พัฒนาทักษะการคิดด้วยการเขียน

การพัฒนาทักษะการคิดด้วยการเขียนเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นสำหรับคนทำงานทุกคน คนที่ชอบคิดแต่ไม่ชอบเขียนเปรียบเสมือนคนที่ขับรถแล้วไม่ชอบดูแผนที่ แต่อาศัยความจำของตัวเองเป็นหลัก โอกาสผิดพลาดหรือลืมมีสูงกว่าคนที่มีทั้งการคิดและการเขียนไปพร้อมๆ กัน ณรงค์วิทย์ แสนทอง วิทยากร นักเขียน และประธานที่ปรึกษา narongwits.com ได้แนะเทคนิคและวิธีการในการพัฒนาทักษะการคิดด้วยการเขียน ดังนี้

1.คิดปุ๊บจดปั๊บ การฝึกการเขียนครั้งแรกๆ แนะให้บันทึกผลของความคิดเราก่อน คิดอะไรได้ให้จดบันทึกไว้ โดยเฉพาะการคิดอะไรใหม่ๆ ส่วนมากมักเป็นความคิดแบบไม่ตั้งใจ อยู่ๆ ก็เกิดคิดขึ้นมาทันที ความคิดแบบนี้มักจะมาเร็วไปเร็ว ถ้าไม่จดเดี๋ยวก็ลืม บางครั้งเกิดขึ้นในวงสนทนาหรือการประชุม ซึ่งการฝึกบันทึกผลของการคิดนี้จะช่วยให้ทราบว่าในอดีตเราเคยคิดอะไรได้บ้าง อะไรที่ยังไม่เคยคิด ความคิดในอดีตอะไรที่สามารถนำมาใช้งานได้ทันทีไม่ต้องเสียเวลาคิดใหม่ ว่าแต่การฝึกบันทึกควรมีกระดาษและปากกาอยู่ใกล้ตัวเสมอ

2.ฝึกขีดเขียนทุกวัน การเขียนเป็นทักษะอย่างหนึ่ง และทักษะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการฝึกปฏิบัติบ่อยๆ การเขียนครั้งแรกๆ จะน่าอ่านหรือไม่น่าอ่านไม่เป็นไร แต่ถ้าฝึกเขียนบ่อยๆ จะเกิดทักษะและพัฒนาการขึ้นมาเอง อย่างเด็กอนุบาลเริ่มตั้งแต่การลากเส้น การระบายสี การเขียนตามเส้นประ การเขียนตามตัวอย่าง สุดท้ายก็เขียนได้ด้วยตัวเขาเอง ฉะนั้นพยายามฝึกเขียนบ่อยๆ ซึ่งรวมถึงการวาดรูป หรือสัญลักษณ์อะไรก็ได้ที่บ่งบอกถึงความหมายได้

3.คิดก่อนเขียน เมื่อเริ่มสนุกกับการขีดเขียน ขั้นตอนต่อไปให้กำหนดและวางกรอบการเขียนไว้ล่วงหน้าว่าเราต้องการเขียนอะไร หัวข้อใหญ่มีอะไรบ้าง หัวข้อย่อยมีอะไรบ้าง เนื้อหาในแต่ละหัวข้อควรเน้นหรือพูดถึงอะไรบ้าง ต้องการเขียนความยาวเท่าไหร่ การกำหนดสิ่งที่ต้องการเขียนไว้ก่อนล่วงหน้านี้จะช่วยให้สมองทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยในขณะที่เรากำลังเขียน การฝึกคิดเช่นนี้บ่อยๆ สมองจะคุ้นเคยกับคำสั่งเราและจะไม่วิ่งไปที่อื่น

4.เขียนเองอ่านเอง ขณะที่กำลังเขียนเราได้ฝึกการอ่านเพื่อทบทวนการเขียนไปในตัวอยู่แล้ว แต่เพื่อให้มั่นใจได้ว่าสิ่งที่เขียนนั้นมีความสัมพันธ์กันตั้งแต่ต้นจนจบ ขอแนะนำให้กลับมาอ่านซ้ำทั้งหมดหลายๆ รอบ เพราะสิ่งที่เขียนเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะปรากฏต่อตัวเราเองและผู้อื่น

5.เขียนให้คนอื่นอ่าน เป็นเทคนิคในการยืมทั้งมือ สายตา และสมองของคนอื่นให้ตรวจสอบ วิพากษ์วิจารณ์ผลงานการเขียนของเรา เผลอๆ เราอาจจะได้ความคิดเพิ่มเติมจากคนอ่านก็ได้ ยิ่งจะทำให้การเขียนของเราสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น เพราะสิ่งที่เขียนบางครั้งอาจเป็นเพียงความเข้าใจของเราคนเดียว อย่าลืมว่า “เขียนให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่เขียนให้เราเข้าใจคนเดียว”