ขับรถเที่ยวฮอกไกโด (9)

เช้าวันใหม่ ท้องฟ้าสดใสแล้ว หลังจากฝนตกติดต่อกันหลายวัน เปิดหน้าต่างออกไปรับแสงแดดยามเช้าพร้อมสูดอากาศบริสุทธิ์เต็มปอด อากาศสดชื่นแบบนี้ถ้าให้ดีต้องมีกาแฟสักแก้ว ว่าแล้วก็ไปชงมานั่งจิบชมวิวสะพานขึง มองไปที่ลานโล่งริมแม่น้ำมีภาพวาดแปลกตา พินิจดูอย่างละเอียดถึงเห็นว่ามันคือภาพนกกระเรียน แต่ยังหาความสัมพันธ์กับเมืองโทกาจิไม่ได้ เพราะเรื่องนกกระเรียนนี่ไปเด่นอยู่ที่ Kushiro มากกว่า ไหนๆ ก็ออกมานั่งชมวิวแล้วเลยถือโอกาสแช่น้ำแร่ Moor ในบ่อส่วนตัวเสียเลย เพราะเป็นแห่งสุดท้ายของทริปนี้ที่จะได้แช่น้ำแร่แล้ว

เฮ้อ! เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปไวเสียเหลือเกิน รีบแต่งตัวลงไปกินข้าวเช้า ระหว่างทางผ่านห้องทำขนมปังดูแล้วน่ากินมาก โรงแรมไหนทำขนมปังเองนี่น่าสนใจมาก เพราะต้องมีเจ้าหน้าที่เพิ่มและมาแต่เช้ามืดเพื่ออบขนมปังสดใหม่ให้กับลูกค้า นั่นหมายถึงค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นมากกว่าการสั่งขนมปังจากข้างนอก แต่จากประสบการณ์ส่วนตัวขนมปังที่โรงแรมทำเองมักจะอร่อยกว่าที่สั่งจากข้างนอก เพราะโรงแรมที่คิดแบบนี้มักมีสาเหตุ 2 ประการ คือ มั่นใจในฝีมือการทำว่าอร่อยกว่า หรือขนมปังจากข้างนอกมีความหลากหลายน้อยเกินไป หลายแห่งที่ผมเคยไปพักทำขนมปังได้อร่อยมาก มีอยู่แห่งหนึ่งจำได้แม่นเลย คือ มิสึหงิรีสอร์ท จังหวัดมิเอะ ที่อบขนมปังอิตาลีแบบออริจินัลใช้เพียงแป้งยีสต์ธรรมชาติที่เพาะเองและเกลือเท่านั้น

สำหรับโรงแรม Tokachikawa onsen Daiichi แห่งนี้ ห้องอาหารเช้ามีขนมปังหลากหลายให้เลือกทั้งโทสต์ ครัวซองต์ โรล และขนมปังที่หากินยากอย่างชาบัตตา (Ciabatta) โฟกัชชา (Focaccia) พิตา (Pita) ก็มีด้วย แถมโทสต์ของที่นี่ยังขึ้นป้ายว่าใช้ยีสต์ธรรมชาติอีก ผมชอบกินขนมปังอยู่แล้วก็ยิ่งแฮปปี้เพราะมีตัวเลือกมากมาย ทางโรงแรมเองก็คงเข้าใจในตัวลูกค้า (แบบผม) เลยทำขนมปังแต่ละชนิดเป็นชิ้นเล็กขนาดพอคำ ทำให้กินได้หลายอย่างมากเท่าที่ต้องการ ชิ้นใหญ่อย่างโทสต์ก็หั่นครึ่งไว้ให้เรียบร้อย ไม่เป็นการเสียของถ้ากินเหลือ เช้านี้เลยอิ่มเอมกับขนมปังอร่อยโดยไม่ได้แตะอย่างอื่น ไม่เสียแรงที่โทกาจิเป็นเมืองแห่งพืชพันธุ์ธัญญาหาร ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการนำมาทำขนมปังให้อร่อยจริงๆ

เราเช็กเอาต์ออกจากโรงแรมตอนสาย แล้วแวะขึ้นไปที่ Tokachi Hills ซึ่งเดิมทีผมเข้าใจว่าเป็นสวนดอกไม้เหมือนพวกโทมิตะฟาร์มที่ฟุราโนะ แต่ไม่ใช่เพราะที่นี่มีทั้งต้นไม้หลากสายพันธุ์ ดอกไม้ก็มีด้วย ฟาร์มผักก็มีร้านอาหาร คาเฟ่มีหมด คนที่ตั้งใจจะมาเจอดอกไม้แปลงใหญ่สุดสายตาจะผิดหวัง เพราะเขาไม่ได้เน้นดอกไม้ อย่างที่พูดไปหลายครั้งว่าโทกาจิเป็นแหล่งผลิตพืชพันธุ์ธัญญาหารได้มากที่สุดในญี่ปุ่น ที่นี่เลยเน้นความหลากหลายมีโน่นนิดมีนี่หน่อย

ที่น่าสนใจคือมีร้านอาหารที่นำวัตถุดิบจากฟาร์มแห่งนี้มาปรุงเป็นอาหารฮังกาเรียนด้วย ทุกคนคงคิดเหมือนผมว่าทำไมต้องฮังกาเรียน เพราะหัวหน้าพ่อครัวของที่นี่เคยเป็นพ่อครัวของโรงแรม 5 ดาวในบูดาเปสต์ และเคยออกร้านในสถานทูตญี่ปุ่นเป็นที่ติดอกติดใจของแขกเหรื่อหลายท่าน ทาง Tokachi Hills ไปเชื้อเชิญเขามาได้อย่างไรอันนี้ไม่ทราบจริงๆ เอาเป็นว่าใครอยากชิมอาหารฮังกาเรียนโดยวัตถุดิบท้องถิ่นโทกาจิต้องมาชิมที่นี่ แต่ถ้าไม่ถนัดอาหารฝรั่ง ด้านหน้าใกล้ที่จอดรถก็มีร้านอาหารญี่ปุ่นไว้บริการเช่นกัน นอกจากร้านอาหารแล้วยังมีร้านขายของฝาก ทั้งผลิตภัณฑ์ที่ทำหรือสกัดจากพืชสมุนไพร ของกินจำพวกถั่วก็ขึ้นชื่อมีให้เลือกมากมายทั้งแบบดิบและปรุงสุก ผมลองซื้อแบบแพ็กแช่ในน้ำเกลือมาชิมที่บ้าน รสชาติใช้ได้เลย เสียดายซื้อมาแค่แพ็กเดียว ในโซนของฝากมีมุมกาแฟที่มีของอร่อยอีกอย่าง คือ ซอฟต์ครีม มีรสแปลกๆ อย่างรสน้ำส้มสายชูด้วย แต่ที่แนะนำเลยก็คือรสถั่วแดงหอมหวานละมุน ไม่หวานเจี๊ยบเหมือนถั่วแดงในขนมญี่ปุ่นทั่วไป

คุณมินาโกะทราบว่าผมชอบขนมปังเลยชักชวนให้ไปลองชิมขนมปังเจ้าหนึ่งที่อยู่ในตัวเมือง Obihiro มีหรือที่จะพลาด รีบตกปากรับคำทันที ระหว่างทางต้องหาปั๊มเพราะตั้งแต่ขับมา 3 วันยังไม่ได้เติมน้ำมันเลย ปั๊มที่ญี่ปุ่นมีทั้งแบบบริการตัวเองและแบบมีเจ้าหน้าที่ช่วย ผมขอเติมเองเพราะได้ทำอะไรแบบที่อยู่เมืองไทยไม่ได้ทำ เติมเสร็จก็บึ่งตรงไปยังร้าน Masuya Mugioto ร้านขนมปังเล็กๆ ที่มีลานจอดรถกว้างขวาง ฮอกไกโดดีตรงนี้ ที่ทางเยอะแยะ ขับรถไปจอดได้เกือบหมดทุกแห่ง ค่าที่จอดก็ไม่มี สะดวกไปหมด ที่บอกว่าร้านเล็กแต่คนไม่น้อยนะครับ ระหว่างจอดรถมีคนหิ้วถุงขนมปังเดินออกมาบ้าง มีรถมาจอดเพิ่มบ้างรถออกบ้าง หัวบันไดไม่แห้งเลย พอเดินเข้าไปในร้านมันละลานตาไปหมด ขนมปังหลายสิบอย่างวางอยู่ทั้งบนโต๊ะ บนชั้นและในตู้ ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนก่อนดี ใครเคยไปร้านคัสตาร์ดนากามูระแถวสุขุมวิทคงพอนึกภาพออก

ร้าน Mugioto ใหญ่กว่าสองสามเท่า ลองคิดดูว่าจะเป็นสวรรค์ของคนรักขนมปังอย่างผมแค่ไหน เดินดูก็มีความสุขแล้ว ไม่ทราบว่ามีท่านผู้อ่านชอบเหมือนผมหรือเปล่า ปกติเวลาเราซื้อโทสต์จะแอบอยากได้ความหนาที่ต่างจากร้านเขาเตรียมไว้ ผมชอบกินขนมปังหนาๆ เอาไปทาเนยแล้วปิ้งในเตาอบให้ผิวนอกกรอบแต่ในนุ่ม ซึ่งขนมปังที่ขายอยู่ทั่วไปมันหนาไม่พอ แต่ที่ญี่ปุ่นนี่มีหลายขนาดมาก อย่างของร้านนี้มี 5 ขนาด 4 แผ่น 5 แผ่น 6 แผ่น 8 แผ่น และ 10 แผ่นให้เลือกทุกครั้งที่ไปญี่ปุ่นเลยต้องหิ้วขนมปังกลับบ้านมาด้วยทุกครั้ง คราวนี้ก็เช่นกัน ผมเลือกทั้งโทสต์และขนมปังสอดไส้หลายอย่าง เช่น ครีมปัง อัมปัง และช็อกโกปัง เวลาจะทดสอบรสชาติของร้านใหม่ๆ ผมเลือกของพื้นๆ นี่แหละครับ เพราะเป็นของที่ขายให้กับคนทั่วไป ราคาไม่สูงร้านไหนๆ ก็มี ถ้าทำไม่อร่อยนี่หมดสิทธิรุ่งครับ

ผมหอบหิ้วขนมปังถุงใหญ่พร้อมกดกาแฟฟรีสำหรับลูกค้า แล้วออกไปนั่งชิมยังนอกร้านที่เป็นลานกว้าง อืม! อร่อยใช้ได้ ขนมปังเหนียวนุ่ม รสสัมผัสดีกว่าหลายร้านที่เคยกินมา นี่คือข้อได้เปรียบของฮอกไกโด โดยเฉพาะแถบโอบิฮิโระโทกาจิที่อุดมสมบูรณ์ ใครอยากกินขนมปังอร่อยราคาไม่แพง แนะนำร้าน Mugioto เลยครับรับรองติดใจ