7 แมตช์บาสเกตบอลสุดประทับใจ แวน-ไพรัช เสกธีระ

โดย...นกขุนทอง

“เร็ว ไม่เสีย ลูกลงห่วง” คือทัศนคติในการเล่นบาสเกตบอลของ แวน-ไพรัช เสกธีระ ชูตติ้งการ์ด ของทีมโมโนแวมไพร์ แวนเริ่มเล่นบาสเกตบอลมาตั้งแต่อายุ 12 ปี จนถึงตอนนี้ก็เล่นมา 17 ปีแล้ว จากการเล่นกีฬานำโอกาสมาสู่เขามากมาย ไม่ว่าจะเป็นทุนการศึกษา โควตาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เงินรางวัลที่นำมาเป็นรายได้ช่วยครอบครัว ได้รับราชการทหารบก และการเป็นนักกีฬาได้ตอบแทนสังคมได้ด้วย

ส่วนที่แวนเลือกเล่นบาสเกตบอล เพราะชอบกีฬาที่เล่นเป็นทีม “ผมรู้สึกถึงความสนุก กีฬานี้ต่อให้เราเก่งแค่ไหนถ้าเล่นเด่นคนเดียวก็ไม่มีทางชนะ ต้องใช้ความสามารถ ความสามัคคี กว่าจะประสบความสำเร็จต้องใช้ทีมเวิร์ก ซึ่งกีฬาทีมฝึกเราหลายอย่างมาก ความอดทน ยอมเป็นคนมีน้ำใจ และได้มิตรภาพ”

เล่นมาหลายแมตช์ แต่แวนเลือก 7 แมตช์ที่ประทับใจมาเล่าสู่กันฟัง

1 แมตช์แรก สุดยอดโคบี ไบรอันต์

“ที่นึกถึงเลยเป็นแมตช์ที่โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant) ทำท็อปสกอร์ คือส่วนตัวผมชอบโคบีอยู่แล้ว เขามีการเล่นที่หลากหลาย ทำคะแนนจากนอกในได้ ทำจังหวะให้เพื่อนเล่นได้ การเล่นของเขาเด่นแปลกจากคนอื่น และเขาก็เป็นตำนานในวงการบาสเกตบอล ผมว่าใครๆ ที่เล่นบาสเกตบอล ก็ต้องชอบโคบีนะ แล้วยิ่งเขาทำท็อปสกอร์แล้วด้วยใครก็ต้องประทับใจ แมตช์นั้นถ้าผมจำไม่ผิด น่าจะแข่งกับ โตรอนโต้ แรปเตอร์ส (Toronto Raptors)  ม.ค. 2006 โคบีทำคนเดียว 81 เเต้มเลยครับ ทำให้ แอลเอ เลเกอร์ส (LA Lakers) เปิดบ้านเอาชนะไป 122-104 คะแนน โคบีกลายเป็นนักบาสเกตบอลที่ทำแต้มสูงสุดเป็นลำดับ 2 ในประวัติศาสตร์เอ็นบีเอ เป็นรอง วิลท์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) ผมจึงมีเขาเป็นไอดอลครับ”

2 ร่วมทีมกับ โจ ไบรอันต์

“คงไม่ใช่การแข่งขันซะทีเดียว เป็นตอนที่โจ ไบรอันต์ พ่อของโคบีมาเป็นโค้ชให้กับทีมชาติไทย ผมดีใจที่มีโอกาสได้ร่วมทีมกับเขา ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีมากสำหรับการเล่นบาสของผม ไม่ได้ร่วมงานกับลูกเจอพ่อก็ยังดีครับ (หัวเราะ) ตอนนั้นทางสมาคมกีฬาบาสเกตบอลอเมริกาซึ่งเป็นต้นตำรับกีฬานี้ เขาส่งโจมาเพิ่มความหลากหลายให้วงการบาสเกตบอล แผนการทำทีม การฝึกซ้อม แผนการเล่น สกิล ผมได้ร่วมงานอยู่ประมาณ 2 ปี ก็ได้สกิล รูปแบบการซ้อม ที่ใกล้เคียงมืออาชีพมากขึ้น”

3 แมตช์อาชีพแมตช์แรก

“แมต์นี้ย้อนไปนานเลย ตอนนั้นผมยังเล่นให้กับทีมการไฟฟ้าอยู่ครับ แล้วก็เป็นการแข่งขัน TBL (ไทยแลนด์บาสเกตบอลลีก-Thailand Basketball League) ครั้งแรกด้วย ในปี 2554 ตอนนั้นผมเล่นกีฬาบาสเกตบอลมาระดับหนึ่ง ผ่านการเล่นมารายหลายรายการ เป็นทัวร์นาเมนต์ พอมาเป็นลีกมีแมตช์เยอะขึ้น ใช้เวลาแข่งนานขึ้น มีโอกาสได้แก้ตัวนัดเหย้าเยือน เป็นประสบการณ์แรกของผม ที่ทำให้มาอยู่ถึงจุดนี้ครับ”

4 ได้แชมป์ TBL ครั้งแรก

“ตอนนั้นมาเล่นให้กับทีมโมโนแวมไพร์แล้วครับ เป็นปีที่ 2 ที่เราเข้าร่วมการแข่งขัน ปีแรกเราได้ที่ 3 และในปีเดียวกันผมยังได้รางวัล Small Forward ยอดเยี่ยม TBL 2015 ดีใจสุดๆ แล้วครับ ในส่วนตัวจากที่ผ่านๆ มา มีฟอร์มที่ดีขึ้น ระบบทีมก็ดี เพราะเราต้องใช้ความสามัคคี ก็หวังว่าถ้าเราทำได้ตรงมาตรฐานทุกแมตช์ก็น่าจะได้แชมป์อีก”

5 ครั้งแรกกับการแข่ง ABL

“ที่ประทับใจอีกเป็นการแข่งขัน ABL 2015-2016 (อาเซียนบาสเกตบอลลีก- ASEAN Basketball League) เราได้แข่งครั้งแรกในนามของโมโนแวมไพร์ แมตช์แรกก็เจอเจ้าบ้าน ทีม Pacquiao Powervit Pilipinas นอกจากเรื่องในสนามแล้ว การเดินทางเพื่อไปแข่งก็เดินทางยาวนานมากครับ เดินทางหลายต่อ ทั้งเครื่องบิน รถ มีนอนที่พื้นสนามบินรอเครื่องอีก 4 ชั่วโมง รวมๆ ใช้เวลาเดินทางเกือบ 20 ชั่วโมงได้ นานสุดในการเดินทางแข่งขันแล้วครับ แต่ในเกมการแข่งก็สนุก สูสีครับ เราแพ้แค่แต้มเดียว 79 ต่อ 78 คะแนน เป็นปีแรกที่โมโนแวมไพร์ส่งระดับอาเซียน ประสบการณ์เรื่องทีมเรายังน้อยกว่าเขา แต่ผลงานเราไม่ได้ออกมาแย่มาก”

6 ไทยเป็นเจ้าบ้าน แข่ง ABL

“ที่ประใจยังเป็นแมตช์ ABL ครับ ครั้งนี้เราเป็นเจ้าบ้าน แข่งกับ Saigon Heat ครั้งนี้ผมเล่นได้ดีขึ้น ทำแต้มได้เยอะ เล่นสูสีครับ แต่เราก็แพ้ 70 ต่อ 74 คะแนน เล่นเอากองเชียร์ลุ้นมากครับ จากแมตช์นั้นผมเริ่มมีความมั่นใจ ทักษะดีขึ้น ทำผลงานได้ดี เราก็โดดเด่นอยู่ในทีมและคนก็ยอมรับ ผมเล่นตำแหน่งชูตติ้งการ์ด หรือ ปีก พอใจผลงานตัวเองในแมตช์นี้ และเป็นเกมหนึ่งที่สนุก”

7 ที่สุดของแมตช์ประทับใจ

“ที่จริงผมประทับใจทุกแมตช์ เพราะแต่ละแมตช์มันมีเรื่องราวประสบการณ์ที่ต่างกันไป แต่แมตช์นี้ผมประทับใจที่สุดเป็น แมตช์ ABL ที่เล่นกับ Pilipinas MX3 Kings เราเป็นเจ้าบ้านครับ แล้วเราก็ชนะสกอร์ 101 ต่อ 82 คะแนน ทำผลงานออกมาได้ 100% ไม่มีการผิดพลาดเลย เป็นเพราะแมตช์หลังๆ เราเริ่มมีประสบการณ์ ซ้อมมาหนักมาก สภาพทีมที่ดีเราช่วยกัน เพื่อนมีผลทำให้เราเล่นได้ ทำแต้มได้ง่ายด้วย”