ปัญหาในเขตพระพุทธศาสนา...จะแก้ไขอย่างไร (ตอน ๒)

ปุจฉา : กราบเรียนพระคุณเจ้า

โดย....พระอาจารย์อารยะวังโส

 

ปุจฉา : กราบเรียนพระคุณเจ้า

ได้อ่านกรณีอธิกรณ์ของพระสงฆ์ โดยเฉพาะการถือผิดในพระธรรมวินัย ซึ่งจะต้องมีการประชุมสงฆ์เพื่อหาข้อยุติ แต่ที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน พระสงฆ์ในเมืองไทยถือปฏิบัติไม่ค่อยตรงกันในหลายกรณี ดังที่ปรากฏชัดเจน เช่น การขบฉัน การรับเงินทอง ฯลฯ

ใคร่ขอกราบเรียนถามว่า จะแก้ปัญหาดังกล่าวอย่างไร ก่อนที่พระพุทธศาสนาจะสูญหายไปจากแผ่นดินไทย...

จาก ผู้มีศรัทธาใน “ธรรมส่องโลก”

วิสัชนา : ซึ่งคงจะตรงกับพระพุทธวจนะที่ทรงกล่าวไว้ว่า พระพุทธศาสนาจะยั่งยืนมั่นคงอยู่ได้ก็ด้วยพุทธบริษัท ๔ ร่วมกันสืบเนื่องรักษา โดยการถวายความเคารพในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ไตรสิกขา และสมาธิ ซึ่งที่กล่าวมานั้นคงจะหมายถึง การถือปฏิบัติบูชาอันถูกต้องตามธรรม... ที่จัดเป็นการบูชาอันสูงสุด

การถวายความเคารพในพระพุทธศาสนานั้น เป็นเรื่องจิตสำนึกของพุทธบริษัททุกฝ่ายที่ต้องแสดงออกถึงความกตัญญูกตเวทิตา ... ซึ่งจะไม่มีปัญหาใดๆ เลย หากทุกฝ่ายมีสามัญสำนึก และนำไปสู่การปฏิบัติที่ถูกต้อง ด้วยการเห็นคุณค่าและต้องการถวายการรักษาคุณค่าของพระพุทธศาสนาให้สืบเนื่องต่อไป เพื่อการอนุเคราะห์โลก เพื่อประโยชน์ และความสุขของสัตว์ทั้งหลาย...

ดังนั้น ปัญหาของพระพุทธศาสนาที่มีอยู่จึงเกิดขึ้น เพราะการไม่ถือปฏิบัติถวายความเคารพในธรรมะ ๕ ประการตามที่กล่าวมา ทั้งนี้ เพราะสัตว์เหล่านั้น ไม่ได้เข้าถึงคุณค่าของพระพุทธศาสนา หรือไม่ได้เล็งเห็นคุณค่าของพระพุทธศาสนาด้วยความรู้สึกสำนึกที่แท้จริง จึงไม่ได้ปฏิบัติให้เป็นไปตามแบบแผนการศึกษาในพระพุทธศาสนา และไม่ได้มุ่งหวังประโยชน์สุดจากคุณค่าสูงสุดในพระพุทธศาสนา อันได้แก่ ความสิ้นทุกข์

เราทั้งหลายจึงเห็นการถือปฏิบัติที่ผิดเพี้ยนของภิกษุบางรูปบางกลุ่มซึ่งถือผิด เข้าใจผิดสืบกันมายาวนาน จนนำไปสู่ความแตกแยกด้วยความแตกต่างจากความเห็น และข้อปฏิบัติของภิกษุในพระพุทธศาสนา ซึ่งปรากฏให้เห็นอยู่ในความถือผิดไปจากแบบแผนดั้งเดิม หรือ พระธรรมวินัยในพระพุทธศาสนาและยังไม่มีท่าทีว่า จะมีการแก้ไขอย่างจริงจัง ดังเช่น เรื่องการรับเงินรับทอง หรือขบฉัน ใช้ปัจจัยสิ่งของอย่างไม่ถูกกับสมณสารูป

ปัญหาดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นเลย หากมีการถือปฏิบัติอย่างถูกต้องตามแบบแผน จึงต้องกลับมาหาความหมายว่า “ทั้งๆ ที่รู้กันดีว่าอะไรถูก อะไรผิด แต่ก็ยังไม่แก้ไขเปลี่ยนแปลงไปสู่ความถูกต้อง และยังถือปฏิบัติผิดถูกกันอยู่...”

เรื่องนี้จึงเป็นกรณีที่ควรศึกษา หรือควรแก่การทำวิจัยเพื่อสืบสาวสอบสวนเข้าไปให้ถึงแก่นแท้ของปัญหาว่า ทำไม...ทำไม และทำไม !!!

ยกตัวอย่างปัญหาที่ควรพิจารณาสืบสาวเข้าไปให้ถึงเหตุปัจจัยที่แท้จริง เช่น กรณีความนิยมในการสร้างวัตถุมงคลขึ้นมาจำหน่ายกันเกลื่อนกลาด จนประเทศไทยกลายเป็นตลาดพุทธพาณิชย์ใหญ่ที่สุดในโลก

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้