ณัฐภรณ์ ภูริปัญญวานิช สุขใจกับงานสอนหนังสือ

สาวสวยร่างเล็กบอบบาง ท่าทางคล่องแคล่วว่องไว เห็นหน้าใสๆ อย่างนี้ เธอเป็นอาจารย์สอนวิชาด้านวิทยาการจัดการอยู่ที่สำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย มาได้ปีกว่าแล้ว แม้วัยเพียง 30 ต้นๆ แต่เธอก็มุ่งมั่นที่จะเป็นอาจารย์ที่ดี

โดย...อนุสรา ทองอุไร

สาวสวยร่างเล็กบอบบาง ท่าทางคล่องแคล่วว่องไว เห็นหน้าใสๆ อย่างนี้ เธอเป็นอาจารย์สอนวิชาด้านวิทยาการจัดการอยู่ที่สำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย มาได้ปีกว่าแล้ว แม้วัยเพียง 30 ต้นๆ แต่เธอก็มุ่งมั่นที่จะเป็นอาจารย์ที่ดี

อาจารย์แซนด์-ณัฐภรณ์ ภูริปัญญวานิช จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และปริญญาโททางด้านจิตวิทยา จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อนหน้าจะมาเป็นอาจารย์ที่นี่ เธอทำงานอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่กลางใจเมืองทางด้านลูกค้าสัมพันธ์และดูแลด้านการฝึกอบรมให้กับพนักงานใหม่อยู่ 5 ปี

จากจุดนี้เองที่ทำให้เธอค้นพบตัวเองว่า เธอชอบสอน ชอบบรรยาย และการเป็นอาจารย์สอนหนังสือน่าจะเป็นทางที่ใช่มากกว่าสำหรับเธอ รวมทั้งครอบครัวก็สนับสนุนให้เธอเป็นอาจารย์สอนหนังสืออีกด้วย เพราะคุณพ่อคุณแม่ของเธอเห็นว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติน่ายกย่อง เพราะการให้ความรู้เป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่และเป็นอาชีพที่มั่นคง

เมื่อพบแล้วว่าตัวเองชอบงานแบบไหน เธอก็ไม่รอช้า เบนเข็มชีวิตตามเป้าหมายใหม่ที่ตั้งไว้ทันที ด้วยการหามหาวิทยาลัยที่จะไปสอนหนังสือ แน่นอนว่าการไปสอนหนังสือในจังหวัดใกล้เคียงบ้านเกิดของเธอที่ จ.ลำปาง จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดพ่อแม่มากขึ้น เพราะลูกๆ ทุกคนไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ และทำงานอยู่ที่นั่นกันหมด ประกอบกับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ มีความพร้อมและได้เปรียบทุกอย่าง

ดังนั้น การมาสอนหนังสือที่ต่างจังหวัด จะได้เป็นการกระจายความรู้ให้ไม่ต้องกระจุกตัวอยู่แต่ที่เมืองหลวงอย่างเดียว เธอจึงเลือกมาที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ประสบการณ์ตรงในการทำงานของเธอจะได้มาถ่ายทอดให้เด็กพื้นเมืองได้มีโอกาสเรียนรู้มากขึ้น

แม้จะเป็นสาวเหนือแต่ไปอยู่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เด็ก การกลับมาทำงานที่นี่อีกครั้งก็ต้องมีการปรับตัวพอสมควร จากชีวิตที่เร่งรีบแข่งกับเวลาอยู่เสมอ มาที่นี่เธอได้ใช้ชีวิตให้ช้าๆ ลง มีเวลามากขึ้นในการเดินทาง ในการกินอยู่ ที่สำคัญมีเวลาได้ออกกำลังกายและอ่านหนังสือมากขึ้น ในขณะที่การเตรียมการสอนก็ต้องใช้เวลามากด้วยเช่นกัน

“งานเยอะแต่มีความสุขมากค่ะ รู้สึกมีพลังกายพลังใจที่ดีว่าพรุ่งนี้เราจะเตรียมอะไรใหม่ๆ ไปสอนเด็กบ้าง และทำให้เราเองขวนขวายความรู้ใหม่ๆ อยู่เสมอขณะที่เราเอาไปสอนเด็ก เราเองก็ต้องหาความรู้ใหม่ๆ เติมเข้ามาด้วย” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สำหรับงานใหม่ที่เลือกด้วยหัวใจนั้นไม่ได้คาดหวังอะไรเป็นพิเศษ แต่อยากทำสิ่งที่รักที่ชอบให้ดีที่สุดในการสอนและการเป็นอาจารย์ที่ดี คอยให้คำแนะนำปรึกษาทั้งเรื่องเรียนและเรื่องส่วนตัว เนื่องจากเด็กมหาวิทยาลัยเขาจะเริ่มมีเรื่องแต่งตัว เรื่องเพื่อน เรื่องแฟน บางเรื่องเขาอาจไม่กล้าปรึกษาพ่อแม่ หรือเพื่อน เราก็พร้อมชี้แนะในทางที่ถูกต้องเหมาะสม เพื่อทำหน้าที่ครูของเราให้ดีที่สุด และในบางครั้งเราก็ต้องเรียนรู้อะไรใหม่ๆ ไปพร้อมกับเด็กๆ