หัวหน้าที่จุกจิก จู้จี้ ขี้บ่น

โดย...ชลารย์ ชล

ธรรมชาติของคนโดยเฉพาะคนที่เป็นหัวหน้ามักจะมีความจุกจิก จู้จี้ และขี้บ่นเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว เพราะหน้าที่งานในการเป็นหัวหน้าบังคับให้ต้องมอบหมายงาน ควบคุมงานและติดตามงานจากลูกน้อง เพียงแต่จะแตกต่างกันตรงที่ใครจะมีทุนเดิมของการจุกจิกจู้จี้มากน้อยกว่ากัน รวมถึงใครสามารถควบคุมการแสดงออกถึงความจุกจิกมากกว่ากันเท่านั้น 

แล้วถ้าลูกน้องทั้งหลายต้องทำงานกับหัวหน้าจุกจิก จู้จี้ ขี้บ่น จะปฏิบัติตัวอย่างไร ณรงค์วิทย์ แสนทอง วิทยากร นักเขียน และประธานที่ปรึกษา narongwits.com แนะนำวิธีปฏิบัติไว้ 4 ข้อ ดังนี้

วิเคราะห์สาเหตุของการจุกจิก

ศึกษาดูว่าทำไมหัวหน้าจึงมีนิสัยจุกจิก จู้จี้และขี้บ่น ซึ่งเราอาจพบว่าสืบเนื่องจากพื้นฐานครอบครัว นิสัยส่วนตัวหรือเพราะลักษณะงานที่หัวหน้ารับผิดชอบอยู่ เพื่อจะดูว่าการจุกจิกของหัวหน้า เกิดขึ้นเพราะถูกบังคับหรือเพราะนิสัยส่วนตัว การวิเคราะห์จะช่วยให้เราเปิดใจรับรู้ความเป็นจริง อย่าพยายามหาว่า ทำไมหัวหน้าจึงไม่เป็นแบบที่เราต้องการ ต้องยึดหลักการอยู่ร่วมกับคนอื่นที่ว่า “เข้าใจความเป็นตัวของเขาอย่างที่เขาเป็น อย่าเข้าใจตัวเขาแบบที่เราคิดหรือเห็น” ถ้าเข้าใจสาเหตุแล้วอาจทำให้เรารู้สึกเห็นใจและเข้าใจหัวหน้ามากขึ้นก็ได้

จุกจิกจู้จี้กับเราเรื่องอะไร

ในฐานะลูกน้อง บางครั้งเราให้ความเป็นธรรมกับหัวหน้าน้อยเกินไป หัวหน้าบางคนอาจจุกจิกจู้จี้มากจริง แต่เป็นการจุกจิกในเรื่องงาน ไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัว หรือจุกจิกเฉพาะงานที่สำคัญๆ เท่านั้น ไม่ใช่ทุกเรื่อง บางคนอาจจุกจิกจู้จี้ทุกเรื่องก็จริง แต่ในใจลึกๆ มีความห่วงเราปะปนอยู่ด้วยทุกครั้ง ต้องเข้าใจว่า คนที่มีนิสัยจุกจิกจู้จี้นี้มักเป็นคนที่มีบุคลิกของการเป็นพ่อแม่อยู่ในตัว นั่นหมายถึงมีทั้งความหวังดี ความห่วงใยและการชี้แนะสั่งการอยู่ในคนคนเดียวกัน

หนามยอกเอาหนามบ่ง

ถ้าสังเกตดูให้ดีหัวหน้าที่มีนิสัยจุกจิกจู้จี้นี้มักชอบหาข้อบกพร่องของเราอยู่เสมอ แล้วใช้จุดบกพร่องนั้นสร้างโอกาสในการสั่งสอน แนะนำ หรือที่ลูกน้องเรียกว่าจู้จี้ขี้บ่นนั่นเอง ดังนั้นถ้าต้องการตัดไฟแต่ต้นลม คือพยายามปิดจุดบกพร่องในการทำงานของเราให้หมด ไม่เปิดโอกาสให้หัวหน้านำไปเป็นเชื้อเพลิงในการจุดไฟแห่งการจุกจิกจู้จี้ในภายหลัง ถ้าหัวหน้าเป็นคนแบบคุณชายหรือคุณนายละเอียด เราก็ต้องทำงานให้ละเอียดกว่าที่เขาต้องการ อาจทำให้ละเอียดแบบโอเวอร์บ้างก็ได้ จะได้ทำให้หัวหน้าคิดได้ว่า บางครั้ง
ไม่จำเป็นต้องละเอียดขนาดนั้นก็ได้

เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส

หัวหน้าเรามักมีอะไรที่เด่นๆ ดีๆ กว่าหัวหน้าคนอื่นๆ อยู่เสมอ เพียงแต่เราสนใจที่จะค้นหาหรือไม่ หัวหน้าที่เป็นคนจุกจิกจู้จี้และขี้บ่นนั้นโอกาสที่เราสามารถฉกฉวยมาได้ เช่น สอนให้เราเป็นคนที่ทำงานด้วยความรอบคอบและมีความละเอียด เป็นโอกาสที่เราจะได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ที่เป็นประสบการณ์ของหัวหน้า จากการถ่ายทอดโดยการวิธีการบ่น เราได้ฝึกการควบคุมอารมณ์ เพราะอยู่ดีๆ เราจะไปขอให้ใครมาช่วยบ่นให้เราฟัง เพื่อทดสอบการควบคุมอารมณ์ของเราคงไม่ได้ แต่ถ้าเราได้ทำงานกับหัวหน้าที่จุกจิกจู้จี้และขี้บ่นแล้ว โอกาสในการฝึกการควบคุมอารมณ์ของเราก็มีมากกว่าคนอื่นแน่นอน ถ้าผ่านการทำงานร่วมกับหัวหน้าแบบนี้ไปได้ ต่อไปเราไปเจอหัวหน้าขี้บ่นขนาดไหนก็คงไม่มีปัญหา