สุทัศน์ วงศ์สุขศิริ นักวิ่งสายโหด

โดย...ปอย

การวิ่งอัลตรามาราธอน หมายถึงการวิ่งในระยะใดๆ ก็ตามที่เกินฟูลมาราธอน หรือ 42.195 กม. ระยะทางตั้งแต่ระดับ 50 กม.ขึ้นไปจนถึง 100 กม. คนธรรมดาคงนึกภาพไม่ออกกันเลยทีเดียวว่า จะมีคนเหล็กที่ไหนวิ่งแบบม้วนเดียวจบNon-Stop จากกลางวันไปถึงกลางคืนได้ทนทานชะมัดยาดขนาดนั้น!

แต่สำหรับนักวิ่งเสพติดจังหวะหัวใจหนักหน่วง สุทัศน์ วงศ์สุขศิริ โปรเจกต์ไดเรกเตอร์ บริษัท เซียรา รับออกแบบห้องฟิตเนส แล้วไทม์เอาต์คงวนเวียนในวงการกีฬา คือเป็นนักวิ่งอัลตราจริงจังระดับไม่เคยพลาดลงสนามวิ่งแข่งขันในหลายๆ ประเทศ เช่น กัมพูชา ญี่ปุ่น มาเลเซีย เวียดนาม ถ้าสนามแข่งที่อยากเล่าถึงความโหดได้ใจ นักวิ่งน่องเหล็กขอยกใจให้...

“สนามอัลตราเทรล HK100 วิ่งในป่าระยะ 100 กม. จุดกลางเกาะภูมิประเทศเป็นภูเขาล้อมรอบด้วยทะเล ผาหิน วิ่งไต่ตามสันเขาไปเรื่อยๆ ความยากลำบากของทริปนี้คือความชันมากกว่า 4,500 ม. ถ้าเทียบกับสนามบ้านเรา เช่น เขาใหญ่ เขื่อนแก่งกระจาน ความชันไม่เกิน 2,000 ม. และมีเวลาคัตออฟไทม์ (ระยะเวลาแข่งขัน) คือ 11 ชม./50 กม. แต่สนามฮ่องกงทุกอย่างเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยนะครับ คัตออฟ 30 กม. นักวิ่งต้องข้ามเขาเป็นลูกๆ และโต้ลมทะเลซึ่งเพิ่มความหนาวเย็นตลอดเส้นทาง ไม่แค่ร่างกายแข็งแกร่งแต่ทุกๆ อย่างจึงต้องฝึก ทั้งเรื่องโภชนาการ หรือการคุมสติ ความคิดต้องฝึกไปพร้อมกับร่างกาย

เรซนี้ผมใช้เวลาในการวิ่ง 29 ชั่วโมง จัดช่วงต้นปีอุณหภูมิราว 7 องศาเซลเซียส (ตอนกลางคืน) วิ่งต่อเนื่องถึงกลางคืนอากาศเย็นขึ้นเรื่อยๆ เลยนะครับ ต้องเปลี่ยนเสื้อกันลมวินด์บล็อกเกอร์ใส่ไว้ในเป้อีกตัวหนึ่ง ศีรษะใส่เฮดแลมป์ เพราะต้องวิ่งเกาะสันเขาข้ามคืนไปจนรุ่งเช้าอีกวันหนึ่ง” สุทัศน์ เล่า และจะเพิ่มดีกรีขึ้นเรื่อยๆ สไตล์นักวิ่งหลงใหลในความเหนื่อยล้าท้าทายตัวเอง

“การแข่งขัน Ironman ไตรกีฬาระยะไกลที่ใช้ในการแข่งโอลิมปิกและคูณเพิ่มไปอีก 4 เท่าโดยประมาณ ผู้เข้าแข่งขันต้องว่ายน้ำในทะเลเปิดระยะ 3.8 กม. จากนั้นก็ปั่นจักรยานรอบเกาะลังกาวี 2 รอบ ระยะทาง 180 กม. และวิ่งอีก 42 กม. เรซ Ironman Langawi จัดเมื่อเดือน พ.ย. 2014 นักไตรกีฬา 1,090 คน จากหลากหลายประเทศมารวมตัวกันที่เกาะลังกาวี มาเลเซีย การแข่งขันเริ่มต้นที่ว่ายน้ำในทะเล ผมประทับใจความสะอาด สงบ ซึ่งหลายๆ คนอาจมองฮาร์ดคอร์ แต่ผมได้สัมผัสความสงบในแบบเดียวกับเดินจงกลม การมีสติ การรู้ลมหายใจเข้าออก ซึ่งสำคัญไม่แพ้ร่างกายแข็งแกร่ง การว่ายน้ำ ปั่นจักรยาน หรือวิ่ง เราสัมผัสทุกๆ สิ่งรอบข้างได้ชัดและใกล้ชิดขึ้นด้วยนะครับ”

เมื่อถามสนามที่สุดประทับใจขอตอบว่าอยู่ที่เมืองไทย สนามอัลตราเทรล ถ้ำลอด แม่ฮ่องสอน ผู้แข่งขันราว 70 คน จัดโดยฝรั่งที่เป็นนักวิ่งอัลตราซึ่งสำรวจเส้นทางด้วยตัวเอง

“นักวิ่งน้อยจึงทำให้ตลอดเส้นทางจะได้เจอมนุษย์น้อยมาก (หัวเราะ) เส้นทางบนภูเขา วิ่งราว 10 ชม.อยู่ท่ามกลางธรรมชาติแท้จริง ภูเขาเขียวๆ ต้นไม้ใหญ่ๆ แล้วความที่เรซนี้ไม่มีสปอนเซอร์อะไรมาก คนจัดต้องทำเองก็จัดแบบบ้านๆ เอาริบบิ้นผูกต้นไม้ นักวิ่งต้องวิ่งไปตามริบบิ้น โอกาสหลงทางสูงก็วิ่งกันแบบผจญภัยไปด้วย แล้วก็ได้เจอเรื่องตื่นเต้นครับ คือวิ่งๆ อยู่ในป่าลึก จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ถามผมว่าเจอเมียผมไหม? ผมงงมาก บอกไม่เจอครับ (หัวเราะ) ก็วิ่งขึ้นเขาต่อไปอีกราว 10 กม.ก็ได้เจอจริงๆ ผู้หญิงชาวเขาสูงวัยมีตะกร้าอยู่ที่หลัง สวมรองเท้าแตะ เก็บเห็ดอยู่ ผมทึ่งมากรีบบอกว่าสามีคุณคอยอยู่ข้างหลังนะครับ เธอก็พยักหน้ายิ้มๆ ชิลๆ ขณะที่ผมอุปกรณ์รองเท้าวิ่งพร้อมจัดเต็มมาก (ว่าแล้วก็หัวเราะตบท้าย)

เรซนี้ผมยกให้เป็นสนามในความทรงจำ คือเรซแรกที่ไม่ผ่านเวลาคัตออฟ DNF ก็คือ Do Not Finish ผมพยายามวิ่งไปกับกลุ่มโปรระดับขึ้นโพเดียม วิ่งไป 10 กม. ร่างกายเริ่มไม่ไหว เจ็บเข่าจนต้องเดิน ตอนนั้นถึงระยะ 50 กม.แล้ว เหลืออีก 24 กม. ถ้าไปต่ออาจบาดเจ็บมากและอาจหลงเขา ตอนนั้น 3 ทุ่มกว่าแล้ว ทุกวันนี้ก็ยังคิดอยู่ครับว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะวิ่งให้จบระยะ แต่นั่นคือการนั่งคิดในห้องแอร์ ไม่ใช่การวิ่งให้ร่างกายบาดเจ็บ หิวโซ มีความกลัวรออยู่ข้างหน้า

ทุกครั้งที่ผมลงสนามแข่งใช้เวลามากกว่า 10 ชม. รุ่งขึ้นผมจะปรับความคิดตัวเองใหม่เกือบทั้งหมด และเมื่อเริ่มต้นสนามใหม่ ความท้าทายขีดจำกัดของร่างกาย รวมทั้งความคิดก็จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง และนี่คือความสุขที่สุดของการวิ่งเลยครับ” สุทัศน์ กล่าวทิ้งท้ายไว้ด้วยสีหน้าแฮปปี้จริงอะไรจริง