สีสัน ความหมาย ตัวตน

โดย...มัลลิกา

สีสัน ความหมาย ตัวตน ไม่มีคำไหนที่จะขึ้นต้นประโยคสำหรับการจะชวนคุณผู้อ่านไปชมนิทรรศการ “สีสัน ความหมาย ตัวตน” (Color Identities Exhibition) เท่ากับคำนี้ เพราะมันเป็นสารที่ศิลปินสร้างขึ้นมาสื่อสารกับผู้ชมได้อย่างชัดเจน ตรงไปตรงมาที่สุด

 “กิติก้อง ติลกวัฒโนทัย” จบปริญญาตรีศิลปบัณฑิต ภาพพิมพ์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท สาขาการพิมพ์ ที่ The College of Fine Arts, University of New South Wales, Australia. ศิลปินที่สวมหมวกหลายใบ เป็นทั้งอาจารย์ นักธุรกิจ ไดเรกเตอร์ ผู้บริหาร ผู้ก่อตั้ง Chiang Mai Art on Paper (C.A.P.) จ.เชียงใหม่ สตูดิโอก่อตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุน ศึกษา และพัฒนา ศิลปะการพิมพ์

 สิ่งที่ “เขาทำ” จึงเป็นที่มาของคำถามในสิ่งที่ “เขาเป็น” ซึ่งงานทั้งหมดไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทหน้าที่ใด ล้วนเกี่ยวโยงกับศิลปะทั้งสิ้น

 นับเป็นเวลาสิบกว่าปีที่ชีวิตของเขาเติบโตควบคู่ไปกับการทำงานศิลปะ และสิ่งที่พบเจอ มีความทรงจำเก็บไว้ก็ล้วนแต่มีอิทธิพลส่งผลให้เกิดเป็นงานศิลปะที่เขาถ่ายทอดออกมาในครั้งนี้  

 “ผมอยากให้งานชุดนี้สื่อทุกอย่างที่ผมเป็น ผมทำในสิ่งที่ผมรัก มีความสุข เมสเซจนี้ถูกส่งไปคนเข้าใจก็จบ แต่ถ้าบางคนไม่เข้าใจ ดีไซน์ว่าผมเป็นใคร ทำอะไร บางคนพยายามหาความหมาย ผมเลยยกตัวอย่างว่า คนหนึ่งคนมีหลายบทบาทหน้าที่ แล้วผมจริงจังจนทุกหน้าที่มีบทบาทสำคัญหมด คนอื่นมองยังไงผมไม่รู้ แต่ระหว่างที่ผมจะทำและทำงานชุดนี้ ผมก็ได้ตั้งคำถามและตอบคำถามกับตัวเอง”

 “สี” เป็นสัญลักษณ์ ที่ศิลปินนำมาแทนค่าความหมาย และสีมีอิทธิผลต่อชีวิต จนหล่อหลอมเป็นตัวตนของเขา โดยแบ่งผลงานออกเป็น 3 ซีรี่ส์ คือ Blue Obsession, Yellow Affair และ Color Identities

 สร้างสรรค์ด้วยกระบวนการทางความคิดเชิงทดลอง ใช้เทคนิคภาพพิมพ์แสดงรูปลักษณ์นามธรรม เพื่อค้นหาความหมายเชิงนามธรรม ของคำว่า “ตัวตน”

 “ขณะที่ผมทำงาน ผมก็ได้รับรู้ไปด้วยว่า ทำไมผมถึงเลือกใช้สีนี้ มันมีความหมายยังไง อย่างสีเหลือง ย้อนไปหาประสบการณ์เก่าๆ มีความทรงจำ คุณแม่ชอบชุดสีเหลือง และจับผมใส่ชุดสีเหลือง เหมือนเราขุดย้อนไปหาอดีต ผมเริ่มรู้สึกคิดถึงคุณแม่ คุณแม่อยู่กับใครมักมีความสดใส ค่าของสีเหลืองไปอยู่กับสีอะไรก็ตามสีนั้นจะเปล่งประกายไปด้วย แต่ผมใช้สีเหลืองเป็นสมการหลัก นั่นเป็นก้อนไอเดียเริ่มต้น ไม่ใช่การหาตัวตน ประกาศตัวตนกับสังคม ที่จริงมันคือความงามที่เราใช้มาจากประสบการณ์

 “การลุ่มหลงในสีน้ำเงิน ผมไม่เคยตรวจสอบตัวเองว่าทำไมถึงชอบ จนตอนทำไปเรื่อยๆ จึงรู้สึกว่า อาจเป็นความทรงจำในวัยเด็ก ชอบดูหนังยอดมนุษย์ ผมว่าผมเกิดความประทับใจมาจากวัยเด็ก เมมโมรี่ข้างในถูกนำมาใช้ตลอดเวลา แล้วสีน้ำเงินรู้สึกถึงความสง่า ไว้เนื้อเชื่อใจ เป็นเรื่องจิตวิทยาของสี แล้วเส้นในงานดูเหมือนถูกดูด หลุ่มหลง

 “ชุดสุดท้าย เป็นสีรสนิยมของตัวเองทั้งหมด ดึงเฉดสีที่ชอบมาใช้เป็นหลัก ผสมให้เกิดเป็นรูปทรง เป็นการจับคู่สีจากประสบการณ์”

 งานชุดสุดท้าย มีเหตุผลของการเกิดสี ต่างจากสองชุดเป็นอารมณ์ ประสบการณ์ ความทรงจำ ความประทับใจ โดย Blue Obsession เป็นงานจิตรกรรมสีอะครีลิก ที่เหลือเป็นจิตรกรรมใช้เทคนิคภาพพิมพ์ 

 ในระหว่างเวลา 1 ปี ที่กิติก้องสร้างงานชุดนี้ เขาได้เห็นตัวตน ไม่เพียงสิ่งที่กระทำออกไปให้เกิดการรับรู้แก่ผู้อื่น ทว่าได้สำรวจจิตใจของตัวเองด้วย

 “เวลาผมทำงานจะมีแฮปปี้แอกซิเดนต์ บางครั้งเราเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นโดยความไม่ตั้งใจ แปรค่าขึ้นในมุมมองของเรา อยู่ที่เรามองเรื่องนั้นบวกหรือลบ มันจะขยายผลเกิดเป็นปรากฏการณ์ใหม่ขึ้นมา นำมาปรับใช้ในชีวิตจริงได้ด้วย บางครั้งมีปัญหาเกิดขึ้นในชีวิต เราไม่มองเป็นปัญหา มันเป็นข้อดีจากอะไรบางอย่าง ขยายผลออกมา มันจะกลายเป็นด้านความงามดีๆ ตลอดเวลา

 “อย่างช่วงแรกที่ทำ งานทำไมออกมาแบบนี้ ไม่ใช่แบบที่เรากำหนด บางอย่างเราไม่สามารถควบคุมได้ เราต้องหัดแปรค่าตัวเราเองลื่นไหลไปกับมันให้ได้ เพราะที่สุดชีวิตไม่ได้เป็นอย่างที่เราต้องการเสมอ เราจะเปลี่ยนวิธีคิดอย่างไร เราต้องแก้ปัญหา มองปัญหาให้เป็นผลประโยชน์ เป็นสิ่งที่เรียนรู้มาจากการทำงาน”

 งานชุดนี้ไม่ได้แสดงถึงตัวตนของศิลปินเพียงผู้เดียว หากแต่เมื่อคุณถูกดึงดูดเข้าไปในพลังแห่งสี คุณอาจจะค้นพบตัวตน และความหมายของตัวเองก็เป็นได้