
ตามรอยความคิด "ระหว่างก้าว"
เมื่อความคิดระหว่างเดินทางล้นออกมาเป็นตัวหนังสือ เธอจึงรวบรวมมันไว้อยู่ในเพจเฟซบุ๊ก ระหว่างก้าว - While We Walk พร้อมคำนิยามสั้นๆ
โดย...รอนแรม ภาพ : ธนิสรา เรื่องเดช
เมื่อความคิดระหว่างเดินทางล้นออกมาเป็นตัวหนังสือ เธอจึงรวบรวมมันไว้อยู่ในเพจเฟซบุ๊ก ระหว่างก้าว - While We Walk พร้อมคำนิยามสั้นๆ
"เรื่องราวดีๆ อยู่ระหว่างบรรทัด เรื่องเล่าดีๆ อยู่ระหว่างก้าว"
จากการตกตะกอนความคิดของ กุ๊งกิ๊ง-ธนิสรา เรื่องเดช นักเขียนและบรรณาธิการฝ่ายดิจิทัล นิตยสารไลฟ์สไตล์ แอนด์ ทราเวล
ก่อนเพจระหว่างก้าวจะใช้ชื่อนี้ กุ๊งกิ๊งตั้งใจสร้างเพจขึ้นเพื่อเก็บเรื่องราวท่องเที่ยวเสมือนเป็นไดอารี่ และเพื่อให้เพื่อนๆ ได้อ่านประสบการณ์ของตนจากภาพและบันทึกเหล่านี้
"ตอนแรกตั้งใจจะเป็นที่เก็บเรื่องเก็บภาพของตัวเอง แต่ทำไปทำมาก็เริ่มรู้สึกไม่อยากทำให้เพจนี้เป็นส่วนตัวจนเกินไป" โดยครั้งแรกเธอใช้ชื่อ GG Journey
"จากทำให้เพื่อนอ่าน พอเพื่อนแชร์เพื่อนแท็กก็เริ่มมีคนอื่นเข้ามาอ่าน บังเอิญวันที่เดินเล่นในกรุงเทพฯ นั่นแหละ ไม่ได้ไปไหนไกลเลย เหมือนเดินไปเรื่อยๆ แล้วความคิดมันก็ฟุ้งขึ้นมาระหว่างก้าวที่เราเดินไป เหมือนเวลาเราไปเที่ยว เราได้นั่งรถ เวลาที่เราได้คิดมากที่สุดก็คือช่วงที่นั่งรถ นั่งเครื่องบิน หรือระหว่างเดินทาง"
แต่ละโพสต์จะเป็นเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นหลังจากที่เธอกลับมา ทั้งทริปงานและทริปส่วนตัวสัดส่วนครึ่งๆ โดยอาชีพนักเขียนเรื่องท่องเที่ยวที่เธอทำอยู่นั้น กลับนำมาใช้ได้ไม่ทั้งหมดกับการเขียนโพสต์เฟซบุ๊ก
"แมกกาซีนท่องเที่ยวเรามุ่งที่จะนำเสนอให้คนอ่านรู้ว่าพอไปเที่ยวแล้วต้องไปทำอะไรบ้าง แต่จุดประสงค์ที่เราสร้างเพจนี้ขึ้นมา เพราะเรารู้สึกว่ามันยังมีบางอย่างที่ไม่ใช่เราไปทำอะไรหรือกินอะไร แต่ไปแล้วเรารู้สึกอย่างไร มันเป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่า เช่น บรรยากาศแบบนี้ให้ความรู้สึกแบบไหน มีความคิดอะไรขึ้นมา ณ ขณะนั้นบ้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่เราใส่ลงไปในงานแมกกาซีนไม่ได้ เราก็ดึงมาใส่ตรงนี้แทน"
ความคิด ความรู้สึก ณ ช่วงเวลานั้น ถูกถ่ายทอดลงในเพจที่เธอเริ่มทำอย่างจริงจังเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ด้วยความคิดอยากแชร์ให้คนหมู่มากได้อ่าน แม้ว่าจะมีคนไลค์ไม่มากเท่ากับเพจท่องเที่ยวอื่นๆ ก็ตาม เธอกล่าวว่า วันนี้เธอหมั่นถ่ายทอดความคิดระหว่างทาง เพื่อหวังแบ่งปันแก่ผู้ที่อาจคิดและรู้สึกเหมือนกัน โดยเริ่มจากจำนวนคนอ่านน้อยๆ ก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และมีการตอบสนองกันระหว่างเธอกับผู้อ่านมากขึ้นด้วย
“บางทีก็คิดเหมือนกันว่าคนอ่านจะอยากอ่านความคิดความรู้สึกของเราหรือเปล่า มันอาจจะไม่ใช่ฟีลลิ่งของเขา เพราะเขาไม่เคยไปอยู่ตรงนั้น แต่มันอาจจะเป็นฟีลลิ่งที่ตรงใจเขาในขณะที่เขาอยู่ที่อื่น หรือมันอาจทำให้เขาคิดถึงที่ที่หนึ่งที่เคยไปอยู่และเคยรู้สึกคล้ายกัน คนส่วนใหญ่อาจไม่ค่อยแสดงความรู้สึกและเรียบเรียงมันออกมาแค่นั้นเอง” เธอเพิ่มเติม
โพสต์ดอยหลวงเชียงดาว น่าจะเป็นทริปที่ทำให้ยอดไลค์เพิ่มมากที่สุด เพราะเป็นสถานที่ที่คนอยากไป ไปไม่ยาก และถ่ายรูปมุมไหนก็สวย กุ๊งกิ๊งเล่าว่า เธอเขียนเรื่องทริปดอยหลวงเชียงดาวอย่างเข้มข้น เพราะที่นั่นมีแต่ธรรมชาติ ไม่มีสัญญาณมือถือ พอเธอคิดอะไรออกก็จะจดเก็บไว้ ทำให้เนื้อหาที่ออกมาละเอียดและน่าติดตาม รวมถึงทริปขับรถเที่ยวเองที่นิวซีแลนด์ที่ในตอนนั้นยังมีคนรีวิวไม่มาก ก็ทำให้มีคนติดตามเธอมากขึ้น
ส่วนการต่อยอดไปสู่อาชีพนักรีวิวเป็นเรื่องที่เธอไม่เคยคิดถึง เพราะทุกคำพูดที่เธอเขียนไว้ไม่ได้ทำเพื่อตอบสนองใคร แต่เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำและเผื่อเป็นประโยชน์ต่อคนที่บังเอิญมองเห็นเท่านั้นเอง
“พอเรากลับมาจากที่ไหนก็แล้วแต่ เราอยากกลับมาเล่าให้คนฟัง ดังนั้นมันจะยากมากที่จะเล่าให้ทุกคน การทำเพจจึงเป็นช่องทางที่ใครก็ได้เข้ามาอ่านเหมือนเราเล่าให้เพื่อนฟัง”
เพจท่องเที่ยวเกิดใหม่มักปรากฏขึ้นชวนให้กดไลค์ แต่เพจ "ระหว่างก้าว" ยังคงขายตัวตน โดยไม่ใช้ตัวช่วยแต่อย่างไร เพื่อเป็นพื้นที่เล็กๆ ให้คนที่พบได้เจออะไรบางอย่างที่สะกิดใจ และอยากกดไลค์ติดตามความคิดของเธอ







