กล้าหรือไม่ ระทึกใจน้องพอล!
ความเดิม...เปิดโลกอาหารประหลาด หากผ่านด่านนี้ไปได้ถือว่าสุดยอดแฟนพันธุ์แท้เกาหลี...จากผลโหวตของชาวต่างชาติที่พำนักในแดนอารีรัง อาหารชนิดใด
“หน้าตากลิ่นรสแปลกประหลาด” ท้าทายความกล้ามากที่สุด อ๊ากกกสสสสส์...มาถึงชุดสุดท้ายของรายการ
“เปิบพิสดารอาหารเกาหลี” กันแล้วค่ะ หมดชุดนี้ไปเที่ยวเกาหลีได้สบาย แต่จะสบายเพราะลองมาทุกอย่างหรือเปล่าก็พิจารณาดูกันเอาเองค่ะ เมนูต่อไปต้องหลับตาคีบเข้าปากถึงจะทำใจได้ แต่พอเข้าปากไปแล้วยังต้องทำใจเคี้ยว แถมบางกรณีต้องใช้มือล้วงเข้าไปด้วย จึงจะกลืนอาหารลงไปได้ โอ้...ทำไมมันจึงยุ่งยากจริงๆ...อาหารที่ว่านี้ หาได้ไม่ยากเพราะมีอยู่ในร้านขายอาหารทะเลเกาหลีมีระดับ จนกระทั่งตามตรอกซอกซอยในแหล่งชุมชน เช่น ตลาด หน้าสถานีรถไฟ ตลาดกลางคืนในเต็นท์
“โพจางมาช่ะ” ที่นัมแดมุน ถ้าเห็นป้ายเขียนว่า “ซานนักจิ ” นั่นใช่เลยค่ะ มันคือ เจ้าหมึกอ๊อกโตปุส สายพันธุ์เดียวกับเจ้าหมึกพอลที่กลายเป็น “หมึกดูแม่นๆ” ภายในชั่วข้ามคืน ร้านที่ขายซานนักจิ จะมีตู้เลี้ยงเจ้าหมึกไว้จนกว่าจะมีคนสั่ง...ไปยืนสังเกตการณ์ดู เจ้าหมึกบางตัวทำท่าอยากจะไต่หนีออกมานอกตู้ บางตัวขดตัวอยู่ตามมุมตู้อย่างหดหู่ไม่รู้ชะตากรรม ...หงิงๆๆๆเมื่อมีลูกค้ามาสั่ง
“อาจูม่าแม่ครัว” ก็จะจัดการตักเจ้าพอลออกมาเป็นๆ แล้วทำการถลกส่วนหัวกลมๆ ออกเพื่อล้างทำความสะอาด เลาะเอาของเสียทิ้งไป หนวดอันยาวเฟื้อยของเจ้าพอลดิ้นปัดไปปัดมาบนเขียงอาจูม่า ก็จะสับๆๆ หนวดเจ้าพอลที่ยังกระเด้งกระดอนไปมาออกเป็นชิ้นสั้นๆ ราดด้วยน้ำมันงาและโรยงาขาวแล้วจึงยกเสิร์ฟ...กล้ามเนื้อของหนวดน้องพอลยังไม่ตายจึงดิ้นหยึกหยักๆ บนจานที่ยกมาเสิร์ฟอยู่เป็นเวลานาน...อ๊ากกกกส์เนื่องจากหนวดเจ้าพอลยังมีพลังดูด ดังนั้นลงไปอยู่ตรงไหนก็ดูติดที่นั่น ทั้งดูดติดจาน ดูดติดตะเกียบ และดูดติดลิ้นกระพุ้งแก้มและลำคอ เวลารับประทานจะต้องใช้น้ำมันงาเป็นตัวหล่อลื่น ที่ราดมาอาจไม่พอต้องแคะจานคีบจิ้มลงไปให้น้ำมันงาชุ่มทั้งชิ้นแล้วจึงนำเข้าปากได้...ถึงกระนั้นก็ตามก็ยังไม่วายที่จะถูกดูดกระพุ้งแก้มเป็นความรู้สึกที่สยดสยองเหลือจะกล่าว หากทำใจไม่ได้ต้องใช้มือล้วงดึงหนวดที่ดูดติดกระพุ้งแก้มออกมา (แฮ่ๆ ที่เล่ามาเป็นประสบการณ์ของเชกาค่ะ ครั้งเดียวก็เกินพอ รู้สึกผิดทั้งใจและกาย)...มีเรื่องเล่าจากเพื่อนเกาหลีว่า คุณลุงสูงอายุคนหนึ่งมาสั่ง
“ซานนักจิ” รับประทาน แต่หนวดดันไปดูดติดกับหลอดลม หายใจไม่ออกสิ้นชีพไปพร้อมกับหมึกในจานก็เคยเกิดขึ้นค่ะเอาลิงก์ของยูทูบมาให้ แล้วค่อยแวะเข้าไปดูนะคะ เท่าที่ดูมาหลายๆ คลิป คลิปนี้สุภาพเรียบร้อยที่สุด ไม่มีฉากลงมือจัดการกับน้องพอล...แต่มีวงเล็บคำเตือนว่า
“ไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อน” เสียด้วยสิคะ Eating live octopus (not for sensitive viewers) เข้าไปดูได้ที่ http://www. youtube.com/watch?v=o7wkUFuEv_g&feature=relatedนอกจากนี้ ยังมีเมนูที่ถูกโหวตว่าพิสดาร จนฝรั่งส่วนใหญ่ส่ายหน้า เช่น เท้าไก่ (เล็บมือนาง) หรือไส้หมู เอาไปผัดพริกแดงเถือกเหมือนสีเลือด แต่สำหรับคนไทยมันช่าง
“จิ๊บๆ” ก็เลยยกไว้ แต่รายการสุดท้ายที่ “เชกา” ใช้เวลาอยู่นานเหมือนกันกว่าจะทำใจให้ลองชิมได้ คือ “ซุนแด” เพราะรูปร่างหน้าตาของมันนี่ล่ะค่ะซุนแดเป็นอาหารว่างที่ชาวเกาหลีทุกวัยชอบมาก...มีขายเกือบทุกถนน ทำจากไส้หมูล้างสะอาดมากรอกไส้ด้วยวุ้นเส้นเกาหลีและเลือดกับเครื่องปรุงอื่นๆ ออกมาเป็นไส้กรอกเลือด เอาไปขดๆ ใส่หม้อนึ่งพร้อมเครื่องในหมู หน้าตาดูน่ากลัวมาก เพราะมีสีเลือดคล้ำๆ...หากไปเกาหลีจะลองสั่งรับประทานก็ได้ค่ะ รสชาติออกจะจืดไม่น่ากลัวเหมือนภาพที่เห็น เวลารับประทานจึงต้องจิ้มกับพริกเกลือช่วยเพิ่มรส...นั่งดูๆ ไปแล้ว ทำให้ระลึกได้ว่า แม้แต่มนุษย์เราเองก็ตามจะมองแต่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้ จิตใจที่อยู่ภายในต่างหากสำคัญยิ่งกว่า...
