เรียนเล่นๆ กลายเป็นอาชีพ (ได้)

โดย...อณุสรา ทองอุไร ภาพ... กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

เวลาเป็นของมีค่า ถ้ารู้จักใช้รู้จักบริหารเวลาอย่างเป็นประโยชน์ก็จะทำให้เวลานั้นกลายเป็นเงินเป็นทองได้อย่างดีเยี่ยม คนเรามีเวลาเท่ากัน อยู่ที่ว่าใครจะใช้อย่างไรให้เพิ่มมูลค่ากับตัวเองได้มากที่สุด สำหรับเขาคนนี้ เล-ลายทองธรรม ศรีสวัสดิ์ ชายหนุ่มวัย 40 ปี งานประจำของเขาคือการเป็นพนักงานต้อนรับบนสายการบินไทย ที่ทำงานมายาวนานถึง 16 ปี แต่มีงานอดิเรกเป็นช่างตัดผมมานาน 5-6 ปี จนกระทั่งเพิ่งมาเปิดร้านคัตมี (Cut Me) ที่ชั้น 1 หน้าวิลล่าซูเปอร์มาร์เก็ต หลังเมเจอร์รัชโยธินเมื่อเดือนที่ผ่านมา

เขาเล่าว่า หลังจบการศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มาทำงานเป็นเออี อยู่สักพักใหญ่ๆ ก็ลาออกไปสมัครงานเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ซึ่งเดือนหนึ่งทำงานประมาณ 20 วัน จะมีวันว่างอยู่เกือบ 10 วัน คิดว่าควรจะหาอะไรทำไม่งั้นก็ไปเดินเที่ยวเล่น ซื้อของ บ่อยๆ มันก็เบื่อ ก็มองหางานอดิเรกว่ามีอะไรที่เราจะไปทำได้บ้าง ระหว่างนั้นก็สนใจเรื่องทำผม ก็เลยไปเรียนที่ศูนย์ฝึกอาชีพของกรุงเทพฯ ที่เขาเปิดสอนสารพัดหลักสูตรเลย ก็เลยลองไปเรียนดูก่อนว่าชอบจริงๆ หรือเปล่าก็ไปเรียนอยู่ 6 เดือน ก็พบว่าสนุกดีไม่เบื่อ

หลังจากนั้นจึงไปสมัครเรียนอย่างจริงจัง กับสถาบันเรืองฤทธิ์ ที่สยามสแควร์อีกเกือบปี เรียนเฉพาะวันที่หยุดงาน พอเรียนจบก็ลองไปฝึกปรือฝีมือกับร้านทำผมเล็กอยู่ 2 แห่งเพื่อหาประสบการณ์อยู่อีกเกือบ 2 ปี จนเริ่มมั่นใจในฝีมือมากขึ้น ก็ไปสมัครเป็นช่างผมพาร์ตไทม์ที่ร้านเดอะเล้าจ์ ของสมพร ธิรินทร์ กับลูกเกด-เมทินี กิ่งโพยม อยู่ 3 ปีกว่า โดยจะเข้าไปตัดผมสัปดาห์ละ 3 วันเมื่อว่างจากตารางบิน

“พี่ไก่ สมพร น่ารักมากให้โอกาสเราได้ทำงาน พอวันที่จะออกมาเปิดร้านก็ไปลาพี่ไก่เพื่อขอบคุณ แกก็น่ารักมากแนะนำอะไรดีๆ หลายอย่าง แนะนำซัพพลายเออร์เกี่ยวกับสินค้าที่ต้องใช้ในร้านให้รู้จักเพื่อเขาจะได้ให้เครดิตให้ส่วนลดแบบที่ร้านเดอะเล้าจ์ คือพี่ไก่สนับสนุนเราตั้งแต่วันแรกที่เขาไปทำงานจนวันที่เราออก ซาบซึ้งใจจริงๆ พี่เขามีบุญคุณกับเรามาก” เขากล่าวด้วยความตื้นตันใจ

หลังจากบ่มเพาะประสบการณ์และฝึกปรือฝีมือมากว่า 5 ปี เขาก็รวบรวมเงินทั้งหมดที่เก็บได้มาเปิดร้าน ได้เกือบเดือน เรียกว่าเทหมดหน้าตัก เพราะนี่เป็นธุรกิจแรกของเขาที่ทำด้วยความทุ่มเทและตั้งใจ เนื่องจากงานที่ทำก็เริ่มจะถึงจุดอิ่มตัว เขาจึงมองหางานอดิเรกที่สามารถสร้างรายได้รองรับ ที่สำคัญต้องเป็นงานที่เขาชอบถนัด และมีความสุขที่ได้ทำ ถ้าเป็นงานที่ไม่ชอบก็จะไม่มีความสุขเลย

เนื่องจากตอนทำงานประจำมาก็เหนื่อยแล้ว เวลานอนก็ไม่เป็นเวลา ถ้าหากจะมาทำงานอีกอย่างที่ไม่สนุกและไม่มีความสนุกก็เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตายทางอ้อม คนเราจึงต้องมีงานอดิเรกที่แบบกระตือรือร้นที่จะได้ไปทำ รอคอยวันหยุดที่จะได้ออกไปร้าน เปรียบเสมือนของหวานที่ตั้งตารอคอยแบบนั้นเลย และจะยิ่งดีไปใหญ่ถ้ามีค่าขนมในระดับที่พึงพอใจ ซึ่งร้านทำผมมันตอบโจทย์ที่ต้องการพอดีและมองว่าเป็นธุรกิจที่ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย การตัดผมเป็นของจำเป็น เรื่องความสวยความงามยังคงไปได้เรื่อยๆ มีการเติบโตทุกปี มากบ้างน้อยบ้าง สำหรับเขาเองก็ขอให้ร้านไปได้ดีเลี้ยงทีมงานได้ เขาก็พอใจแล้ว

การทำร้านทำผม องค์ประกอบที่สำคัญนอกจากฝีมือที่ดีแล้ว อีกอย่างที่สำคัญไม่แพ้กันคือหัวใจของการบริการ ซึ่งเขาเองก็อยู่ในงานที่ต้องให้บริการมาตลอด จึงนำมาใช้ด้วยกันได้ “เราเป็นคนใจเย็น ตั้งแต่ตัดผมมาไม่เคยถูกลูกค้าต่อว่าหรือวีนใส่เลย เราจะยิ้มแย้มแจ่มใสเสมอ ใครมาที่ร้านเราก็อยากให้เขามาสุขใจกลับไปแบบสวยหล่อกันทุกคน ซึ่งลูกค้าก็จะติดเราด้วยเราจะอยู่ร้านอาทิตย์ละ 3-4 วัน และมีน้องๆ ที่มีฝีมือดีอีก 2-3 คนอยู่ที่ร้าน เรื่องการบริการเรื่องใจเย็นนี่เป็นสิ่งที่เราเน้นกับทีมงานในร้านเราเลย ฝีมือกับการบริการคือหัวใจสำคัญสำหรับเขา” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส