เรื่องแฟนตาซี สีสันวัฏจักรชีวิต

โดย...แหนง-ดู

ผลงานแอนิเมชั่นซึ่งสตูดิโอจิบลิร่วมสร้างกับต่างชาติ โดยมี ไมเคิล ดูด็อค เดอวิท ชาวเนเธอร์แลนด์-อังกฤษ เป็นผู้กำกับ เมื่อออกฉายที่เทศกาลหนังเช่นที่เมืองคานส์ก็ได้รับการตอบรับอย่างยอดเยี่ยม ทั้งยังกลายเป็นหนึ่งในหนังที่มีชื่อเข้าชิง Animated Feature Film บนเวทีออสการ์ปีนี้ด้วย

ไมเคิล ดูด็อค เดอวิท ซึ่งเคยได้รับรางวัลออสการ์สาขาแอนิเมชั่นขนาดสั้นจากเรื่อง Father and Daughter เมื่อปี 2000 ผลงานของเขานั้นเข้าตา ฮายาโอะ มิยาซากิ ตำนานแห่งจิบลิ ตามมาคือการได้ทำงานร่วมกัน และ The Red Turtle เป็นหนังยาวเรื่องแรกของไมเคิล

พล็อตเรื่องของ The Red Turtle นั้นเรียบง่ายมากๆ หลังจากเรือแตก ชายคนหนึ่งต้องติดเกาะร้าง เขาใช้ความเข้มแข็ง กล้าหาญ ความเฉลียวฉลาดเพื่อมีชีวิตอยู่ ก่อนจะได้พบกับสิ่งที่คาดไม่ถึงคือ เต่าสีแดงซึ่งทำลายแพที่เขาต่อขึ้นเพื่อเดินทางออกจากเกาะ ต่อมาเต่านั้นก็กลายร่างเป็นหญิงสาว ความผูกพันจึงเกิดขึ้นพร้อมกับความพยายามมีชีวิตรอดบนเกาะร้างแห่งนั้น

 

The Red Turtle เป็นแอนิเมชั่นที่ไม่มีบทพูด มีเพียงเสียงน้ำ ลม นก ฯลฯ เคล้าคลอกับเสียงสกอร์ของ ลอเรนต์ เปเรซ เดล มาร์ เป็นหนังที่เรียบง่าย ไร้กาลเวลา ไม่มีประเทศ จังหวะของการเล่าเรื่องนั้นราวกับเป็นร่ายบทกวี

ความโดดเด่นคือ ภาพอันงดงาม ไม่ใส่รายละเอียดมากมายนัก สีสันสะอาดไม่ฉูดฉาด ใช้แสงและเงาได้อย่างน่าสนใจ แม้ไม่มีบทพูด และมีตัวละครเพียงแค่ไม่กี่ตัว แต่หนังก็มีพลังสร้างความตื่นเต้นน่าติดตามได้ ดีที่สุดของหนังเรื่องนี้คือ เปิดโอกาสให้เราใช้จินตนาการอย่างไม่จำกัด ทุกอย่างเป็นไปได้

สำหรับแฟนๆ จิบลิพวกเขาจะพบกับกลิ่นอายรสชาติซึ่งแตกต่างออกไปจากที่เคยได้สัมผัส ความเชื่อมโยงของหนังเรื่องนี้กับผลงานค่ายจิบลิที่ออกมาก่อนหน้า คือการให้ความสำคัญกับเรื่องโลกธรรมชาติในฐานะผู้สร้าง ซึ่งธรรมชาติก็ยังเป็นตัวละครหลักใน The Red Turtle หนังเรื่องนี้ยังเผยมุมเกรี้ยวกราดโหดร้ายของธรรมชาติ ซึ่งเน้นให้ภาพการดำรงอยู่ร่วมกันของสรรพสิ่งยิ่งงดงาม

 

ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นแอนิเมชั่น แต่ The Red Turtle ก็ไม่จัดเป็นหนังครอบครัว เป็นงานที่น่าจะเหมาะกับผู้ใหญ่มากกว่าเด็กๆ  นอกจากเรื่องแฟนตาซีเล็กน้อยแล้ว ที่เหลือหนังเล่าความจริงของวัฏจักรชีวิตล้วนๆ หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบลง บางคนอาจจะใคร่ครวญครุ่นคิดว่า 80 นาทีที่ผ่านไปนั้น เราได้ผ่านประสบการณ์อะไรมา และหนังบอกอะไรกับเรา

ก่อนจะสรุปกับตัวเองแบบง่ายๆ ว่า “ชีวิต (และโลก) มันก็เป็นอย่างนี้” ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องแฟนตาซีเกิดขึ้นเป็นสีสัน ซึ่งทำให้แต่ละชีวิตแตกต่างกันไป และไม่ว่าเราจะกลัว จะเผชิญหน้า จะหลบซ่อน หนี หรือปล่อยให้เป็นไป ชีวิตและธรรมชาตินั้นมีคำตอบสุดท้ายอยู่แล้ว