ฐิติพงษ์ ด้วงคง บ้านสไตล์โคซี่ ที่พักพิงกายและใจ

เรื่อง  ปอย ภาพ อมรเทพ โชติเฉลิมพงษ์

ค่าฝุ่นละออง PM2.5 วันนี้ ค่าสูงปรี๊ดเพิ่มขึ้นทุกวัน พื้นที่หลีกลี้จากวิกฤตภัยฝุ่นคลุมเมือง ฐิติพงษ์ ด้วงคง เลือกบ้านหลังกะทัดรัดสองชั้นโอบล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ๆ ร่มครึ้มด้วยลีลาวดีออกดอกสีขาวบานสะพรั่งเต็มต้น กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยตามลมเบาๆ บัวสวรรค์ต้นใหญ่ออกดอกให้นกขมิ้นบินมาเกาะไซ้เกสร กล้วยใบพัดไซส์ยักษ์ต้นใหญ่ไม่แพ้กัน มุมสวนหน้าบ้านแผ่ไอเย็นต้อนรับเจ้าของบ้านได้ฟอกปอดทุกๆ วันหลังฝ่าการจราจรมาถึงบ้านหลังสีขาวสะอาดตา

เจ้าของบ้าน ฐิติพงษ์ มีความสุขกับการจัดสวนสไตล์ทรอปิคอล เลือกพันธุ์ไม้ปลูก ดูแลง่าย และส่วนใหญ่จะเป็นไม้ใบสีเขียวชะอุ่มมองแล้วสบายตา

“พื้นที่สีเขียว มีความจำเป็นมากต่อการใช้ชีวิตมากสำหรับผมเลยครับ ความเงียบสงบทำให้บ้านคือสถานที่พิเศษในการใช้ชีวิตของเรา ถนนแจ้งวัฒนะการจราจรวันนี้คึกคักวุ่นวายมาก แต่เมื่อผมกลับถึงบ้านปุ๊บก็รู้สึกผ่อนคลายได้พักทั้งกาย ได้พักใจทันที

เมื่อก่อนผมอยู่คอนโดมิเนียมย่านสาทร แล้วขับรถไปทำงานที่รังสิต บางวันขับกลับไปท่าพระจันทร์ ขับกลับบ้านวนเป็นสามเหลี่ยม สูญเสียทั้งค่าน้ำมันและเรี่ยวแรงที่แทบไม่เหลือในแต่ละวัน จึงปรึกษาคุณแม่บอกถ้าใช้ชีวิตแบบนี้ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ คุณภาพชีวิตแบบนี้ย่ำแย่ไม่ไหวแน่นอน จึงตัดสินใจลงจากตึกสูง เลือกอาศัยอยู่บ้านที่มีพื้นที่กว้างขวางขึ้น เลือกในทำเลที่แม้ไม่ใช่กลางใจเมือง แจ้งวัฒนะเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ถือเป็นเมืองใหม่ที่กำลังจะถูกพัฒนา เชื่อมต่อการจราจรได้หลายเส้นทาง รถราไม่ติดแหง็กแบบกลางใจเมือง

นอกจากลดภาระทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายการเดินทางแล้ว การตัดสินใจเลือกพำนักอาศัยในบ้าน ก็ได้ให้คำตอบที่คอนโดไม่สามารถให้ผมทำสวนในพื้นที่ขนาดนี้ได้เลยนะครับ ไม่สามารถเหยียบพื้นดินแบบนี้ได้ การปลูกต้นไม้เราได้เห็นวิวัฒนาการของการเติบโต ออกดอก แตกหน่อเพิ่มความร่มครึ้มขึ้นเรื่อยๆ มันคือความสุขของการทำสวนครับ”

บ้านหลังนี้ยิ่งเอื้อต่อการใช้ชีวิตยิ่งขึ้น ณ เวลานี้ ฐิติพงษ์ บอกว่ากำลังเตรียมตัวไปเรียนต่อต่างประเทศ เพิ่งลาออกจากงานกลายเป็นอดีตอาจารย์ประจำคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แล้วเมื่อได้รับโอกาสเป็นผู้บรรยายการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2018 ครั้งที่ผ่านมา “อาจารย์ธง-ฐิติพงษ์” เริ่มเป็นที่รู้จัก และเมื่อเปิดคอร์สอบรมภาษา คนก็เริ่มสนใจอยากมาเรียนด้วย

“พื้นที่ชั้นล่างมีอีก 1 ห้องเล็ก กำลังจะปรับเป็นห้องเวิร์กช็อป บ้านกลายเป็นโฮมออฟฟิศของผมไปตอนนี้ด้วยครับ นั่งทำงานตรงโต๊ะไม้หน้าเคาน์เตอร์ครัว ผมตกแต่งเองทั้งหมด ความที่พื้นที่มีจำกัดเหมาะสำหรับการพักอาศัยได้ไม่เกิน 2-3 คน บ้านหลังไม่ใหญ่โตครับ เพียง 65 ตารางวา แต่ก็สามารถต้อนรับเพื่อนๆ มาปาร์ตี้ได้สบายๆ

การจัดสรรพื้นที่จึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ไม่แบ่งครัว ไม่แบ่งห้องรับแขก พื้นที่ในบ้านควรเป็นพื้นที่เชื่อมต่อความสัมพันธ์ทุกการใช้ชีวิต

ผมไม่มีทางทำให้ตัวเองถูกกักขังไว้ในตัวบ้าน หรือโดนขังด้วยผนังปูนตีเป็นกรอบสี่เหลี่ยม หรือถูกบังวิวไว้ด้วยผ้าม่าน มุ้งลวดกันยุง แน่นอนครับมีสวนก็ต้องมียุง แต่ผมตั้งคำถามว่า ถ้าเราไม่มีม่าน ไม่มีมุ้งลวดแล้วเราจะได้อะไร? คำตอบก็คือได้เห็นสวนผ่านผนังกระจกชัดขึ้น ได้ไอเย็นจากต้นไม้ ได้ยินเสียงนกร้อง สิ่งเหล่านี้ทำบ้านได้อารมณ์ในแบบโคซี่ ตอบโจทย์เรื่องความอบอุ่นสบาย

ไม่กลัวโจรขโมยครับ แก้ไขได้โดยเราไม่เลือกของแพงๆ ประดับบ้าน เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น ซื้อมาเพื่อใช้จริง ไม่ใช่เพื่อโชว์”

เจ้าของบ้านเดินทางเยอะ รูปภาพบันทึกการเดินทางจึงเยอะไปด้วย ฐิติพงษ์ บอกว่าตอนไปเรียนต่อเป็นนักเรียนทุนที่ประเทศสเปน แล้วก็ติดนิสัยคนสเปนมาด้วยอีก 1 อย่าง ก็คือความชอบพรินต์ภาพถ่ายมาเก็บใส่อัลบั้ม หรือใส่กรอบติดผนังบ้าน เป็นการตกแต่งบ้านได้สวยงาม และเป็นการบันทึกความทรงจำของผู้เป็นเจ้าของบ้านไว้ได้อย่างแจ่มชัด

“ผมเป็นคนพัทลุง คุณแม่ก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น และอาจจะไปๆ มาๆ เยี่ยมเราบ้าง การใช้ชีวิตตัวคนเดียวในเมืองหลวง แล้วเราจะเชื่อมความผูกพันกับครอบครัวของเราได้อย่างไร รูปถ่ายคือคำตอบได้เด่นชัดที่สุดเลยครับ

รูปถ่ายช่วงเวลาดีๆ อัดรูปใส่กรอบตั้งไว้ในบ้าน คือ สิ่งบอกว่าเราคือใคร ย้อนความทรงจำว่าช่วงเวลานั้นเราทำอะไร อยู่ที่ไหน รัก ผูกพันกับสิ่งใด เก็บวันเวลาที่ดีๆ สวยงามเอาไว้ เมื่อเรากลับมาถึงบ้านก็เหมือนเราได้อยู่กับคนที่รัก บ้านเป็นที่พักพิงใจ ได้อยู่กับสิ่งที่รักตลอดเวลาครับ”