สแนร์บรรเลง เคี้ยง โซ-มี-เดย์

โดย...สุธี มากบุญ รมช.มหาดไทย

กลองชิ้นแรกของคนเล่นกลองน่าจะเริ่มต้นที่ สแนร์ หรือ กลองแต๊ก อันเป็นอุปกรณ์ชิ้นหลัก และมักมีเพียงชิ้นเดียวในกลองชุด แต่สำหรับคนบ้ากลองอย่าง เคี้ยง-พลัฎฐ์ ดิลกเลิศธนกร มือกลองวงโซ-มี-เดย์ (So-Me-Day) นั้น คลั่งไคล้ถึงขั้นเก็บเป็นของสะสม ซึ่งแต่ละใบมีประวัติและเอกลักษณ์ต่างกัน

เคี้ยงเริ่มเล่นดนตรีสากลตั้งแต่มัธยมปลาย และเริ่มฟอร์มทีมกับเพื่อนอีก 3 คนในชื่อ โซ-มี-เดย์ กระทั่งราวปีก่อนได้เซ็นสัญญาสังกัดค่าย Do A Dot ของเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ส่วนชื่อวงที่แผลงมาจากคำว่า ซัมเดย์ (Someday) เขาเล่าว่ามันสื่อถึงความสนุกในวัยเด็กและยังตีความหมายได้ลึกซึ้ง So (ดังนั้น) Me (ฉัน) Day (วัน) หมายถึง “สักวันจะเป็นวันของเรา”

1 แบรดี้ (Brady) สแนร์สัญชาติออสเตรเลียที่เขาเองไม่คิดว่าจะได้เป็นเจ้าของตัวสแนร์ทำ จากไม้ชิ้นเดียวซึ่งรุ่นนี้เลิก ผลิตไปแล้ว “ตัวนี้อยู่ที่ 4-5 หมื่น” เขากล่าว “เปรียบเหมือนคนขับรถที่วันหนึ่งอยากซื้อรถยุโรปบ้าง” ดังนั้นเขาจึงรู้สึกภูมิใจที่ได้ครอบครองเหมือนเป็นของสะสมหายากที่หยิบออกมาใช้งานบ้างนานๆ ที

2 ทาม่า (Tama)เป็นเลิฟแอทเฟิสต์ไซต์เมื่อได้เห็นลายไม้ ซึ่งสแนร์แต่ละใบจะมีลายต่างกัน “คนเล่นกลองอาจจะตัดสินใจเลือกซื้อสแนร์จากลายไม้ก่อนที่จะได้ลองเล่นก็ได้” เขาให้เหตุผล สแนร์แต่ละตัวจะให้อารมณ์เสียงต่างกันขึ้นอยู่กับชนิดของไม้ วัสดุที่ใช้ รูปร่างของสแนร์ รวมถึงวัสดุของหนังกลอง

3 เพิร์ล (Pearl)ชื่อรุ่นมาสเตอร์สที่เลิกผลิตไปแล้ว เคยเป็นตัวท็อปของแบรนด์เมื่อ3 ปีก่อน “สแนร์ยิ่งเก่า ยิ่งเสียงดี เพราะไม้มีความแห้งเต็มที่แล้ว” เขาเพิ่มเติม เฉกเช่นการบ่มไวน์อย่างนั้น

4 ทรูธ (Truth) พิเศษตรงที่เป็นกลองคัสตอมหรือผลิตขึ้นทำตามสั่งทำ ให้มีเพียงใบเดียวบนโลก ใบนี้โครงสร้างเป็นสีทอง และใช้การวางไม้แนวตั้งประกบกันเป็นวงกลม ซึ่งพิเศษกว่าสแนร์ทั่วไป

5 ดีดับเบิ้ลยู (DW) เป็นยี่ห้อมาตรฐานที่มือกลองทุกคนต้อง รู้จัก แต่ใบนี้พิเศษเพราะมีโครงสร้างเป็นเหล็กผสมไม้ ทำ ให้ได้ซาวด์ของทั้งไม้และเหล็กผสานกันไม้จะให้ความอุ่น ส่วนเหล็กจะให้ความหนักแน่นและความกระชับมากกว่า

6 โนเบิ้ล แอนด์ คูลีย์(Noble & Cooley) เป็นสแนร์ที่ใช้บ่อยที่สุดและเป็นยี่ห้อที่ชอบ ที่สุด โครงสร้างทำ จากอะลูมิเนียมอัลลอยทำ ให้มีเสียงคมมากกว่าเหล็กทั่วไป ซึ่งเขามักใช้เล่นกลางแจ้งเพราะให้เสียงชัดเจน

7 ลุดวิก (Ludwig) “ซื้อมาเพราะว่าอายุมันแก่กว่าผม” เขาอธิบายว่า สแนร์ตัวนี้เกิดเมื่อปี 2523 หรือเรียกว่าสแนร์วินเทจ จะให้ซาวด์เก่าๆ แห้งๆ นิยมใช้ในห้องอัด ซึ่งการตกแต่งอาจดูไม่สวยงามแต่มีคุณค่าทางจิตใจ นอกจากนี้สแนร์ทุกใบ เขาใช้เงินตัวเองซื้อทั้งหมด ซึ่งแม้บางใบจะใช้งานน้อยมาก แต่ทุกใบมีความหมายและสำ คัญสำหรับคนตีกลอง