เปิบแต่เด็ก

ถ้าให้บรรยายถึงรสชาติของเมนูอาหารกลางวันที่แม่ครัวหัวป่าของแต่ละโรงเรียนบรรจงปรุงรสเสิร์ฟให้เด็กๆ รับประทานแล้ว

สำหรับบ้านเราเชื่อว่าร้อยทั้งร้อยคงส่ายหน้าให้กับหน้าตาและรสชาติที่ไม่น่าอภิรมย์ของอาหารจานหลุม ประกอบกับเมนูที่แสนจำใจอย่างไข่พะโล้ ต้มจืด หรือไม่ก็ไข่เจียวแล้ว ไม่ต้องพูดถึง

ผิดกับเด็กๆ แดนปลาดิบ ที่บางอารมณ์อาจจะเบื่อกับเมนูปั้นสารพัดหน้าไปบ้าง แต่อย่างน้อยในแต่ละเทอม คุณหนูๆ ก็จะได้ลิ้มรสเมนูหายาก ชวนน้ำลายสอ

ผลสำรวจล่าสุดของสำนักข่าวเคียวโด พบว่า 1 ใน 6 ของโรงเรียนรัฐบาลกว่า 5,000 โรง จากทั้งหมด 29,600 โรงทั่วประเทศ ใช้เนื้อปลาวาฬปรุงอาหารเที่ยงให้นักเรียนอย่างน้อย 1 ครั้งต่อปีงบประมาณ

งานนี้ก็ไม่ใช่เพราะสถานศึกษาในญี่ปุ่นใจป้ำ ทุ่มทุนซื้อเนื้อวาฬมาให้เด็กๆ ได้ลิ้มรส

แต่เป็นเพราะโรงเรียนเหล่านี้ แอบซิกแซ็กกับศูนย์วิจัยซีเตเชียนที่คิดไม่ซื่อ ต่อหน้าก็บอกว่าล่าปลาวาฬเพื่อนำมาศึกษาทางวิทยาศาสตร์ แต่เบื้องหลังกลับนำเนื้อปลาวาฬมาขายให้แก่เทศบาลท้องถิ่นต่างๆ เพื่อนำไปปรุงอาหารในโรงเรียนด้วยราคาถูกแสนถูก หรือเพียง 1 ใน 3 ของราคาตลาดเท่านั้น

มีผลสำรวจออกมาชี้ช่องแบบนี้ เห็นทีคราวหน้าถ้าผู้ปกครองรายใดเกิดน้ำลายสอ อยากเปิบเมนูหายากนี้ขึ้นมาเมื่อไหร่ คงต้องปีนรั้วหนีเข้าโรงเรียนซะแล้ว