สิ่งดีๆที่มีให้ดู

อยากดูอะไรที่ดีๆ ตอนนี้ก็มีเพิ่มขึ้น อย่างแรกเป็นเรื่องที่กึ่งตั้งใจกึ่งบังเอิญ คือวันหยุดไปเที่ยวคลองระแหง ก็เหมือนเคยครับไปกินแปโภชนา

เรื่อง / ภาพ สุธน สุขพิศิษฐ์

อยากดูอะไรที่ดีๆ ตอนนี้ก็มีเพิ่มขึ้น อย่างแรกเป็นเรื่องที่กึ่งตั้งใจกึ่งบังเอิญ คือวันหยุดไปเที่ยวคลองระแหง ก็เหมือนเคยครับไปกินแปโภชนา ตอนนี้ อบต.คลองระแหง เขาปลุกชีพชุมชนริมคลองหรือตลาดเก่าริมคลองให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีร้านค้าแผงลอยขายอาหารเล็กๆ น้อยๆ และขายผลไม้ คงต้องใช้เวลาหน่อย โชคดีที่มีคนตั้งใจไปกินแปโภชนาเยอะพอประมาณ พอกินเสร็จก็เดินเล่นดูตลาดเก่า ซื้อของติดมือกลับมาบ้าง

ทีมผมกินเสร็จก็เถลไถล วิ่งลอดถนนเส้นหลักแล้วเลาะริมคลองขึ้นไปเรื่อยๆ เห็นคลองยังดี น้ำใสมีบัวหลวง บัวสาย ประดับคลอง มียอจับปลา ทางอีกซีกของถนน มีบ้านเรือนประปรายและหลังบ้านเป็นทุ่งนา อยู่แถวนี้น่าจะพบสุข และจะปลอดทุกข์ยิ่งขึ้นถ้าไม่อ่านหนังสือพิมพ์เรื่องการเมือง วิ่งกันไปเรื่อยๆ ก็เจออยู่ 3 อย่างมีคลอง สวน และนา แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าเดี๋ยวนี้มีบ้านเรือนปลูกทรงใหม่ๆ ใหญ่เยอะเหมือนกัน

ไม่รู้วิ่งอีท่าไหนทะลุบางบัวทอง แล้วเห็นป้ายวัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ หรือวัดเล่งเน่ยยี่ 2 ก็นึกขึ้นได้ว่าอยากมาวัดนี้มานานแล้ว วัดนี้อยู่กลางย่านชุมชนบางบัวทองเลย เห็นอาคารจีนใหญ่เด่นมาก มีที่จอดรถเรียบร้อยเหลือเฟือ

ลักษณะอาคารเป็นจีนที่สูงใหญ่มาก ปกติผมเป็นคนแพ้บันได แต่ด้วยความที่ก่อสร้างได้สวยจับใจ จึงอยากดูให้ละเอียด จึงค่อยๆ ไต่ และเดินดูช้าๆ น่าทึ่งมากครับตั้งแต่การวางแปลนของสถาปัตยกรรมจีน ต้นไม้ที่ปลูกกับพื้นปลูกต้นไผ่ ซึ่งใช้เป็นทั้งการตกแต่งและบังสายตาและกรองลม ต้นไผ่กับความเป็นจีนนั้นเป็นสิ่งที่แยกกันไม่ออก

อาคารใหญ่ด้านหน้าที่เป็นพระอุโบสถนั้นเป็นอาคารประธาน ซึ่งจะต้องเดินขึ้นบันไดขึ้นไป แต่ตรงกลาง และปีกซ้าย ขวา ของแนวคั่นบันไดนั้นมีรูปประติมากรรมรูปมังกรล่อแก้วยาวขึ้นไปสุดบันไดขั้นสุดท้าย จะต้องมีรูปประติมากรรมมังกรนี้ไว้ครับ เพราะถือว่ามังกรจะปะทะหรือป้องกันพลังร้ายที่จะพุ่งไปสู่ตัวพระอุโบสถ รูปประติมากรรมนี้แกะด้วยหินแกรนิตฝีมือเยี่ยม จากพระอุโบสถก็มีอาคารอีกระดับหนึ่งสูงขึ้นไปอีก เป็นพระวิหารจากระดับนี้ก็ยังมีอาคารพระโพธิสัตว์หมื่นองค์ จังหวะการวางตำแหน่งอาคารตามลำดับขั้นนั้นยอดเยี่ยมครับ

มาถึงเรื่องรายละเอียดนี่สุดยอด ทุกอย่างประณีตไม่ตกหล่น ตั้งแต่ลายบัวตีนเสาก็มีการแกะลาย ผนังก็มีการแกะลายนูนต่ำ ชายคาที่ทำเหมือนค้ำยันชายคานั้นซ้อนเป็นชั้นๆ บัวหัวเสาตรงลูกกรงนั้นเป็นลายเมฆ ฝีมือทั้งนั้น และสื่อให้เห็นว่าหินแกรนิตซึ่งเป็นหินที่แข็งนั้นยังถูกแกะให้อ่อนโยนมีชีวิตชีวาได้ ลวดลายสีใต้ชายคานั้นก็สุดๆ ใช้สีที่ขัดแย้งแต่สมดุล เขียว แดง เหลือง เขียว ฟ้า ถูกนำมาใช้รวมกัน มีศิลปะจีนเท่านั้นที่กล้าหาญและทำน่าดูมาก ถึงห้องโถงจะมีฝ้าปิด ตรงโครงหลังคาตรงทางขึ้นลงจะเห็นลักษณะโครงสร้างคานหลังคาจีน

ผมบอกได้เลยว่าที่นี่เป็นอาคารจีนชั้นหนึ่ง ทุกอย่างไม่มีหลุดหรือเกินแม้กระทั่งโคมไฟแขวนใต้หลังคาทางเดินบนอาคารชั้นสูงสุดยังเป็นโคมจีน ไม่เพียงแต่ฝีไม้ฝีมือเป็นจีนแล้ว วัสดุแทบทุกอย่างมาจากจีน กระเบื้องหลังคาจะเห็นดินและการเผาเคลือบเนี้ยบมาก นี่เป็นครูทางศิลปะและสถาปัตยกรรมจีนได้เลย ผมชอบสถาปัตยกรรมจีนทั้งอาคารศาสนสถานและอาคารที่อยู่อาศัย อาคารศาสนสถานเก่าๆ ในเมืองไทย ส่วนใหญ่เป็นอาคารขนาดเล็ก เช่นศาลเจ้า ซึ่งถ้ามีอายุเก่าหน่อยก็ต้องมีการซ่อมแซมและมักจะถูกมือซ่อมชอบเอาความใหม่เข้าไปเติม มีศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิมที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงด้านข้างวัดกัลยาณมิตร ฝั่งตรงข้ามกับปากคลองตลาด ศาลเจ้าแห่งนั้นอายุ 200 ปี ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมจีนที่ไม่ถูกมือซ่อมเลย มีคนศรัทธามีเงินจะซ่อมใหญ่ เมื่อเสี่ยงเซียมซีขอซ่อมจากเจ้าแม่ทีไร ไม่เคยประสบความสำเร็จ ไม่ว่าใครและไม่ว่าเมื่อไหร่ไม่เคยได้ซ่อม ต้องขอบคุณเจ้าแม่จริงๆ ไปดูที่นั่นทั้งสวยและขลังดี

นั่นเป็นที่หนึ่งของสถาปัตยกรรมจีนที่มีความเป็นจีน ถึงจะเล็กไปหน่อยแต่ก็ยังคุณสมบัติครบถ้วน เสียดายว่ารูปแบบสถาปัตยกรรมจีนที่เป็นที่อยู่อาศัยนั้นเคยมีหลายที่ทั้งกรุงเทพฯ และสงขลาถูกเปลี่ยนสภาพไปเกือบหมดเสียดายครับ ทั้งหมดนี่เป็นของดีอย่างแรกที่ได้ดู

อย่างที่สอง ผมเคยหงุดหงิดรายการอาหารทาง TV มานานแล้ว ซึ่งทุกสถานีก็รู้ว่าจำเป็นต้องมีอยู่ในผังรายการนี้อยู่ด้วย ส่วนใหญ่เป็นการแนะนำร้านอาหารแล้วใช้ดาราหรือนักแสดงมาเป็นคนดำเนินรายการ หรือมีบางคนไม่ได้เป็นดาราหรือนักแสดง ก็ทำตัวเป็นนักล่าหาของกินแสดงท่าทางตลกรับประทาน แล้วสูตรสำเร็จคือเอาเจ้าของร้านอาหารมานั่งคุยเรื่องอาหารของร้านและมีอาหารเต็มโต๊ะ พวกดารานักแสดงชิมไม่รู้กี่ร้อยกี่พันครั้งพูดได้คำเดียวว่าอร่อยแล้วลาเจ้าของร้าน ไม่เคยให้ความรู้กับคนดูเลยว่า ที่มาที่ไปของที่กินๆ นั้นมีรากเหง้าเป็นอย่างไร วัฒนธรรมทางสังคมที่เป็นบ่อเกิดของอาหารอย่างนั้นอย่างโน้นนั้นมาด้วยเหตุผลอะไร สิ่งแวดล้อมที่เป็นปัจจัยของอาหารก็ไม่เคยเอามานำเสนอ

ดาราหรือนักแสดงโดยธรรมชาติคือโชว์รูปลักษณ์ของตัวเองมากกว่าเอาความรู้มาโชว์ ถ้าหวังจะได้อะไรเป็นแก่นสารบ้างต้องเลิกดู เว้นเสียว่าถ้าอยากดูว่าเขาหนุ่มขึ้นสาวขึ้นก็ไม่ผิดหวัง

แต่ตอนนี้มีของดีแล้ว มีรายการชื่อ กิน อยู่ คือ ไม่รู้มาคล้องกับชื่อคอลัมน์ผมได้อย่างไร อยู่ในทีวีไทย มาจัดชนกับเวลาข่าวตอน 7 โมงเช้าเสียด้วย ผมว่าทีวีไทยกล้าหาญมากที่เอารายการนี้มาชนกับรายการข่าวช่องอื่นๆ ผมว่าคนเบื่อแล้วครับที่ตื่นเช้ามาก็ดูแต่การเมือง ฆ่า ปล้น หนักศีรษะแต่เช้า แล้วรายการ กิน อยู่ คือ ชื่อก็บอกว่าเป็นเรื่องกิน มีคนมาทำอาหารให้ดู มีอาหารยากอาหารง่าย แปรรูปหรือถนอมอาหารบ้าง พาไปดูแหล่งอาหารบ้าง มีเรื่องทางโภชนาการบ้าง มีเรื่องสิ่งแวดล้อมบ้าง มีการตั้งประเด็นได้ความรู้แต่ก็ดูเพลิน น่าดูครับ ผมอยากให้ช่องอื่นเขาทิ้งความน่าเบื่อจำเจจากการดำเนินรายการแบบเน่าๆ ได้แล้ว

ของดีอย่างสุดท้าย ระยะนี้ตามต่างจังหวัดโดยเฉพาะจังหวัดที่มีสวนผลไม้ จะจัดงานเทศกาลผลไม้ ส่วนใหญ่เป็นเสาร์และอาทิตย์ น่าไปเที่ยวครับ ไปโดยไม่ต้องหวังอะไรมาก จะมีผลไม้ตามที่ออกมา และต้นไม้ต่างชนิดสำหรับให้คนซื้อมาปลูก อาจจะมีเฟอร์นิเจอร์ไม้ อาจจะมีการขายอาหาร อาจจะมีสวนสนุกแบบงานวัด คละๆ กันไป หากเราไม่ชอบหรือว่าดูเชยหรือดูไม่น่ากินไม่ต้องคิดมากครับ คนจัดเขาอยากให้คนหลายๆ กลุ่มชอบ ออกไปเที่ยวแล้วไม่ต้องตั้งเข็มเฉพาะงานเทศกาล ไปดูวิวข้างทาง หาของกินแปลกๆ จากที่กินประจำ เท่านี้ก็คุ้มแล้วครับ มีที่ไหนรีบไปดีกว่าครับ