เรื่องสองเราในเกาหลี

หนังฟีลกู๊ดจากค่ายจีทีเอช กลับมาทำให้หัวใจคนดูพองโต คราวนี้ถึงคิวโรแมนติกคอมมิดีปนเศร้าเรื่อง กวน มึน โฮ ผลงานกำกับของ โต้งบรรจง ปิสัญธนะกูล (ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ) โดยได้แรงบันดาลใจมาจากพ็อกเกตบุ๊กขายดีชื่อ “สองเงาในเกาหลี” ของนักเขียนหนุ่มชื่อดัง ทรงกลด บางยี่ขัน

โดย....อินทรชัย พาณิชกุล

ตัวหนังสือเล่าถึงประสบการณ์จริงของผู้เขียน... ชายขี้เหงาที่เดินทางไปเที่ยวประเทศเกาหลีใต้เพียงลำพัง บังเอิญได้พบกับหญิงสาวชาติเดียวกันที่ไม่รู้จักมาก่อน แต่สุดท้ายกลับกลายมาเป็นเงาของกันและกัน และร่วมตะลุยแดนกิมจิอย่างสนุกสนาน คล้ายๆ กับสารคดีท่องเที่ยว แต่ก็โรแมนติกจนอดคิดว่าเป็นนิยายรักไม่ได้

ขณะที่ตัวหนังดัดแปลงบทไปค่อนข้างเยอะ แม้จะเป็นเรื่องของคนแปลกหน้าสองคนมาอยู่ร่วมกันในระยะเวลาสั้นๆ เหมือนกัน แต่ตัวหนังจะเน้นสไตล์โรแมนติกคอมมิดีมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่ง (เต๋อฉันทวิชช์ ธนะเสวี) เดินทางไปเที่ยวเกาหลีเพียงลำพังแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก เขาเป็นคนเดียวในกรุ๊ปทัวร์ที่ไม่มีครอบครัวและคนรักมาด้วย เวลาผ่านไปแบบมึนๆ และค่อนข้างน่าเบื่อ จนคืนหนึ่งหลังเมาสลบอยู่หน้าเกสต์เฮาส์แห่งหนึ่งกลางกรุงโซล พลันได้พบกับหญิงสาว (หนูนา–หนึ่งธิดา โสภณ) ผู้เดินทางมาย่ำแดนกิมจิตัวคนเดียวเช่นกันโดยบังเอิญ

ในที่สุดด้วยเหตุผลบางประการ ทั้งคู่จึงต้องจับพลัดจับผลูกลายมาเป็นคู่หูร่วมทริปท่องเที่ยวครั้งนี้ด้วยกัน โดยสองฝ่ายต่างยินดีที่จะไม่รู้จักกันแม้แต่ชื่อ

เมื่อหนุ่มผู้กวนโอ๊ย ปากร้ายและขวางโลก มาพบกับหญิงสาววัยใสไร้เดียงสา อารมณ์บ่จอย เหตุการณ์มันๆ จึงเกิดขึ้นตลอดทั้งทริป ไม่ว่าจะกิน เที่ยว นอน... เมาด้วยกัน จากคนแปลกหน้ากลายเป็นคุ้นเคยสนิทชิดเชื้อ ต่างฝ่ายเริ่มเปิดใจของกันและกัน คุยกันทุกเรื่อง ถึงขั้นแลกความลับในชีวิตกัน ความสัมพันธ์ก็ขยับใกล้เข้ามาทีละนิด จนท้ายที่สุดก็ก่อกำเนิดเป็นความผูกพันอันแนบแน่น

เสน่ห์ของภาพยนตร์เรื่องนี้อาจจะกล่าวได้เต็มปากว่า ใครที่ดูหนังจบ คงหลงรักเต๋อกันทั้งโรง เพราะความหล่อน่ารัก ความ “กวน teen” และมุขฮาที่เรียกเสียงหัวเราะลั่นได้ตลอดทุกช่วงไม่มีขาดตอน (มุขล้อเลียน เบยองจุน ซูเปอร์สตาร์เกาหลีทั้งสองฉาก ใครไม่ฮาให้รู้ไป หรือจะมุขพูดภาษาไทยกับคุนลุงชาวเกาหลีเจ้าของร้านอาหารก็แสบสันไปถึงทรวง ฯลฯ) เชื่อว่าเรื่องนี้เต๋อชนะใจคนดูระดับคะแนนเต็มสิบให้สิบเอ็ด คล้ายๆ กับความประทับใจของคนดูที่มีให้ คริส หอวัง ในบท เหมยลี่ ในรถไฟฟ้ามาหานะเธอทีเดียวล่ะ

ด้านนางเอกหน้าใหม่ หนูนา ความสวยใสมีชีวิตชีวาของเธอ บวกกับบุคลิกตัวละครที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากับพระเอกตลอดทั้งเรื่อง และบทเศร้าสะเทือนอารมณ์ในตอนท้าย น่าจะทำให้คนดูจดจำได้เป็นอย่างดีจากหนังเรื่องแรกเรื่องนี้

รายละเอียดอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นทัศนียภาพสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ในแดนกิมจิ อาหารหน้าตาน่าลิ้มลอง สอดแทรกวิถีชีวิตคนเกาหลีนิดๆ หน่อยๆ เมื่อรวมกับกระแสเกาหลีฟีเวอร์ ชวนให้อยากไปเยือนสักครั้ง อีกทั้งฉากการแสดงที่น่าจดจำไม่ว่าจะเป็นฉากตลก โรแมนติก เศร้า ทั้งหมดสามารถทำให้คนดูอินไปกับตัวบทได้ถึงที่สุด ด้านบทสนทนาถึงช่วงฮาก็ฮาได้ใจ คำหยาบก็ไม่เยิ่นเย้อจนมั่วซั่ว ช่วงหวานซึ้งก็น่ารักซะจนเขินไปกับตัวละคร ตลอดจนช่วงเศร้า ก็ทำเอาน้ำตาร่วงเพราะความเห็นใจอย่างสุดซึ้ง

ท่ามกลางเสียงฮาและความประทับใจในความโรแมนติกอย่างท่วมท้น สิ่งที่ทำได้ดีน่ายกนิ้วอีกอย่างก็คือ อารมณ์เศร้าซึ้งที่เจือปนมาด้วยในช่วงท้าย เป็นความเศร้าที่ไม่สลดหดหู่ แต่เศร้าในแบบที่เรียกว่า “ยิ้มทั้งน้ำตา”

ถึงโชคชะตากำหนดให้คนสองคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ได้มารู้จักสนิทสนมจนเป็นดั่งเงาของกันและกัน เมื่อเวลาแห่งการจากลามาถึง ก็ควรต้องยอมรับมัน...

...อย่างน้อยที่สุด การได้มารู้จักกัน แม้เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ ก็คือความทรงจำที่ควรแค่แก่การจดจำแล้ว...