เมื่อเพื่อนร่วมงาน...คือตัวแสบ!

โดย รองศาสตราจารย์ ดร. ศิริยุพา รุ่งเริงสุข สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจ ศศินทร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย+โลโก้สถาบัน

หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้คนเราอยากทำงานหรือไม่อยากทำงานก็คือเรื่องของเพื่อนร่วมงานนั่นเอง หากใครโชคดีมีเพื่อนร่วมงานที่ดี น่ารัก มีน้ำใจ ไม่เอาเปรียบ ไม่ขี้อิจฉา ไม่แทงข้างหลัง ไม่นินทาเราลับหลัง ไม่แย่งผลงาน แถมยังช่วยเหลือให้ความร่วมมือสนับสนุนเราเป็นอย่างดี แบบนี้เขาเรียกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลลำดับต้นๆ เลยทีเดียว แต่ในชีวิตจริงใครๆ ก็รู้ว่าการได้พบเพื่อนร่วมงานดีๆ นั้นหายากเต็มทน แค่ไม่นินทาเราลับหลังหรือแทงข้างหลังก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว

1.พวกจอมโวยจอมบ่น คนพวกนี้เป็นพวกที่มองโลกในแง่ร้าย (ไว้ก่อน) พอมีงานเข้ามา หรือมีเรื่องขอความร่วมมือ หรือมีโปรเจกต์ใหม่ๆ ให้ทำ หรือมีการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบวิธีการทำงาน ฯลฯ แทนที่จะรับฟังข้อมูลให้ถ้วนถี่แล้วพยายามทำความเข้าใจก่อน ไม่เลย! พวกเขาจะรีบโวยวาย บ่นๆๆๆ เท่านั้นไม่พอ ยังมีการป่าวประกาศให้คนอื่นๆ พลอยตื่นตูมต่อต้านกันไปด้วย...น่าเหนื่อยใจที่ต้องทำงานกับคนแบบนี้นะคะ

2.พวกเห็นแก่ตัว เกี่ยงงานกับเพื่อนฝูง แต่อยากได้หน้าด้วย มนุษย์พันธุ์นี้ไม่ต้องเขียนคำอธิบายเพราะว่ามันชัดเจนอยู่แล้ว

3.พวกขี้อิจฉา ชอบนินทาใส่ร้ายป้ายสีเพื่อนร่วมงาน คนแบบนี้นับว่าอันตรายและมีพิษมากที่สุด เพราะเราแทบไม่มีโอกาสรู้ตัวเองเลยว่าเมื่อไรเราจะโดนแทง หรือโดนสาดโคลนเข้าใส่

สำหรับจอมโวย พวกนี้แค่น่ารำคาญ แต่ถ้าเป็นมากๆ ก็อาจชักใบให้เรือเสียได้เหมือนกัน ถ้าอาการไม่มากนักก็ให้เราปล่อยวาง อย่าไปใส่ใจคำพูดให้มากนัก ปิดหูเสียบ้าง เดี๋ยวก็หยุดโวยเอง แต่ถ้าบ่อยมากและทำให้คนอื่นๆ พลอยมองโลกในแง่ร้ายไปด้วย แบบนี้แก้ได้ด้วยการให้ข้อมูลมากๆ บ่อยๆ ผ่านช่องทางต่างๆ เช่น ทางเอกสารหรืออีเมลก็ได้ เพราะถ้าใช้ทางคำพูด บางทีเราพูดไม่ทันจบพวกจอมโวยก็จะโวยเสียก่อนแล้ว ดังนั้นควรส่งเอกสารที่ข้อมูลครบถ้วนไปให้อ่านก่อนจะดีกว่า หรือถ้าจำเป็นต้องพูดกับเขาก็ให้เชิญเขามาฟังการแถลงนโยบาย โดยมีผู้ใหญ่ที่เขานับถือนั่งอยู่ด้วย เขาจะได้เกรงใจไม่โวยง่ายๆ หรือถ้าหากโวยหนักๆ เข้า ให้ลองถามเขาให้เขาช่วยหาแนวทางแก้ปัญหาให้ด้วยจะได้ไหม แทนที่จะโวยอย่างเดียว!

สำหรับคนเห็นแก่ตัวชอบเกี่ยงงาน ถ้าต้องร่วมงานกับคนพวกนี้ ต้องแบ่งงานแล้วใส่ชื่อคนรับผิดชอบงานแต่ละชิ้น หรือแต่ละขั้นตอนให้ชัดเจนตั้งแต่แรกเริ่ม ตกลงแบ่งงานต่อหน้าเพื่อนร่วมงานทุกคน (ที่จะเป็นสักขีพยานในอนาคตหากเขาหรือเธอคนนั้นเบี้ยวงาน) จากนั้นส่งบันทึกข้อความการรับผิดชอบงานของแต่ละคนให้ผู้บังคับบัญชาได้รับทราบด้วย เมื่องานไม่เดินจะได้ทราบว่าต้นเหตุมาจากใคร พยายามหลีกเลี่ยงการตกลงแบ่งงานด้วยวาจา เพราะว่าคนเลี่ยงงานจะปฏิเสธความรับผิดชอบเสมอ คนแบบนี้ต้องจับให้มั่นคั้นให้ตาย