุณพ่อคุณแม่ก็รู้ว่าที่แพร่ไม่มีมหาวิทยาลัยที่สนับสนุนพวกนี้ ต้องมาเรียนที่ กทม. ก็โทร.มาทุกวันสลับกันพ่อกับแม่ เช็กตลอดว่าเป็นอย่างไรบ้าง โทร.มาหาทุกวันก่อนนอนตลอดสองปีมานี้” เสียงนุ่มหวานติดสำเนียงเหนือเปล่งออกจากริมฝีปากน้อย

“ปกติครอบครัวจะกินอาหารอย่างน้ำพริก ผักสด แม่กับพ่อก็บอกตลอดว่าผักอันนี้มีประโยชน์อย่างไร ก็ติดตัวมา กลายเป็นรักในการกินอาหารพื้นถิ่น ซึ่งครบหมู่ ตามแม่ไปตลาดที่แพร่ เลือกผัก เลือกปลา เลือกของต่างๆ มาทำกินกันที่บ้าน ตอนนี้มาอยู่หอพักใกล้มหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่ถ้าเลือกได้ก็จะไม่กินของปิ้ง ทอด ย่าง หรือดูแล้วไม่สะอาดค่ะ ไม่ได้เรื่องมาก แต่ใส่ใจในสุขอนามัยมากขึ้นเมื่อศึกษา”

นอกจากเป็นสาวรักเรียนแล้ว เธอยังหลงใหลนาฏศิลป์ไทย และเจียดเวลาให้กับกิจกรรมส่งเสริมสิ่งแวดล้อมด้วย

“ชอบรำไทยตั้งแต่เด็กๆ พอมาเรียนมหาวิทยาก็ทำกิจกรรมด้านการรำตลอด อยู่ชมรมการแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านล้านนา มีโอกาสไปแสดงตามที่ต่างๆ ที่มหาวิทยาลัยจัดไป เช่น งานขันโตก จัดรับประทานมื้อเย็น และรำโชว์เผยแพร่วัฒนธรรมภาคเหนือ ส่วนล่าสุดคือ บีท แอมบาสซาเดอร์ การประชาสัมพันธ์ด้านการอนุรักษ์พลังงาน หลังจากเห็นโรดโชว์ที่มหาวิทยาลัย ก็สนใจอยากร่วมเป็นส่วนหนึ่งค่ะ”

หน้าตา...ชนะเลิศไปแล้ว แถมบุคลิกของนักประชาสัมพันธ์ กับข้อมูลความรู้เรื่อง แนวคิดเรื่องการอนุรักษ์พลังงานนั้น ทำให้เธอฝ่าด่าน 100 สู่ 30 คน และเข้าสู่ 8 คนสุดท้ายในที่สุด ทว่าไม่กระทบกับความรับผิดชอบหลัก

“หยกจะทำกิจกรรมช่วงตอนเย็นค่ะ ต้องแบ่งเวลาให้กับโครงการบีทและการรำ เรียนอย่างเดียวไม่ได้ประสบการณ์ เพราะกิจกรรมให้อะไรเยอะมากอย่างการอนุรักษ์พลังงานก็ได้ช่วยส่งเสริมให้คนได้เห็นว่าเป็นเรื่องใกล้ตัว เราเปิดแอร์ เปิดคอมพ์ ใช้น้ำไฟ และพลังงานรอบตัวอย่างคุ้มค่าแล้วหรือยัง เราก็มีส่วนช่วยให้ความรู้และย้ำกับเขาค่ะ

ตอนเรียนก็เรียนให้เต็มที่ ตอนทำกิจกรรมก็เต็มที่เช่นกัน เลิกเรียนก็ไม่ได้ไปเถลไถลที่ไหน อยู่ที่ห้องชมรมตลอด เราเป็นคนต่างจังหวัด ตอนย้ายเข้ามากรุงเทพฯ ปรับตัวเยอะมาก คนต่างจังหวัดคุ้นเคยกัน แต่ที่นี่แข่งขันกันสูงมาก ทุกอย่างรีบเร่ง แข่งกับเวลา แข่งกับตัวเอง ค่อนข้างเหนื่อยค่ะ

เวลาอยู่บ้านที่แพร่ ก็อยู่กับน้องชาย อายุห่างกัน 2 ปี ตั้งแต่มาเรียนเขาก็มาเยี่ยมมาหา หวงพี่สาว (หัวเราะ) คุณพ่อเป็นดาบตำรวจ คุณแม่เป็นแม่บ้าน คุณพ่อคุณแม่สอนเสมอเรื่องความซื่อสัตย์ ต้องพยายามช่วยเหลือตัวเองให้ได้ อีกหน่อยก็ไม่รู้ว่าเราจะพึ่งใครได้ แต่ท่านก็ไว้ใจเชื่อใจเรา ไม่เคยบังคับให้ทำอะไร และหยกเรียนรู้ว่าดีไม่ดีอย่างไร” เธอเล่าอย่างลื่นไหล ผมฟังเพลิน

“เสน่ห์ของหยกคืออะไร” ผมใคร่รู้จากเธอ “อยู่ที่ยิ้มมั้งคะ แล้วก็ความจริงใจ” เธอเผยวาจา

“แต่จริงๆ แล้วเพื่อนๆ มักบอกว่า เป็นคนโก๊ะ ซุ่มซ่าม อาจเป็นเพราะเป็นเด็กบ้านนอก (หัวเราะ) อย่างการทดลองในห้องเรียนบางทีก็เรียกชื่อสารประกอบผิด หรือทำอะไรเปิ่นๆ ประจำค่ะ” เธออาจคิดว่าเป็นข้อเสีย แต่เราว่านั่นแหละทำให้ผู้หญิงน่ารัก

“คิดว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยควรเป็นอย่างไรครับ” ผมหยั่งเชิง

“นักศึกษาทุกคนตั้งใจเรียนในสิ่งที่ตัวเองฝันว่าจะเป็นมุ่งมั่นเป็นให้ได้ กิจกรรมก็ไม่ทิ้ง เพราะทำให้เรียนรู้ทุกอย่างที่นอกเหนือจากการเรียน ทำควบคู่ไปด้วย กิจกรรมสอนให้ได้ทั้งการเข้าสังคมการแบ่งเวลา การปรับตัวทุกอย่าง

สำหรับสังคมเพื่อนฝูง เราก็ต้องรู้ลิมิตตัวเรา ดูว่าสิ่งไหนถูกหรือไม่ ครอบครัวมีส่วนสำคัญมาก ทุกวันนี้นึกถึงพ่อกับแม่ตลอด ว่ากว่าจะเลี้ยงให้โตกว่าจะส่งเสียมาถึงขนาดนี้ ต้องทำให้ดีทุกเรื่องค่ะ” หยกตอบเรียบง่าย

“เมื่อจบจากตรงนี้ เส้นทางของหยกก็เข้าสู่งานเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการอาหาร หรือนักวิจัย หรือไม่ก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพและการกิน หยกว่าอะไรที่เราฝันไว้อย่าไปท้อ บางทีอุปสรรคเราก็ต้องผ่านไปให้ได้ เรามุ่งมั่นก็ทำให้ได้ เพื่อนพี่น้องทุกคนต้องนึกถึงพ่อกับแม่มากๆ”

ผู้หญิงสวยหาพบไม่ยาก แต่ที่งามพร้อมกิริยา มารยาท และความจริงใจ นั้นหาได้ไม่ง่ายครับ

ชิ้นนี้ที่เป็น "หยก"

1.ชมพูเท่านั้น โทรศัพท์ ยูเอสบี หูฟัง ทั้งหมดสีชมพู เพราะว่าเป็นคนที่ชอบสีชมพูของใช้ส่วนใหญ่ มักจะเลือกใช้เป็นสีชมพู

2.เจลล้างมือ ด้วยความที่เป็นนักศึกษาภาควิชาจุลชีววิทยา จึงเป็นคนที่ชอบล้างมือและรักษาความสะอาดอยู่เสมอ จึงต้องพกเจลล้างมือไว้ประจำเลยค่ะ

3.กระเป๋าภาคเหนือ ไว้ใช้ใส่ยูเอสบี เอ็มพี3 กับสายหูฟัง เป็นกระเป๋าแฮนด์เมด ซื้อจากงานประจำจังหวัดที่บ้าน เป็นของพื้นเมืองน่ารักดี แล้วทำให้คิดถึงที่บ้านด้วยคะ

4.คู่มือ BEAT 2010 ด้วยความที่เป็น BEAT Ambassador ซึ่งมีหน้าที่ประชาสัมพันธ์โครงการให้เป็นที่รู้จัก และเชิญชวนในเรื่องของการอนุรักษ์พลังงาน จึงต้องพกเอกสารติดตัวไว้อ้างอิงค่ะ ข้อมูลของโครงการ BEAT 2010 ไว้ เพื่อการทำหน้าที่ให้สมบูรณ์

5.วิตามิน C และคลอโรฟีลล์ : เนื่องจากเป็นนักศึกษาสาขาวิชาเทคโนโลยีการอาหาร จึงเป็นคนที่ชอบดูแลสุขภาพและการรับประทานค่ะ