เรื่องเล่าจากฟลอร์เต้นรำ ซิสเซอร์ ซิสเตอร์

หลังกลับจากพบปะสังสรรค์เพื่อนฝูง รวมทั้งรื่นรมย์บทเพลงกวีขี้เหงา (แต่งดงาม) ผู้เขียนก็รู้สึกอยากจะเปลี่ยนโหมดตัวเองจากซึมๆ เซื่องๆ มาสู่ความคึกคักครึกครื้นสักหน่อย จึงหวังพึ่ง Night Work ของ ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ซึ่งเพิ่งได้มาใหม่หมาด 

โดย.....เพ็ญแข

 

โอ้วววว แค่ปกอัลบั้มก็ทำให้หลายคนตื่นตะลึง (ดูๆ ไปก็คล้ายปก Sticky Fingers ของ โรลลิง สโตนส์ อยู่เหมือนกัน) ด้วยบั้นท้ายที่เด่นหราอาจจะทำให้บางคนไม่กล้าหยิบซีดีชุดนี้จากแผง บ้างก็อาจจะตั้งคำถามว่า สรีระส่วนนั้นเป็นของใคร บอกได้เลยว่าไม่ใช่ “เบื้องหลัง” ของสมาชิกวงคนใดคนหนึ่ง

 ภาพนี้ชื่อว่า The Dancer เป็นผลงานของช่างภาพระดับตำนานคือ โรเบิร์ต แมปเพิลโทรป ผู้เชี่ยวชาญการถ่ายภาพขาวดำ โดยเฉพาะภาพดอกไม้ คนดัง และผู้ชายเปลือย!!!

 ช่างภาพคนนี้เคยเป็นคนรักของเจ้าแม่เพลงพังก์อย่าง แพตตี สมิท ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อปี 1989 ขณะอายุ 42 เพราะโรคเอดส์ ส่วนเจ้าของบั้นท้ายบนปกอัลบั้มนี้คือ ปีเตอร์ รีด นักเต้นและผู้กำกับซึ่งเสียชีวิตเมื่อปี 1994 ขณะอายุ 40 เพราะโรคเอดส์เช่นเดียวกัน

 เมื่อได้ฟัง บางคนก็คงจะฟันธงว่าไม่ได้ “โคตรเกย์” เฉพาะปก แต่เพลงในอัลบั้มยัง “Very, Very Gay” อีกต่างหาก แต่เป็น Gay ที่มีความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า สนุกสนาน ร่าเริง เบิกบาน  ต่างหาก

 จากนิวยอร์ก ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ก่อตั้งในปี 2001 พวกเขาได้นำดนตรีร็อก ป๊อป และดิสโก้แห่งทศวรรษ 1970 และเรื่องราวของชาวโฮโมฯ มานำเสนอ ผลงาน 2 ชุดแรกของพวกเขาสร้างกระแสฮือฮาได้มากมาย และเป็นที่ชื่นชอบแบบไม่จำกัดเพศ

กับงานชุดที่ 3 พวกเขาขยับขยายกันนิดหน่อย อัลบั้มนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากค่ำคืนในไนต์คลับที่เบอร์ลิน โดยวงได้ทำงานร่วมกับ สจวร์ต ไพรซ์ ที่เคยทำงานร่วมกับมาดอนนา, ไคลี มิโน้ก, เพต ช็อป บอย ฯลฯ มาก่อน โดยดนตรีนั้นได้นำป๊อปจาก 1980 เข้ามาผสมผสาน

 

ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ยังคงทำหน้าที่เป็น “โฆษกชาวเกย์” ต่อไปด้วยเรื่องราวที่นำเสนอคือ ชีวิตของคนรักร่วมเพศยุคใหม่ เพลงที่ออกจะฮาร์ดคอร์หน่อยก็ Harder You Get แต่ที่เหลือดูเหมือนถ้อยคำจะถูก “เข้ารหัส” ไว้ไม่ให้โจ๋งครึ่มเกินไป เพลงสุดท้าย Invisible Light มีเสียงพูดของ เซอร์เอียน แมคเคลเลน นักแสดงชื่อดังและเกย์ชั้นแนวหน้าของโลกมาประกอบด้วย

 เพลงของ ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ยังเริงร่าสดใสเหมือนเคย เพลงสนุกเฮฮาปาร์ตี้ของพวกเขาเป็นเหมือนเรื่องเล่าจากริมฟลอร์เต้นรำ แต่อัลบั้มนี้มีความหม่นหมองเข้ามาเจือปนอยู่ ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้แปลกใจอะไร เพราะไม่ว่าใครๆ ก็คงจะมีเวลาเหงา เศร้า และสิ้นหวังบ้าง เพราะไม่ว่าใครๆ ก็คงมีวินาทีที่อยากจะหลบหลีกโลกและสังคมเพื่อไปอยู่ลำพังกับตัวเองบ้าง

 อีกสิ่งหนึ่งที่เราสัมผัสได้คือ เพลงของ ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ดูจะ “แมน” ขึ้น อาจจะไม่ป๊อปโดนใจมากมายเท่ากับชุดก่อนๆ แต่ในหลายจุดจะเห็นว่าวงพัฒนาขึ้นด้วยการเพิ่มเติมความลึกซึ้ง เข้มข้น ทำให้งานของพวกเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งฉาบฉวย ที่ผ่านมาและผ่านไปอย่างรวดเร็ว

 หากคุณรู้สึกอยากจะเปลี่ยนโหมดตัวเองจากซึมๆ เซื่องๆ มาสู่ความคึกคักครึกครื้นแล้วละก็ พึ่ง Night Work ของ ซิสเซอร์ ซิสเตอร์ส ได้แน่นอน