จะแก้ปัญหา นักเรียนหนีทุนอย่างไร

รุ่งศักดิ์ เหลืองหิรัญภูษิต 32 ปี สื่อสารมวลชน

“มองว่าเรื่องลักษณะนี้ควรเอาคนที่เป็นผู้ค้ำประกันมาจากในครอบครัวหรือพ่อแม่ ญาติ พี่ น้อง ที่มีผลผูกพันกับผู้กู้เข้ามาเกี่ยวข้องเพื่อสร้างผลกระทบกับผู้กู้มากที่สุด”

สุทธาสินี จิตรกรรมไทย 34 ปี พนักงานบริษัท

“อย่างแรก คือ ผู้ที่ขอทุนจากหน่วยงานราชการ ต้องศึกษาเงื่อนไขให้ชัดและดูความพร้อมของตัวเองว่าสามารถรับเงื่อนไขการชดใช้ทุนได้หรือไม่ โดยเฉพาะระยะเวลาที่ต้องกลับมาชดใช้ทุน หากไม่พร้อมก็อาจมองหาทุนของหน่วยงานอื่น”

พัชชากุล แซ่น่า 20 ปี นักศึกษา

“มหาวิทยาลัยมหิดลไม่น่าจะให้ผู้คนค้ำประกันชดใช้หนี้สินแทน แต่ควรจะจัดการให้ผู้หนีทุนจ่ายเงินคืนให้ได้ ด้วยวิธีการต่างๆ ที่ทางมหาวิทยาลัยต้องจัดการได้ ไม่ใช่แก้ปัญหาที่ปลายเหตุ คือ ให้ผู้ค้ำประกันชดใช้เงินให้ ขณะเดียวกันผู้ค้ำประกันก็ต้องมีความรอบคอบมากๆ ก่อนที่จะให้ใครค้ำประกัน”

ปรียาภรณ์ สืบสวัสดิ์ 35 ปี อาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

“ในฐานะอาจารย์ย่อมรู้สึกดีใจ เมื่อลูกศิษย์จะได้รับโอกาสหรือสิ่งที่ดี แต่เมื่อได้รับแล้วและมีกฎเกณฑ์เงื่อนไขชัดเจน นั่นหมายถึง คุณต้องปฏิบัติตามระเบียบอย่างเคร่งครัด สำหรับการแก้ปัญหาในกรณีนี้ต้องสร้างจิตสำนึกของผู้ที่จะได้รับว่าต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด”

อติชาต ศิรานันท์ 28 ปี ธุรกิจส่วนตัว

“มหาวิทยาลัยมหิดลต้องประสานไปยังมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เพื่อกดดันอดีตอาจารย์ที่ไม่ใช้ทุนให้มาใช้เงิน เพื่อสร้างความเป็นธรรมกับผู้ค้ำประกัน อย่างไรก็ตาม ทางมหาวิทยาลัยมหิดลเองก็ต้องตอบคำถามสังคมให้ได้ว่า เหตุใดจึงยอมให้เขาลาออกทั้งที่ยังมีภาระหนี้ผูกพันกับทางมหาวิทยาลัย”