อย่าปล่อยให้ ล้มหายตายจากไป

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร

สมมตินะครับสมมติ

หากสื่อสิ่งพิมพ์ล้มหายตายไปจากประเทศไทย คุณคิดว่า อะไรคือสาเหตุอันแท้จริง ระหว่าง 1. คนไทยไม่อ่านตำรา หนังสือ นิตยสาร หรือหนังสือพิมพ์ อีกต่อไปแล้ว 2.เศรษฐกิจไม่ดี คนไทยไม่มีเงินเหลือพอจะซื้อตำรา หนังสือ นิตยสาร หรือหนังสือพิมพ์ อีกต่อไปแล้ว 3.คนไทยที่ยังชอบอ่าน หันไปอ่านเนื้อหาสาระต่างๆ ตามหน้าเว็บไซต์ หรือในโซเชียลมีเดียต่างๆ ที่มีให้อ่านกันได้ฟรีๆ กันหมดแล้ว

4.เจ้าของสำนักพิมพ์ สำนักข่าว โรงพิมพ์ สายส่ง และร้านหนังสือ ต่างสิ้นหวังหมดใจ ไม่อาจทนแบกรับต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้น แต่รายได้กลับลดลงได้อีก 5. นักเขียน นักข่าว นักแปล คอลัมนิสต์ บรรณาธิการ ช่างภาพ นักวาดภาพประกอบ กราฟฟิกดีไซเนอร์ พิสูจน์อักษร ฯลฯผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ ต่างสิ้นหวัง หมดใจ หมดอาลัยตายอยาก ไม่มีทางรอด ไม่มีทางเลือก จนต้องยุติอาชีพของตนเองกับธุรกิจนี้ไปเรียบร้อยแล้ว และ 6ไม่มีเจ้าของธุรกิจใด ไม่ว่าจะใหญ่ กลาง เล็ก สนใจลงโฆษณา ตามหน้านิตยสาร หรือหนังสือพิมพ์ อีกต่อไปแล้ว

หากทั้งหมดทั้งมวลนี้คือ สาเหตุอันแท้จริงของการล้มหายตายจากไปของสื่อสิ่งพิมพ์ แล้วเยาวชนของชาติไทยที่ถือเป็นกำลังหลักของประเทศชาติ จะเพิ่มเสริมปัญญาของตนเองได้อย่างไร ในเมื่อสื่อสิ่งพิมพ์ที่ถือเป็นสื่อที่มีความสำคัญในการพัฒนาคน อันจะนำไปสู่การพัฒนาประเทศชาติให้แข็งแกร่ง เติบโต ไม่มีเหลือในประเทศนี้

เมื่อเป็นเช่นนี้ เรารู้ผลลัพธ์กันอย่างนี้ ในวันนี้ เราควรจะคิดอ่านทำการใดดี ที่จะช่วยทำให้ทุกๆ สาเหตุเหล่านี้ มันฟื้นตัวได้ใหม่ เพื่อช่วยกันขับเคลื่อนวงล้อแห่งสื่อสิ่งพิมพ์ แม้มันจะไม่สว่างจ้าเหมือนในยุคที่ก่อนเทคโนโลยีดิจิทัลจะเข้ามายึดครองโลก?

หากนี่คือคำถามที่อยากให้มีคำตอบ มันก็คงเป็นคำตอบที่ผมอยากให้คุณผู้อ่านได้มีส่วนร่วม ส่งคำตอบของคุณมาได้ที่ [email protected] ได้เลยนะครับ ถือว่าเรามาช่วยกันคิดหาทนทางที่จะทำให้วงล้อแห่งสื่อสิ่งพิมพ์ยังขับเคลื่อนไปได้ และไม่ล้มหายตายจากไปอย่างที่ผมได้สมมติไว้เสียจนน่ากลัวในตอนต้น อย่าลืมนะครับว่าคำตอบของเรา คือสิ่งที่จะช่วยพยุงปัญญาเยาวชนของชาติให้มั่นคงแข็งแรงต่อไป เขาคือลูกหลานของพวกเรานะครับ เขาคืออนาคตของพวกเรานะครับ ผมขอฝากไว้ให้คุณได้ลองคิด...นะครับ