กฤติกา ยินดีอารมณ์"สาวสถาปัตย์(ชอบ)เรียนทอผ้า"

ความสนุกคือจุดเริ่มของความท้าทาย เบลล์กับเพื่อนๆ อีก 2 คน ทุ่มเทเป็นสาวทอผ้าสร้างผลงานชื่อ “Flip me please!”....

เรื่อง : ปอย ภาพ : กิจจา อภิชนรจเรจ

ความสนุกสนานของคนร่ำเรียนด้านอินดัสเทรียล ดีไซน์ เบลล์-กฤติกา ยินดีอารมณ์ สาวน้อยวัย 21 ปีจากรั้วจามจุรี คณะสถาปัตยกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บอกว่า น่าจะเป็นการได้เรียนรู้วิชาหลากหลายด้าน โดยการออกแบบเพื่ออุตสาหกรรม ต้องร่ำเรียนถึง 5 สาขา ตั้งแต่ตกแต่งภายใน การทำเซรามิก ทอผ้า ไปจนกราฟฟิกดีไซน์ และการออกแบบผลิตภัณฑ์

“ตอนนี้เรียนปี 4 แล้วค่ะ ปีหน้าคือปี 5 ก็จะได้เรียนรู้ว่า เราจะสร้างอะไรที่เป็นสิ่งใหม่ๆ ให้เกิดขึ้นมาได้บ้าง? คือไม่ได้เรียนรู้อยู่แต่ภายในห้องเรียน เบลล์ได้เรียนการทอผ้า เรียนปั้นเซรามิก แล้วนำมาสร้างแบรนด์ อย่างเช่นถ้าเรียนตกแต่งก็ต้องมองในเรื่องความเป็นไปได้ทางธุรกิจให้ขาด มองทะลุเรื่องโปรเจกต์ดีไซน์ว่าธุรกิจนี้จะตอบรับกับการออกแบบได้อย่างไร? ซึ่งเป็นการมองให้เห็นถึงภาพรวม เป็นมุมมองของผู้บริหารบวกความเป็นอาร์ติสต์ นักออกแบบ” เบลล์ บอกพร้อมรอยยิ้มหวาน

ก่อนออกตัวเอี๊ยด...ว่าไม่มีพื้นฐานด้านการเป็นอาร์ติสต์เลย แต่การเรียนคณะนี้อยู่ที่เรื่องไอเดียเป็นหลักอีกอย่างด้วย

“เบลล์เรียนจบมัธยมปลายมาทางสายวิทย์ แล้วไม่มีทักษะเรื่องการวาดรูปเลย แต่สมัยนี้ก็มีคอมพิวเตอร์มาช่วยเรามากขึ้นด้วย คือถึงมือไม่ไป แต่ก็มีตัวช่วยเราถ้าเรามีสมอง มีไอเดียเป็นตัวตั้งนะคะ เด็กสถาปัตย์เอกออกแบบอุตสาหกรรมเรียกกันว่า ‘เด็กไอดี’ คือตัวย่อ Industrial Design มีไม่ถึง 40 คนค่ะ ผู้หญิงกับผู้ชายสัดส่วนครึ่งๆ เลย ไม่ใช่ว่าสถาปัตย์แล้วจะมีแต่ผู้ชาย

ปีแรกก็ต้องเรียนสร้างบ้านกันก่อน เหนื่อยมากๆ ต้องมานั่งตัดโมเดลการบ้านเยอะมากๆ เบลล์ทำบ้านไม่ค่อยสวย เกรดได้แค่ 2.7 ไม่ค่อยดี (บอกพร้อมรอยยิ้ม) สร้างบ้านทั้งหมด 3 หลัง รู้ว่าไม่ถนัด ฟังก์ชันดี แต่บ้านไม่สวยเลย เน้นอยู่สบายไว้ก่อน แต่ในทางดีไซน์บ้านที่คุณออกแบบก็ต้องสวยใช่ไหมคะ? ผลงานในดวงใจคือ ทาดาโอะ อันโด (Tadao Ando) งานของสถาปนิกญี่ปุ่นผู้ที่เป็นต้นแบบด้านการดีไซน์บ้านปูนเปลือย ตอนเรียนประวัติผลงานของเขา ทุกคนก็กรี๊ดดดด เราต้องไปให้ถึงจุดนั้นให้ได้ (เหมือนกันนะ)

แต่สิ่งที่เบลล์ชอบที่สุด คือ เท็กซ์ไท ได้เรียนทอผ้าด้วยนะคะ เป็นกี่ไม้โบราณที่ชาวบ้านทางภาคอีสานทอกันนี่แหละค่ะ ตอนขึ้นด้ายพันกันนุงนัง มั่ว แต่สนุกกันที่สุดเลย” เบลล์ สาวน้อยสถาปัตย์ บอกพร้อมรอยยิ้มหวาน คนฟังก็เพิ่งได้รู้นะเนี่ย?!! เด็กสถาปัตย์ต้องเป็นสาวทอผ้าด้วย!!!

ความสนุกคือจุดเริ่มของความท้าทาย เบลล์กับเพื่อนๆ อีก 2 คน ทุ่มเทเป็นสาวทอผ้าสร้างผลงานชื่อ “Flip me please!” สร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์เบาะ 1 ชุด มี 4 ชิ้น รองนั่ง 2 ฟังก์ชันใน 1 เดียว ด้านหนึ่งเป็นผ้าทอ อีกด้านทำจากกกสาน ให้ผู้ใช้ “พลิก” ชิ้นงานตามไลฟ์สไตล์ที่ต้องการ พร้อมฟังก์ชันพิเศษที่แต่ละชิ้นสามารถนำมาต่อกันเป็นผืนใหญ่ได้ด้วย

“เบลล์กับเพื่อนๆ ทอผ้ากัน 14 ใบ ยิ่งมีหลายชิ้นยิ่งสนุกค่ะ ส่งประกวดกับโครงการ Sustainable Design Camp ซึ่งเป็นโครงการค้นหานักออกแบบรุ่นใหม่ของผลิตภัณฑ์คอตโต้ ที่คัดเลือกนักศึกษาไปเข้าแคมป์เวิร์กช็อปการออกแบบที่ จ.เชียงราย กับโครงการพัฒนาดอยตุง 2 สัปดาห์ งานชิ้นนี้มีโจทย์ คือ ต้องมีคุณค่าด้านการออกแบบในเชิงพาณิชย์ พูดให้เข้าใจกันง่ายๆ ก็คือต้องขายได้จริง (หัวเราะ) และต้องสร้างสรรค์ผลงานที่เป็นมิตรต่อโลก และใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าด้วย จึงเป็นแรงบันดาลใจในการเลือกใช้วัสดุธรรมชาติ คือตอนไปอยู่กับชาวเขาที่ดอยตุง เขาใช้กกตีๆ ทำไม้กวาด ก็เลยได้ไอเดียกันว่า เส้นใยกกถ้านำมาผสมกับใยผ้าก็น่าจะเป็นไปได้

สังคมชนบทเปลี่ยนไป คนไม่กลับไปบ้านเกิดอีกแล้ว ลูกคนทอผ้าก็ไม่กลับไปสานต่อ ทั้งที่มีอะไรอีกเยอะมากให้เราทำสนุกๆ อยู่ในงานเหล่านั้น แต่เบลล์ก็ทำแบบอารมณ์นักเรียนนะคะ คิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อยๆ คือเราได้เปรียบเรื่องความเฟื่อง (หัวเราะ) ฟุ้งไปเรื่อยๆ ไม่ต้องคิดถึงความจำเป็นในชีวิตประจำวัน

ปีสุดท้าย เบลล์วางแผนจะไปฝึกงานทอผ้าที่ จ.บุรีรัมย์ ตอนนั้นคงได้เห็นอะไรใหม่ๆ สนุกๆ อีกเยอะเลยนะคะ” สาวน้อยสถาปัตย์ เบลล์ บอกเสียงใส

5 ชิ้นคู่กายสาวสถาปัตย์

สมุดจดบันทึกงาน ใช้คู่กับปากกาหมึกซึม
“เรียนจบเป็นดีไซเนอร์ แต่วัยนี้คือวัยเรียนรู้เพื่อให้รู้ว่าสิ่งที่ชอบที่สุดคืออะไร สมุดบันทึกเล่มนี้จดช่วงเวลาดีที่สุดในชีวิตออกแบบ คือการไปแคมป์คอตโต้กับโครงการดอยตุง เบลล์ชอบไปดูโรงงานทอผ้า (หัวเราะ) การสร้างแบรนด์พาซายา จิมป์ ทอมสัน แล้วนอกจากเป็นสมุดจดแล้ว เบลล์ยังนำเส้นใยหลายๆ แบบมาปะติดไว้ด้วย เพื่อเปรียบเทียบเส้นใยต่างๆ สมุดจดยี่ห้อ Maleskine ดีไซเนอร์ชอบใช้กัน มีตารางย่อยๆ ให้จด แล้วไม่มีเส้นจึงเหมาะกับการวาดรูป แล้วต้องใช้กับปากกาหมึกซึมจะรู้สึกมีสมาธิกับการเขียนไอเดียของตัวเองออกมาได้ลื่นไหลดีมาก”

แว่นตาอาร์มานี
เด็กสถาปัตย์มีหลายคาแรกเตอร์ เท่ เซอร์ ไม่สนใจตัวเอง เบลล์ บอกเธออยู่ในหมวดสนใจตัวเอง รักสวยรักงาม
“เบลล์ต้องเต็มค่ะ แต่งตัวต้องเป๊ะ คนออกแบบต้องมีสายตามองของสวยเป็นนะคะ คุณพ่อเพื่อนเบลล์เป็นเจ้าของบริษัทเฟอร์นิเจอร์ แล้วมีมือขวาที่เป็นเมสเซนเจอร์มาก่อน เพราะมีคุณสมบัติ ‘มองของสวยเป็น’ คือรู้ว่าโต๊ะตัวนี้ต่อกับไม้ชิ้นนี้ แล้วรับรองออกมาสวย เบลล์นับถือมากๆ คือถ้าคนเรียนออกแบบไม่มีคุณสมบัติตรงนี้ก็ไม่รุ่งนะคะ”

หนังสือแฟชั่นคนเรียนออกแบบทอผ้า กับแมคบุ๊ก
“ของอีก 2 อย่าง ที่คนเรียนแฟชั่นต้องมีติดตัว แล้วคณะสถาปัตย์ไม่ค่อยมีตำรา ต้องขวนขวายหากันเองถ้าไม่มีสตางค์ซื้อ ห้องสมุดทีซีดีซี ถือเป็นแหล่งความรู้หนังสือแฟชั่นดีๆ แพงๆ ให้อ่านฟรีเยอะมาก”

กล้องถ่ายรูปใช้ฟิล์มยี่ห้อ Nicol
“ได้มาจากสวนลุมไนท์บาซาร์ ราคา 4,000 บาท เสียดายที่ตลาดนัดขายของออกแบบดีๆ ไม่มีแล้ว”