ความสุขสองก้อนของอีฟ

โดย...พุทธธิดา ศิระฉายา เรียบเรียง : กองทรัพย์ ภาพ : ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

หลายคนเห็นอีฟมาตั้งแต่เด็กๆ หลายคนก็ยังติดภาพว่าอีฟยังเป็นเด็กที่เดินตามคุณพ่อ (เศรษฐา ศิระฉายา) กับคุณแม่ (อรัญญา นามวงศ์) แต่อีฟกำลังจะบอกว่าตอนนี้เติบโตขึ้นพอสมควร และขยับจากการเดินตามหลังมาทำงานเบื้องหลังบ้างแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโปรดิวเซอร์รายการสตาร์คิดส์ เป็นผู้จัดละครกับช่องโมโนเรื่องน้ำใสใจจริง สำหรับงานเบื้องหลังอีฟยอมรับว่าคุณพ่อลงมาช่วยค่อนข้างมาก เพราะเราเป็นมือใหม่ ถ้าเราไม่มีคนประคองก็คงไม่กล้าทำ แต่โชคดีที่ได้ทีมผู้กำกับ พี่นุช ชวาลา มาควบคุมเรื่องการดำเนินเรื่องให้ เพราะน้ำใสใจจริงเป็นละครรีเมก อีฟกลัวว่ายุคสมัยเปลี่ยนไปจะกลับไปทำเป็นละครพีเรียด เราจึงทำเวอร์ชั่นนี้เป็นร่วมสมัย อยากให้คงเรื่องเก่าไว้ ส่วนงานเบื้องหน้าล่าสุดคืองานเพลง เพิ่งปล่อยซิงเกิ้ลชื่อ 30 แล้วไง กับ เพลงพิเศษ ทำร่วมกับมิวสิคมูฟเรคคอร์ด (สหภาพดนตรีเดิม) แล้วก็กลางปีน่าจะมีละครเวทีให้ได้ดูกันเรื่องก๊วนคานทองอีกหนึ่งเรื่อง

อีฟพูดอยู่บ่อยๆ ว่าตัวเองจะทำอะไรให้ประสบความสำเร็จได้เลย ถ้าไม่มีคนเก่งๆ คอยช่วยเหลือตั้งแต่เด็ก อย่างตอนเรียนหนังสือก็มีเพื่อนที่ดีคอยชักจูง พอถึงวัยทำงานก็มีคนคอยสนับสนุน คอยประคอง อาจจะด้วยบุญบารมีที่พ่อแม่สร้างให้ หรือด้วยคนที่เขารู้สึกว่าเรามีใจที่จะทำ อีฟจึงค่อนข้างโชคดีในเรื่องของเพื่อนร่วมงาน ซึ่งนี่ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่ง

ความสุขของอีฟตอนเด็กๆ จะค่อนข้างแปลก คือแค่ได้อยู่กับพ่อกับแม่ ได้ไปเที่ยวบ้านไร่ เป็นเด็กชอบลูกทุ่ง ชอบอาบน้ำฝน ชอบโดดน้ำคลอง เป็นความสุขแบบเด็กๆ โตขึ้นมาก็มีความสุขที่มีเพื่อนที่เข้าใจเรา เพราะอีฟเคยเป็นคนเข้ากับคนอื่นลำบาก เพราะว่าพ่อแม่เลี้ยงเฉพาะเรา อีฟก็จะมีความเป็นตัวเองเยอะ ช่วงหนึ่งในชีวิตก็รู้สึกว่าเรามีคนที่เข้าใจเราบ้าง มีเพื่อนฝูงที่เข้าใจเราก็มีความสุขแล้ว พอเริ่มโตมีโอกาสทำงาน ความสำเร็จของงานคือความสุข แล้วพอมาถึงตรงนี้ของชีวิต อีฟรู้สึกว่าความสุขของอีฟในวันนี้ คือการที่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอะไร และอะไรที่เราอยากที่จะทำ  อีฟว่าอันนี้มันเป็นสิ่งที่คนควรจะมี แล้วสิ่งที่มากไปกว่านั้นคือ เรามีเหตุผลอะไรถึงเลือกที่จะทำ

ข้อดีของอีฟคือเราตั้งลำดับความสำคัญของชีวิตได้ กฎเหล็กของอีฟข้อหนึ่งคือ จะพยายามตายให้ช้ากว่าพ่อแม่ตัวเอง เพราะว่าการเห็นคนที่เป็นพ่อแม่ที่ต้องสูญเสียลูกตัวเองมันเป็นทุกข์แค่ไหน รู้สึกว่าเราไม่อยากเห็นพ่อแม่เราเป็นแบบนี้ ทั้งๆ ที่ความเห็นแก่ตัวของเราคือเราอยากตายก่อนเขา เพราะเราจะได้ไม่ต้องทุกข์ แต่นี่คือสิ่งเดียวที่เราจะทำให้เขาได้ นี่เป็นความหวังสูงสุดที่จะทำให้เขาได้ ระหว่างนี้เราจะทำอะไรเราก็ยังต้องทำให้เขามีความสุขที่มีเราเป็นลูก

บางคนอาจจะพูดว่าคนเราต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง เราไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่น ถ้าคุณมีพ่อแม่ แล้วคุณรักท่าน ถ้าคุณมีลูกทำเพื่อลูก คุณก็จะไม่พูดแบบนี้ คุณจะรู้ว่าคุณมีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่นที่ไม่ใช่ใครอื่น บางคนมีชีวิตเพื่อเสพโซเชียล ใช้ชีวิตเพื่อให้คนกดไลค์เรามากๆ อันนั้นต่างหากคือมีชีวิตเพื่อคนอื่นจริงๆ แต่สำหรับอีฟมีชีวิตเพื่อพ่อแม่ เพื่อพี่น้องครอบครัวของเรา

อีฟเจอว่าความสุขในวันนี้แบ่งเป็นก้อนใหญ่ๆ อยู่ 2 ก้อน ที่น้ำหนักเท่ากันคือตัวเองและครอบครัว มีแค่นี้ เพราะฉะนั้น มันก็จะแยกออกมาว่าซ้ายคือสิ่งที่เราต้องทำ ต้องทำก็คือว่าสิ่งที่เราควรต้องทำ สิ่งหนึ่งที่เป็นความสุขมากๆ ของอีฟในวันนี้ก็คือ อีฟรู้ว่าอีฟไม่เคยปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไม่มีค่า และอีฟรู้ว่าอีกสิบปีจากนี้อีฟหันมามองจะไม่เสียดายในสิ่งที่ตัวเองทำเลย เพราะว่าเรารู้ว่าเราได้ทำเต็มที่แล้ว ไม่ว่าผลตอบรับมันจะมากที่สุด น้อยที่สุด หรือเราจะล้มอย่างไรก็ตามอย่างน้อยเราได้ทำแล้ว

บางคนก็ถามว่าเรามีความสุขได้เหรอ เราไม่มีแฟน ไม่มีคนรักนะ การมีคู่ชีวิตไม่ได้เป็นความสุขทั้งหมด ถ้าคู่ชีวิตของคุณไม่ใช่ หรือว่ามีแล้วไม่ได้ทำให้ชีวิตของคุณดีขึ้น อีฟว่าไม่มีก็ได้ ไม่ใช่ว่าอีฟไม่อยากมีคู่ แต่ถ้าจะมีก็อยากมีคู่ที่ดี ใครๆ อยากมีคู่ที่ดี การที่เรามีคู่แล้วเอาความสุขไปผูกไว้กับขาเขา เมื่อไหร่ที่เขาเดินไปเราก็เจ็บ เพราะฉะนั้น อีฟก็เลยรู้สึกว่าความสุขของคนเราเป็นสิ่งที่เราสร้างเองได้ คนเราต้องคิดได้เองว่าเราทำอะไรแล้วมีความสุข เพราะคุณเป็นคนเดียวที่รู้ เช่น อีฟมีความสุขกับการกิน คนอื่นอาจจะแค่หายใจก็มีความสุขแล้ว พอไม่ต้องไปตัดสินแทนใครว่าความสุขเขาควรเป็นอะไร แค่นี้ก็ลดความทุกข์ลงไปแล้วข้อหนึ่ง การที่เราสนใจเรื่องชาวบ้านมากไป เป็นทุกข์เป็นร้อนแทนเขามาก เราก็เป็นทุกข์