
ไม่ว่าที่ไหนๆล้วนมีน้ำตาประชาชนร่วงสู่แผ่นดิน
เฟซบุ๊ก I-Mong Pattara Khumphitak
เฟซบุ๊ก I-Mong Pattara Khumphitak
บันทึกไว้ในวันประวัติศาสตร์
วันนี้ (13ต.ค.2559) คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ(กรธ.) ประชุมกันเป็นปรกติ ในเวลา 13.30 น. หลังเริ่มประชุมไปได้สักสิบนาที ท่านอาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์ประธานกรธ.ได้แจ้งว่า ขอประชุมลับ
เท่าที่ทำงานกันมากรธ.ไม่ค่อยได้ประชุมลับ เพราะไม่มีอะไรลับนัก เว้นแต่นานๆมีเรื่องต้องครุ่นคิดกันในรอบคอบเท่านั้น
หลังเจ้าหน้าที่ออกไปจากห้องหมดแล้ว ท่านอาจารย์มีชัยได้หารือเรื่องกระบวนการทำงาน กรธ.คุยกันอยู่ราวๆสองชั่วโมง แล้วโทรศัพท์สายหนึ่งก็ดังขึ้น
ท่านอาจารย์มีชัยแจ้งข่าวที่ใครๆพอจะทราบแต่ยากจะทำใจยอมรับได้
"ในหลวงเสด็จฯแล้ว"
ถ้อยคำสั้นๆ ที่กลั่นออกมาอย่างยากเย็นนั้น ทำให้ทุกคนนิ่งงันไปหมด
ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอยู่ครู่ใหญ่
ไม่นานนักเสียงสะอื้นก็ดังมาจากหัวโต๊ะและหลายมุมห้อง
ท่านอาจารย์มีชัยและกรธ.หลายคนนั่งปาดน้ำตาอยู่อย่างนั้น
หลังปิดประชุม กรธ.ก็ยังมาล้อมวงคุยกันอยู่ ตอนหนึ่งระหว่างนั้น ท่านอาจารย์มีชัยพูดขึ้นว่า คนรุ่นเราอยู่ใต้ร่มพระบารมีมานาน... ผมก็เล่าขึ้นว่า เมื่อสัปดาห์ก่อนผมพูดกับน้องอายุ 20 ปีคนหนึ่งว่า ชั่วชีวิตของเขาจะไม่ได้เห็นบุคคลเช่นนี้อีกแล้ว
ถ้อยคำสั้นๆนั้น ผมก็ใช้เวลานานกว่าปรกติถึงจะกล่าวออกมาได้
แล้วเราหลายคนก็ปาดน้ำหูน้ำตาอีกรอบ
มีคนบอกว่า เคยอ่าน ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนเล่าบรรยากาศของบ้านเมืองครั้งในหลวงรัชกาลที่ 5 สวรรคตไว้ในวรรณกรรมสี่แผ่นดินแล้ว มาถึงวันนี้ถึงค่อยเข้าใจว่า ความรู้สึกนั้นเป็นอย่างไร
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ เขียนไว้ว่า "...วันนั้นอากาศมืดครึ้มไปทั่ว ไม่มีแสงแดด ทำให้แลดูครึ้มเยือกเย็น ลมเหนือที่เริ่มจะพัดในเดือนตุลาคม หยุดนิ่งในวันนั้น แม้แต่ใบไม้สักใบก็ไม่มีกระดิก เสียงนกเล็กๆ ที่เคยร้องอยู่ตามพุ่มไม้ก็เงียบหายไป ธรรมชาติทั่วทั้งกรุงเทพฯ ดูเหมือนจะแสดงความโศกสลดในความวิปโยคอันยิ่งใหญ่ ... พลอยชะเง้อมองข้ามรั้วบ้าน ออกไปข้างนอกเผื่อว่าคุณเปรมจะขึ้นรถกลับมา ตรงข้ามฝั่งคลองอีกข้างหนึ่ง มีบ้านเรือนคนแถบนั้น ปลูกอยู่เรียงราย ส่วนมากเป็นบ้านไม้เก่าๆ เล็กๆ อย่างชาวบ้านธรรมดา หญิงชราคนหนึ่งเดินขึ้นกระไดบ้าน อย่างเงื่องหงอย มองดูจากข้างหลังที่ค่อมลงเพราะความชรา พลอยก็เห็นได้ชัดว่าหญิงคนนั้นกำลังสะอึกสะอื้น ร่ำไห้ พลอยรีบส่งสายตาไปเสียทางอื่นไม่ยอมมองภาพนั้น ในใจนั้นร้องว่า "ไม่จริง ! ไม่จริง ! เป็นไปไม่ได้ ! คงได้ยินเรื่องเหลวไหลมาฯ..."
วันนี้ วันที่ 13 ตุลาคม 2559 ไม่ว่าที่ไหนๆล้วนแต่มีน้ำตาประชาชนร่วงสู่แผ่นดิน







