สติ๊กเกอร์ไลน์

โดย...ธนะโรจน์ สิทธาธีระวัฒน์ ภาพ : เอเอฟพี เอพี รอยเตอร์ส

ผมไปอ่านเจอผลการวิจัยจากงานวิจัยชิ้นหนึ่ง ซึ่งผู้วิจัยได้เลือกใช้กลุ่มตัวอย่างเป็นประชากรในกรุงเทพฯ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่อสติ๊กเกอร์ไลน์ ว่าสามารถใช้แทนคำพูดได้ และจะใช้แทนความรู้สึกต่างๆ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://gscm.nida.ac.th/public-action/Proceeding/2559/1.pdf)

จากผลการวิจัยชิ้นนี้ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นมาในใจ ว่าการที่เราจะใช้สติ๊กเกอร์ไลน์แทนคำพูด หรือแทนความรู้สึกต่างๆ นั้น มันใช้แทนกันได้ดีจริงหรือ? มันคือสิ่งทดแทนที่การสร้างความหมาย (สัญญะ) ให้กับสติ๊กเกอร์ไลน์ (สัญลักษณ์) นั้น ไม่ผิดเพี้ยนไปจากความรู้สึกแท้จริงได้อย่างแท้จริงแน่ๆ?

แล้วเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า สติ๊กเกอร์ไลน์ที่เราเลือกใช้แทนค่าความหมายของความรู้สึก หรือถ้อยคำที่เราส่งผ่านออกไป อีกฝ่ายจะรับสารแล้วเข้าใจได้ตรงกัน? หรือหากมองในมุมของอีกฝ่าย เขาจะแน่ใจได้อย่างไร ว่าสิ่งที่เราบอกผ่านสติ๊กเกอร์ไลน์ไปนั้น มันคือคำพูด ความในใจ หรือความรู้สึกแท้จริงของเราจริงๆ?

ตรงนี้แหละคือปัญหา ที่อาจเป็นปัญหาในระยะยาวที่ส่งผลให้เกิดแรงกระเทือนต่อผู้คนและสังคมได้อย่างมากมายมหาศาลเลยทีเดียว ขนาดคนกับคนสื่อสารกันเองแบบเผชิญหน้า ยังแอบมีการตีความในคำพูดและการกระทำของอีกฝ่ายแบบบิดเบี้ยวไป แล้วนับประสาอะไรกับการสื่อสารความคิด ความรู้สึก ความในใจ ผ่านสติ๊กเกอร์ไลน์ ที่นับวันๆ จะมีผู้คนต่างดีไซน์คาแรกเตอร์ แล้วสร้างความหมาย หรือสร้างคำพูดประกอบคาแรกเตอร์มากมายหลายรูปแบบให้กับมัน ซึ่งส่วนใหญ่จะออกไปในแนวกวนโอ๊ย เพื่อให้คนรับอารมณ์ดี แต่ดีสำหรับคนส่งเพียงฝ่ายเดียวหรือเปล่า?

นี่คือสิ่งที่เราต้องคิดเผื่อไว้ด้วย ว่าเมื่อคิดจะส่งสติ๊กเกอร์ไลน์ให้กับใครไปนั้น มันต้องส่งให้ถูกคน ถูกที่ และถูกเวลา และอย่ามัวแต่เอะอะก็จะส่งแต่สติ๊กเกอร์ไลน์ไปเพียงอย่างเดียว จนอีกฝ่ายเกิดความหงุดหงิดรำคาญใจ หาว่าเราคิดอะไรไม่เป็น ถามอะไรไป ก็ตอบออกมาเป็นประโยคแบบเคลียร์ๆ ไม่ได้ ซึ่งผลเสียตกอยู่ที่ใคร ก็ตกอยู่กับทั้งสองฝ่าย ทั้งผู้ส่ง และผู้รับ แถมยังทำให้กระบวนการสื่อสารนั้นๆ ล้มเหลวไม่เป็นท่า

หากปัญหาการสื่อสารล้มเหลวไม่เป็นท่านี้ เกิดขึ้นในระดับบุคคลซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนลุกลามไปถึงระดับกลุ่มก้อน ระดับองค์กร บานปลายเป็นปัญหาในระดับชุมชน สังคม ประเทศ ไปจนถึงระดับโลก คิดดูว่าเราจะเสียเวลาอันมีค่าเพื่อการพัฒนาประเทศชาติและสังคมโลก ไปกับการตามแก้ไขความเข้าใจผิดอันเกิดจากการสร้างความหมายและตีความหมายของสติ๊กเกอร์ไลน์แบบบิดเบี้ยวไปนี้มากมายเพียงใด

หากเป็นอย่างนี้แล้ว เชื่อได้เลยว่า ความแตกแยกอาจค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ส่วนสังคมใดที่เกิดความแตกแยกมาก่อนหน้านี้แล้ว อาจพบว่ารอยแตกแยกนั้นแผ่ขยายกว้างใหญ่มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม มากเสียจนมิอาจผสานกันเป็นเนื้อดินก้อนเดียวกันได้เหมือนครั้งที่เคยเป็นมา

อดีตผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ ปัจจุบันเป็นรองหัวหน้างานสื่อสารองค์กร ที่คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) มหาวิทยาลัยมหิดล พูดคุยทักทาย รวมทั้งแลกเปลี่ยนเรื่องราวดีๆ แก่กันได้ที่ https://www.facebook.com/thanaroht