ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา อาลัย...พรินซ์

โดย...เพ็ญแข สร้อยทอง

การจากไปอย่างปัจจุบันทันด่วนของตำนานวงการเพลงอย่าง “พรินซ์” ทำให้ผู้คนทั่วโลกต่างตกอยู่ในอาการช็อก พร้อมกับถ้อยคำอาลัยหลั่งไหลท่วมท้นโซเชียลมีเดีย

มิค แจ็กเกอร์ แห่งโรลลิงสโตนส์ เผยความรู้สึกผ่านตัวอักษรว่า “ความสามารถของพรินซ์ไร้ขีดจำกัด เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีเอกลักษณ์ และมีความสามารถที่สุดในช่วง 30 ปีหลัง” ส่วน มาดอนนา ซึ่งเคยทำงานและออกเดทกับพรินซ์ในช่วงปี 1980 บอกว่า “เขาเปลี่ยนแปลงโลก เป็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์” การจากไปของเขาทำให้เธอเศร้าใจ ดาราดัง วิล สมิธ ที่เพิ่งจะมีโอกาสได้คุยกับพรินซ์ในคืนก่อนที่เขาจะเสียชีวิตรู้สึกตกใจกับการสูญเสีย “กวีผู้งดงาม” และ “คนที่เป็นแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง”

พรินซ์ โรเจอร์ส เนลสัน (Prince Rogers Nelson) เป็นลูกชายของนักเปียโนแจ๊ซและนักแต่งเพลง ชื่อของเขาถูกตั้งตามชื่อในวงการของผู้เป็นพ่อ ครอบครัวของเขามาจากลุยเซียนา แต่พรินซ์เกิดที่มินนิอาโพลิส และยังคงผูกพันกับที่นี่จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต

เช้าวันพฤหัสบดีที่ 21 เม.ย. ร่างไร้ลมหายใจของ พรินซ์ ถูกพบอยู่ภายในลิฟต์ของเพสลีย์ ปาร์ก บ้านพักของศิลปินดังในมินนิอาโพลิส พรินซ์ วัย 57 ปี เพิ่งเข้าโรงพยาบาลเพราะอาการหวัดเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้

ในโลกของดนตรี ชายผู้นี้ถูกยกย่องให้เป็น “อัจฉริยะ” แต่ไม่ใช่ทุกคนบนโลกใบนี้จะเข้าถึงงานของเขา ไม่ใช่ทุกคนจะรู้จักหรือเคยฟังที่ซึ่งเขาสร้างทำ เพราะงานของพรินซ์จำนวนหนึ่งไม่ได้ป๊อปปูลาร์หรือฮิตติดชาร์ตความนิยม แต่นั่นล้วนเป็นเส้นทางที่ พรินซ์ เลือกแล้ว ด้วยเอกลักษณ์อันโดดเด่นอย่างหาใครเทียบยาก รวมไปถึงความแน่วแน่ในจุดยืน และพลังสร้างสรรค์ซึ่งไร้ขีดจำกัดขยายวง “สาวก” ผู้เชิดชูเขา ทำให้โชว์ของ พรินซ์ ทุกครั้งขายบัตรได้หมดเสมอ

นอกจากจะเป็นนักร้องเสียงสูง เป็นนักแต่งเพลงที่สามารถแล้ว พรินซ์ ยังขึ้นชื่อเป็นหนึ่งในสุดยอดมือกีตาร์ของโลกซึ่งบรรดานักดนตรีด้วยกันเองยังยอมรับและยกย่อง จนถึงวันนี้ผู้คนยังจดจำช่วงเวลาที่พรินซ์แสดงเพลง While My Guitar Gently Weeps ของ เดอะ บีเทิลส์ ในงาน Rock and Roll Hall of Fame ปี 2004 ได้ไม่ลืม

พรินซ์ มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในทศวรรษ 1980 ด้วยการทำให้ “มินเนอาโพลิส ซาวด์” ได้รับความนิยมขึ้นมา โดยนำร็อกและอาร์แอนด์บีมาผสมผสานกับโซล ในจังหวะลีลาที่สามารถเต้นไปด้วยได้ ผลงานของเขาซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางรวมถึง Purple Rain, 1999, Cream และ Kiss

เขาเป็นชายที่มีความเป็นตัวเองสูงแต่งกายฟรุ้งฟริ้งอย่างไม่ประดักประเดิด พรินซ์ เคยเปลี่ยนชื่อเป็น “สัญลักษณ์แห่งความรัก” ซึ่งอ่านออกเสียงไม่ได้!? ทั้งยังเคยเขียนคำว่า “ทาส (Slave)” บนแก้ม เพื่อประท้วงเรื่องเงื่อนไขสัญญาของเขากับสังกัดวอร์เนอร์บราเดอร์ส

 

พรินซ์ ถอนเพลงของตัวเองออกจากเว็บสตรีมมิ่งอื่นๆ ทั้งหมด ยกเว้น ไทดัล ของ เจย์ซี เขาประกาศตารางทัวร์แบบกระชั้นกะทันหันเพื่อไม่ให้พวกขายตั๋วผีมีเวลาตั้งตัว พรินซ์ จากไปโดยทิ้งทรัพย์สมบัติไว้มหาศาล โดยเฉพาะจากลิขสิทธิ์งานเพลง แม้ส่วนหนึ่งจะตกเป็นของบริษัทซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยสังกัดอยู่ แต่เท่าที่มีในครอบครองของเขาโดยชอบธรรมนั้นก็นับว่าไม่น้อย

พรินซ์ แต่งงาน 2 ครั้ง เขามีลูก 1 คนจากการแต่งงานครั้งที่ 2 ก่อนจะสูญเสียทารกเพศชายนั้นไปเพราะโรคไฟเฟอร์ เมื่อปี 1996 ในช่วงกลางเดือน เม.ย.ที่ผ่านมา พรินซ์ ทำให้แฟนๆ ตกอกตกใจเมื่อเขาต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาล แต่ไม่กี่วันต่อมา เขาก็ปรากฏตัวในปาร์ตี้เต้นรำที่ เพสลีย์ ปาร์ก เพื่อบอกว่าเขายังอยู่และสบายดี วันนั้นเขานำกีตาร์สีม่วงตัวใหม่มาอวดแฟนๆ แต่ไม่ได้เล่นโชว์

ผลงานบันทึกเสียงชุดสุดท้ายของพรินซ์คือ Hit n Run ที่วางขายในปี 2015 ในวันที่ 19 เม.ย.ที่ผ่านมา พรินซ์ ทวีตภาพทัวร์คอนเสิร์ต Piano & a Microphone ซึ่งเตรียมจะจัดขึ้นในหลายแห่ง นั่นนับเป็นข้อความสุดท้ายจากเขา และหนึ่งเดือนก่อนหน้าจะเสียชีวิต ระหว่างการแสดงที่คลับในแมนฮัตตัน เขาประกาศว่าจะตีพิมพ์บันทึกความทรงจำซึ่งใช้ชื่อในการทำงานว่า “The Beautiful Ones” ออกมา “พวกคุณยังอ่านหนังสือใช่ไหม?” พรินซ์ ถามแฟนๆ

หลังการจากไปของเขา แฟนๆ ทั่วโลกต่างประดับประดาสิ่งของสีม่วงอันเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของอัจฉริยะร่างกะทัดรัด (สูง 157 ซม.) คนนี้เพื่อเป็นการไว้อาลัย

“ชีวิตมันก็แค่งานปาร์ตี้ และปาร์ตี้จะไม่คงอยู่ตลอดไป...” พรินซ์ เคยกล่าวไว้ และเขาคงอยากจะให้ใครๆ จดจำประโยคนี้ได้ในวันนี้